19 november 2022 : clubfeest

11 juni 2022 : oteppe rit Ronny G. en mini bbq 141km

5 juni 2022 : Ford testcircuit Lommel 120km

7 mei 2022 : sponsorrit 82km

27 februari 2022 : openingsrit Ronny G. naar Klein Frankrijk 54km

Yes, eindelijk, 27 februari, “de” openingsrit van seizoen 2022. Niet meer in groepjes van 2 of 4 maar één groep. 19 starters verzamelen aan het Prinsenhof. We zijn met meer dan de Kuringse ganzen. Die willen ons graag snel zien vertrekken want we staan in de weg voor hun waggel-wandeling.

Maar eerst nog een foto van ons peloton en om 9h00 starten we met als kopmannen de voorzitter en onze clubkampioen Ronny die het ritje voorbereid heeft.  -2° hebben de vroege vogels op de thermometer gezien toen ze opstonden maar je voelt nu de warmte van de zon al.  De koude gaat geen spelbreker zijn. Veel zonnebrillen bij de eerste rit, da’s geluk hebben hè. Er moeten nog fietsen (en benen) gerodeerd worden na de winterstop en dus vertrekken we op een relaxed maar toch al een tempo dat iedereen al met gemak gereden heeft (ooit). Richting Herk-de-Stad, Halen, en dan naar … de Zanzibar (zo hebben we vele jaren geleden als jonge snaak ook nog gereden). De Zanzibar is al zo lang afgebroken maar was vroeger bij velen onder ons gekend.

Wat we toen niet wisten is dat hier ook “klein Frankrijk” begint. We fietsen ook meteen over een mooie heuvelrug en krijgen een mooi stukje fietsparcours voorgeschoteld. De wind in de rug werd niet echt opgemerkt maar als we ongeveer halfweg zijn en de tegenovergestelde richting oprijden merken we het dadelijk. Tja, tandje bij steken dan hè. We houden een korte pauze aan de zagerij en ’t oorlogsmuseum. Iedereen is in vorm want ik hoor de vraag “waarom stoppen we ” ? Na de nodige slokjes, knabbels en plasjes rijden we verder langs De Zilveren Helmen, terug richting Halen. Zelem wordt er nog bijgenomen en dan via Tiewinkel naar onze finish : ’t Goed Leven in Stokrooie.

Het is een traditie dat we na de allereerste rit ontbijt met spek en eieren nuttigen en da’s dit jaar niet anders. Heerlijk aanschuiven aan tafel en ons laten opdienen, dat moet ook kunnen. Deze spek en eieren worden van de traktatie-pot van de eerste jarigen betaald en Willy doet er nog een schepje bovenop door de drank te trakteren omdat hij met pensioen is mogen gaan.

Proficiat aan de jarigen, aan Willy en ook ne proficiat aan alle deelnemers van deze eerste rit want het was een geslaagde seizoens-opener !

17/18/19 September : Fietsweekend Trois-ponts. (Logbiermé)

Vrijdag 17/9

Eindelijk kon er uitgekeken worden naar nog eens een fietsweekend. Vorig jaar gooide Corona aardig roet in het eten, maar nu zag het er stilletjes aan terug beter uit en de voorwaarden en mogelijkheden werden weer wat toegankelijker zodat we dan toch terug in groep op weekend konden gaan. Een buitenlandse trip was nog wat riskant vemits ze in de regering maar bleven gooien met de kleurtjes, groen, oranje en rood. Dus was besloten om in ons eigen Belgenlandje te blijven. En waarom zouden we naar het buitenland moeten gaan als we hier in onze eigenste Ardennen ook ons kaarsje kunnen uitrijden. Hoogtemeters genoeg om ons te vermaken !

We verzamelden 's morgens om tien uur zodat we tegen de middag zouden kunnen arriveren in Trois-ponts, de auto's uitladen, snel een hapje eten en dan klaarmaken voor onze eerste rit op vrijdagnamiddag om de streek al wat te verkennen. Het werd een verkenningsritje richten Malmedy, Butgenbach, een kleine 80 km op en af om in de mood te komen. Maar de laatste 10 km worden we nog  getrakteerd op een pittige laatste helling, beroemd en befaamd in verschillende Ardennenklasiekers , namelijk De Stockeu. 

Het peloton wordt al snel uit elkaar gescheurd en de verschillen om boven te komen lopen aardig op. Met het iconische standbeeld van Eddy Merckx op de top kunnen de eerste al terug wat op adem komen en is het nog eventjes wachten op sommigen die op hun kunnen en vermogen naar boven komen. Na wat foto's genomen te hebben wordt de weg vervolgd, nog steeds vals plat omhoog richting ons weekendhuis.

De toon was gezet voor een leuk weekend, de zon was aardig van de partij en de wind was ook niet echt aanwezig, kortom, ideaal fietsweer. We ploften ons neer in de loungeset die opgesteld stond naast het vakantiehuis en het uitzicht en de rust overviel ons allemaal. Er werd deftig geaperitiefd en na een tijdje begonnen de magen toch te knorren en was het tijd om aan het avondeten aan te schuiven. Het was een stevig avondmaal, zo zouden we de volgende dagen nog wel wat kunnen verzetten. Door een misverstand in de communicatie was het voor sommigen toch een teleurstelling dat de befaamde duchesse patatjes vervangen waren door gebakken aardappeltjes , maar lang werd daar (niet) over gezeurd en de avond werd afgesloten met een leuke avondanimatie die Davy en Kris in elkaar hadden gestoken. Sommige kwisvragen, al dan niet gelinkt aan het weekend, bleven toch in het geheugen hangen en circuleerden dan ook gedurende de drie dagen.  Nooit gedacht dat de muziekgroep 10cc voor zoveel commotie kon zorgen. 

Het werd stilaan tijd om rustigere oorden op te zoeken en de ogen te sluiten voor de volgende dag, voor de volgende rit, de Panoramarit, met aansluitend nog een ritje voor de die-hards die niet genoeg kunnen krijgen van het betere klimwerk..

Zaterdag 18/9 : panoramarit met namiddag aansluitend nog wat hoogtemeters voor de liefhebbers.

Druppelsgewijs komen de losse pedallers 's morgens de woonkamer binnen om aan het ontbijt te beginnen. De ene al wat frisser dan de andere, maar dat zal wel te maken gehad hebben met de goed gevulde frigo waar ieder zijn gading wel kon in vinden. Vandaag staat er een rit op van 86 km met een kleine 1700 hm. Een stevig ontbijt kunnen ze nu wel gebruiken. De ene maakt zijn papje met yoghurt, fruit en muesli om de dag goed te starten, terwijl sommigen zweren met hun bokes met choco, vergezeld van een goeie tas koffie, de cafeïne zal zijn werk gaan moeten doen vandaag, is het niet om wakker te worden, dan is het om spieren aan te zetten tot de extra inspanning die vandaag op het programma staat. Na een frisse ochtend zien we de mist langzaam optrekken uit het dal en het belooft om weer een mooie dag te gaan worden, de zon komt tevoorschijn achter de dennenbossen en na wat materiaalchecks, smeringen en wat lucht bijzetten in de bandjes zijn we klaar om aan onze zaterdagrit te beginnen. De panoramrit wordt op gang getrokken.

Langs de Côte de wanne rijden we naar beneden en  kunnen  we aan het betere klimwerk beginnen. Het tempo wordt onder controle gehouden en niet onnodig de hoogte in gejaagd want in de Ardennen kan je snel voor verrassingen komen te  staan  en moet je soms al snel je reserves gaan aanspreken. Aan de watervallen van Coo werd er even halt gehouden en werden er wat fotokes geschoten. Daarna was het de beurt aan de Rosier langs de rustige kant. Het was een mooi ritje maar liep door de vele hoogtemeters toch wat langer uit dan eerst gepland.

Om 14.30 komen we  terug aan bij het weekendhuis en moeten we nog aan het middagmaal beginnen. De benen zijn bij sommigen van ons al zodanig op, dat er beslist wordt om niet meer te vertrekken voor de aansluitende rit van een kleine 40km met 1000 hoogtemeters. Iedereen is blij dat hem zich kan neervleien in de zetelkes en snel tussendoor een doucheke kan gaan nemen zodat we 's avonds aan het bruegelbuffet kunnen beginnen. Want wie goed wil fietsen moet ook stevig eten.  Met de nodige wijn en andere geestrijke dranken word er 'savonds goed gegeten door iedereen en na toch wel een vermoeide rit kruipen de meeste toch al vroeger in hun bed da de eerste avond.

Morgen zondag staat er nog een rit op het programma, dus moet er gerust worden !

Zondag 19/9 : Het betere klimwerk op een dikke 43 km.

Verrassend genoeg waren de meeste vroeger wakker dan verwacht. Waren ze gebrand op de rit van vandaag of kwam het door het gesnurk van sommigen wat hun uit hun bedden had gejaagd?? Het zal misschien de geur van spek en ei geweest zijn... Een stevig ontbijt voor de stevige rit die er nog aan zit te komen. Er is besloten geweest om de aansluitende rit van zaterdag (voor de liefhebbers)  niet meer te rijden, en om deze dan op zondag te gaan rijden met heel de groep.

Het belooft een kort maar pittig ritje te worden maar na de goede nachtrust en het ontbijt zijn de energievoorraden weer aangevuld en de zon zorgt er dan ook weer voor dat het weer een mooie dag gaat worden. De kettingen worden nog een laatste maal gesmeerd en we zijn klaar om te vertrekken.

Het gaat dadelijk weer omhoog richting de befaamde Stockeu, maar deze keer rijden we aan Eddy door en gaan we hem naar beneden langs de andere zijde. Eenmaal ondergekomen in Stavelot krijgen we de Haute levée voorgeschoteld, niet zo evident als de benen nog niet zo opgewarmd zijn. Het is van blijven te trappen want 1x je de pedalen verliest is het haast onmogelijk om terug op te stappen en je terug in gang te zetten naar boven. Dit is de ergste helling van de dag, en vermits iedereen nog redelijk fris zit, komt dan ook iedereen redelijk goed boven op zijn eigen tempo.

Vervolgens laveren we tussen de mooie landschappen door en hebben we al bijna 300 hm achter de rug op 10 km ! Vervolgens mogen we ons verwachten aan de Rosier, nu langs de lange, rustige kant door het bos naar boven. De tijdverschillen deren niemand, zolang iedereen maar op zijn tempo en ritme de klim opgeraakt. Met een gemiddeld percentage van 6 tot 8 procent, is het voor iedereen wel een haalbare kaart natuurlijk.

Na de passage terug aan de watervallen van Coo maken we ons klaar voor een lange afdaling om dan richting de laatste klim van de dag/weekend te rijden, namelijk de côte de Wanne. Een klim van om en bij de 5 km, met bovenkomen aan de skipiste die er nu heel rustig bijligt. Daarna gaat het gezapig naar beneden, richting het mooie pittoreske dorpje Wanne. Blijkbaar kwamen we midden in een herdenkingsplechtigheid terecht ter ere van de gesneuvelde militairen van de Tweede Wereldoorlog. We kregen de fanfare als achtergrondmuziek en ook de speech van de burgemeester viel ons ten ere (zal wel niet voor ons geweest zijn, maar vermits het in het Frans was hebben velen het toch zo waargenomen.) We moesten het rommelmarktje te voet passeren om dan onze weg verder te kunnen zetten richting vakantiehuis.

We sluiten af met 40 km op de teller en een dikke 900 hm.  Een mooie afsluiter van een meer dan mooi weekend. Zeker nog vermelden dat er deze keer zelfs geen enkele lekke band gereden is ondanks de vele slechte wegen die we voorgeschoteld kregen.

Bij aankomst aan het vakantiehuis had onze penningmeester er al voor gezorgd dat alles al bijna spik en span was, wij konden ons nog een laatste keer neerzetten in de lounge en de laatste voorraden bier en dergelijke werden nog aangesproken alvorens we gingen inpakken om te vertrekken naar het restaurant waar we 's avonds geboekt hadden als afsluiter. Hopelijk mogen er zo nog vele mooie weekenden volgen, zonder incidenten en met goed weer en een gezellige sfeer. 

Merci mannen voor de sfeer en de gezelligheid en jullie inzet !

Jullie vliegende reporter !

12 September : Sterrit van WTC de doortrappers kuringen

Omdat Bakkerij Leonardus vorige week nog gesloten was tijdens onze jaarlijkse sponsorrit, zijn we vanmorgen daar als eerste gepasseerd voor een lekker rijsttaartje of een eclair. Niet te vergeten, zonder sponsors geen knappe outfits !  Na het nemen van de groepsfoto voor de bakkerij was het tijd om ons te verplaatsen naar de verzamelplaats voor café 't Dorp bij Kurt. 

Niets zo leuk als verbroederen met andere fietsclubs van Curange-les-bains  en omstreken. Tuilt, Zolder, Stevoort, Kuringen-centrum en wat losse deelnemers zijn ook van de partij. Ik schat het op een kleine 100 wielertoeristen die vanmorgen zijn komen opdagen. Door Corona was het natuurlijk lang geleden dat er zo nog eens iets terug werd georganiseerd.

Een uitgewerkte fietsrit van 75 km met een kleine 300 hm voor de boeg, daar draaien wij als 'losse pedaller' ons hand niet voor om. Het is trouwens een ideale voorbereiding voor volgende week, namelijk ons weekend naar de Ardennen wat er zit aan te komen, hopelijk zijn de weergoden ons evengoed gezind als vandaag. Om 8.30 wordt het startschot gegeven naar wat een ritje richting Kortenaken, Ransberg zal gaan worden. Het tempo wordt redelijk aangevoerd en iedereen van de hele bende kan mee. Het leuke eraan is natuurlijk dat er verschillende motards mee de rit begeleiden en zo ook op kruispunten en gevaarlijke punten het verkeer kunnen tegen houden zodat wij gemakkelijk in 1 stuk kunnen doorrijden zonder te moeten stoppen voor obstakels of verkeerssituaties. Jazeker, de koers is van ons ! 

Zonder platte banden of valpartijen brengen we allemaal de rit tot een goed einde, met als afzakker natuurlijk het terraske in  cafe 't Dorp.

Zo de benen hebben hun laatste voorbereiding gehad voor volgende weekend. Vrijdag morgen is het zover, dan trappen we het weekend af voor drie dagen fietsplezier met de nodige zever en leute !

Mannen tot volgende week !

Jullie vliegende reporter.

29 Augustus : Sponsorrit DLP 2021

Onze jaarlijkse sponsorrit stond vandaag op het programma. Met 17 leden stonden we aan het vertrek voor wat een dagje van fotoshoot, eten en drinken zou gaan worden. Onze leden kwamen allemaal strak in het pak en met een colgatesmile op de mond want vandaag moest er veel geposeerd en gelachen worden .Onze hoofdsponsor Bakkerij Leonardus was nog in verlof, maar daar passeren we zeker ook nog eens met zijn allen in de volgende weken. Het was dan ook een ritje met veel stoppen en vertrekken. Van Kuringen (argenta) ging het  naar Hasselt, (Fineko). Dan door naar Diest (t Kroonrad , Nonneke) om dan terug naar Kuringen te rijden om daar een frietje te gaan eten bij Hiro. Natuurlijk zoals gewoonte werd dan weer afgesloten in 't goed leven in Stokrooie. De weergoden waren ons dit jaar iets minder goed gezind, maar al bij al hebben we het zo goed als droog kunnen houden. Doordat onze voorraadtanks geregeld werden bevoorraad tijdens deze rit viel dan ook niemand zonder de nodig brandstof. Enkel de pitsstops (pisstops) werden wat opgedreven deze rit. Zou het bier van 't Nonneke er voor iets kunnen tussenzitten?? Met toch een kleine 90 km op de tellers en ook enkele hoogtemeters dankzij de poggio van Diest, kunnen we toch stellen dat het een volwaardige rit was, ook al duurde het vandaag wel wat langer door de nodige stops.  Maar met veel vertier en leut werd deze rit dan weer tot een goed eind gebracht en mogen we dankbaar zijn dat we op onze sponsers kunnen rekenen. 

jullie vliegende reporter !

8 Augustus : Ritje Noord-oost richting Dilsen-stokkem.

Alweer zo een dag waarbij we 's morgens naar de lucht moeten kijken om dan maar te hopen dat het vandaag droog zal blijven. Echt zomerweer zit er dit seizoen precies niet in. Gelukkig was er vandaag toch de stevige wind die ervoor zorgde dat de wolken snel voorbij dreven.

Omdat de brug in Kuringen nu al enkele weken afgebroken is, moeten we de clubleden van DLP die aan de overkant van het kanaal wonen nog gaan oppikken aan de nieuwe fietsbrug.  

We zijn weer  met 15 man van de partij en je merkt dat sommige weer terug zijn van vakantie en zich maar al te graag weer willen wegsteken in het peloton. De vakantiemodus hangt nog in de benen bij sommigen en de wind maakt het er niet beter op. 

Met de wind in de rug vertrekken we voor de rit van om en bij de 85 km. Een nieuw ritje, nieuwe wegen, nieuwe verrassingen ....

Het is zeker weer een ritje om te onthouden, de vele bochten nemen we er wel bij.  Voor ons feestvarken van vorige week zeker ! Met zijn nieuwe bolide komt hij aangereden 's morgens aan het prinsenhof. Hij zou vandaag het peloton wel eens wat laten zien wat wielrennen is.... gelukkig mochten we dankzij hem toch een paar keer stoppen onderweg. Zijn banden lieten het wat afweten en de lucht verdween er dan ook uit als sneeuw voor de zon. Na drie pogingen van bijpompen wordt er dan beslist door de chef-mekaniek om dan toch maar een nieuwe binnenbandje te steken. Beter dadelijk gedaan, maar ja, we hebben tijd. We zijn tenslotte maar wielertoeristen hè. 

Na een korte pauze aan het pittoreske stationnetje van Asch, zet de DLP-trein zich terug in gang. Voor de rest vandaag geen lekke banden gereden, ja dit komt ook zelden voor de laatste weken...

Met de wind serieus in het nadeel langs het kanaal komen we rond 11.45 aan in " 't goed leven". We worden zoals elke week weer in de watten gelegd door Ronny, Ilse en hun team. Na wat warme choco's en wat geestrijke dranken mogen we weer richting huis rijden en was onze zondag voormiddag weer om voor dat we het goed en wel beseften.

Mannen, tot volgende week en hopelijk eindelijk toch wat zomerweer in het verschiet !

Jullie vliegende reporter !

1 Augustus : ritje naar Wange 

Zondagmorgen, 8 uur. Met zijn negenen zijn we deze morgen op deze eerste dag van Augustus. Buienradar belooft ons dat het droog zou blijven tot de middag. 

Speciaal voor Ronny wordt er vandaag een ritje gereden naar zijn geliefde en veel besproken Attenhoven. Doordat hij van de week jarig is geweest was dit voor hem dan ook het ultieme verjaardagscadeau waar hij zo naar uitkeek ! Al watertandend komt hij aangereden aan het prinsenhof om deze rit mee te rijden. Via Stevoort, Wijer, Niewerkerken gaat het richting Sint-truiden waar we de grote baan richting Tienen oversteken en vandaar komen we tussen de plantages en velden uit, richting het mooie Wange. We passeren door sommigen stukken die nog overspoeld zijn door modder/zand van de afgelopen weken maar de veldrijderscapaciteiten werden dan even bovengehaald en was voor de meesten dan ook geen probleem. Namen als Nederhespen, linter, komen aan ons voorbij, om uiteindelijk het bordje van Wange te zien staan. Ja, of hoe spreekt men het eigenlijk uit? Geen kat die het weet, alleen Ronny weet dat Attenhoven nu niet meer ver kan zijn. Met ne smile tot achter zijn oren en zijn verzet zwaar genoeg geeft hij uiteindelijk meer als halfweg toe dat zijn fiets toch niet tip-top is en dat hij niet meer kan schakelen. We houden dan maar even halt, en al snel wordt de mekanieker van dienst van zijn fiets gehaald en wordt het euvel van Ronny's fiets verholpen. Een kabeltje wat niet verbonden is naar het schakelsysteem was de boosdoener. Ondertussen zijn we al op de terugweg richting eindpunt en met toch wat hoogtemeters komen we uiteindelijk toch na 3.5 uur aan in 't goed leven. Ideaal fietsweer vandaag, niet te warm, genoeg zuurstof in de lucht. Van echt zomerweer was vandaag geen sprake, maar eenmaal de motoren opgewarmd waren kreeg iedereen het wel snel warm. Soms pittige stukken bergop zoals in Kerkom deden sommigen op hun adem trappen. Maar eenmaal dat overwonnen trok de groep weer verder als 1 peloton. Op naar het volgende ritje van komende zondag !

jullie vliegende reporter !

12 juni : Ronde van limburg langs kanalen.

Dit was de rit die normaal gezien drie weken geleden gereden ging worden. Maar door het slechte en gure weer werd toen besloten om ze te verplaatsen naar vandaag 12 juni. De rit is vandaag dan toch kunnen doorgaan met betere weersvooruitzichten. Omdat het morgen vaderdag is werd de rit op zaterdag gezet zodat de we 's zondags eens wat langer in bed kunnen blijven liggen en hopelijk opgediend en verwend worden door het vrouwke. De afgelopen dagen gingen de temperaturen al aardig de hoogte in, maar deze morgen was het nog wat grijs en wat betrokken, maar de temperatuur viel al bij al goed mee om te vertrekken.

Kanaalrit, tja, verdient dat nog uitleg? Vanaf het prinsenhof  ging het rechtstreeks richting het Albertkanaal om dan te beginnen aan onze rit van toch wel ongeveer 145km, als er niet te veel omleiding zou zijn tenminste. 

Met zijn dertienen wordt de trein op gang getrokken en doordat er weinig moest rekening gehouden worden met zijstraten en dergelijke en het hoofdzakelijk over jaagpaden was ging het tempo toch al vrij vlug de hoogte in. Na enkele kilometers komen we ter hoogte van Genk waar door wat wegwerkzaamheden toch wat omleiding voorzien was, maar geen kat die zich daar aan stoort, en al snel komen we terug langs het Albertkanaal uit om dan tred te zetten richting Zutendaal en Lanaken. Vandaaruit gaat het verder langs één van de oudste en mooiste dorpjes van Limburg, nl Oud-Rekem. Er wordt even haltgehouden voor een hapje en een plasje en plots merken we op dat er toch wel wat geniffel uit de hemel valt, maar het is zo miniem dat het niet de moeite is om van neerslag te spreken. We passeren Maasmechelen, Eisden, Dilsen-stokkem (wat toch wel voor wat onrust zorgde in het peloton) want de Jurgen is nog steeds niet gevat en voor hetzelfde geld trekt hij daar plots één van ons van zijn fiets terwijl hij achter een boom uitspringt of uit een bunker komt gekropen. De bunkers die ons doen herinneren aan het oorlogsverleden van 80 jaar geleden staan nog statig in hun glorie aan de oevers van de Zuid-Willemsvaart, een klein rustig kanaaltje waar enkel maar in de zomer en op mooie dagen wat plezierbootjes op vertoeven. Onderweg komen we dan ook vele kleine haventjes tegen. 

We passeren Neeroeteren, Tongerlo, om vervolgens richting Bocholt te pedaleren. In Sint-Huibrechts-Lille steken we het kanaal over om aan de andere kant de rit verder te zetten tot we uiteindelijk aankomen in Neerpelt, de Scoutsrally. Net op tijd, want ons magen waren al serieus aan het grommelen geslagen en daar aangekomen werden we onmiddelijk voorzien door een lekkere koude pasta die dankzij Davy zijn vrouw en dochter ter plekke waren gebracht. De hongerige wolven storten zich op de pasta en een glaasje frisdrank. De energievoorraden werden snel weer aangevuld en na een kleine 3 kwartier sprongen we dan ook terug op de fiets om vervolgens nog een kleine 60 km af te leggen.

Het ging verder via Lommel en Blauwe kei richting Mol, Postel. We rijden over de houten legerbrug om dan nog even dit kanaal aan te houden. Op een gegeven moment passeren we de Pannekoekenboot en dat is voor ons een teken dat we terug moete switchen van kanaal. We zetten koers richting Balen en Olmen. De olmense zoo of Pakawi nu snellen we voorbij. En dan is het niet meer zo ver, dan zijn we snel In Ham en vervolgens Beringen en met de wind aardig in de rug gaat het tempo na die vele kilometers toch nog steeds de hoogte in, met een gemiddelde van boven de 40 wordt de laatste rechte lijn ingezet om dan de brug over te steken richting Stokrooie.

Aangekomen in het goed leven moesten we bijna een plasje in het potje doen. Dopingcontrole.... want wat was er in de koude pasta gedraaid, voor 1 man een weet voor de rest een gok...   We waren ruim een uur vroeger binnen dan we hadden uitgeteld. Had Willy wat beter uitgekeken en niet door iets scherps gereden, dan waren we er nog vroeger geweest, maar nu moest er nog even een nieuw bandje gestoken worden en met de vakkundige hulp van François was dit dan ook een fluitje van een cent en hebben we weinig tijd verloren.

Mannen chapeau om deze rit te volbrengen, het gemiddelde van 29.3 km/u liegt er niet om. Natuurlijk ook een grote dank aan onze sponsor 't Goed Leven, waar we daarna mochten aanschuiven voor een soepje, een koninginnenhapje (het was natuurlijk ook een koninginnenrit vandaag) en dan nog als afsluiter een lekker ijsje wat toch deugd deed, want de zon was er van de middag dan toch doorgekomen en het was zelfs aangenaam warm !

De nodige verhalen werden nog uitgewisseld en de vochtreserves werden ook rijkelijk aangevuld want men moet veel drinken na een lange rit... De wijze raad van Tante Kaat !

Mannen laat morgen de fiets dan maar even aan de kant staan en laat jullie maar eens in de watten leggen door de vrouw des huizes en dan zien we elkaar volgende week zondag graag terug voor de volgende rit !

Jullie vliegende reporter!

21 maart : Ritje naar Wauberg.

Zondag na Half mjaàt, zoals ze in Kuringen zeggen. Maar ook dit jaar weer geen Paardenmarkt, corona gooit voor het tweede jaar op rij roet in het eten. Het bestuur heeft zaterdag dan maar de uitgestippelde Paardemarktwandeling gedaan die de organisatie had ineengestoken om het feestweekend van Kuringen toch nog wat levendig te houden. Hopelijk kunnen we volgend jaar terug van de party zijn op de jaarmarkt met ons standje van 't Nonneke, en zijn de weergoden ons dan ook zo goed gezind als gisteren...

Zo staat iedereen dan wel met een frisse kop aan de start om aan de rit te beginnen. Het is weer een talrijke opkomst met 2 groepen van 9 man die zich ingeschreven hadden. Vandaag weer een min of meer vlak ritje met weer wat meer kilometers op de teller. 

Materiaal testen voor de rit begint hoort er ook bij, dus snel het bandje nog wat bijpompen kan soms uitmonden in nog snel een bandje vervangen...

Het gaat vandaag richting Wauberg (Peer), weeral een mooi ritje richting het noorden. 

Met een rustig tempo vertrekken we tot iedereen wat op bedrijfstemperatuur gekomen is om daarna dan het tempo weer wat opvoeren. Het is opvallend rustig onderweg, de wandelaars zullen pas namiddag uit hun cocon gaan komen vermits het nog maar een grijze voormiddag is. Dus hebben we de meeste wegen grotendeels voor ons alleen. Je merkt dat de lente vandaag begonnen is, de bomen beginnen knoppen te vertonen en de natuur wordt stilletjes weer wakker na die lange, donkere en vooral natte winter. Het doet deugd te weten dat het uur volgend weekend weer wordt doorgezet en het dus 's avonds langer licht gaat zijn. Dat nodigt ook makkelijker uit om ook dan nog een ritje te gaan rijden om zo toch de conditie terug wat aan te scherpen na die lange corona-winter...

Zodra de temperaturen terug de hoogte in gaan kunnen we dus ook de zomertenue's weer uit de kast halen en kunnen de armen en benen terug wat zon verdragen. De ritten kunnen we dan ook terug wat langer maken en hopelijk dan ook weer allemaal samen onze rit rijden en afsluiten in 't goed leven, maar voorlopig door corona, zijn er jammer genoeg nog altijd de maatregelen waar we ons nog altijd aan moeten houden, ondertussen al een jaar... Maar daar laten we ons niet door afschrikken. 

ik zie jullie volgende week graag terug !

jullie vliegende reporter.

14 maart : Regenachtig lente-herfstritje .

Eindelijk terug wat goed nieuws voor het clubgebeuren, we mogen terug in groepen van max 10 personen fietsen. Voor velen een opluchting, want zoveel te meer renners, zoveel te meer ruggen om je achter weg te steken als het even wat moeilijker gaat..

Vandaag kunnen we dus weer op pad gaan met 2 groepen van 8 personen.

Het uurschema voor vertrek werd vrijdagavond medegedeeld in de groep en met een mengelmoes van renners worden er 2 groepen ingedeeld. 

Het is maar een grijze, bewolkte zondagmorgen, maar de temperatuur is wat aangenamer dan vorig week. Gewapend met ons regenjasje en overschoenen kan de voorspelde regen ons niet deren. Het is trouwens het lente/herfsritje wat vandaag op het menu staat. 

Maar zoals er weerspreuken zijn,  zitten we dus nog maar in de maand maart en kunnen we ons onderweg dus steeds verwachten aan maartse buien. Al bij al vallen de plensbuien nogal mee en blijft het slechts beperkt tot enkele lichte buitjes. Gelukkig is de wind wat gaan liggen, want die was de voorbije dagen van het stormachtige kaliber. Hadden we die wind gehad vandaag, was het wel een vraagteken geweest of we wel zouden zijn vertrokken.

Slecht weer betekent ook veel vuil op de weg, zeker na die wind van de voorbije dagen, dus is het altijd opletten geblazen voor lekke banden. Na enkele kilometers was het al prijs voor Yves J, juist hij die zelfs speciaal andere banden had opgelegd (Roubaix banden) omwille van het slechte weer.  Roubaix en de losse pedaal, blijkbaar toch zo geen goede combinatie...

Het ritje leidt ons langs diepenbeek richting kortessem, om daar effe een efforke te doen op de ondertussen welbekende elleboogstraat, een kuitenbijter waar menig wielertoerist zijn hebben en houden uit de kast haalt om toch maar boven te geraken met of zonder een rood aangelopen gezicht en hoge hartslag. Gelukkig gaat de rit vanaf dan enkel nog meestal maar in dalende lijn terug en kunnen we terug wa recupereren en op adem komen.

Een mooi ritje, zeker als de weergoden ons terug wat beter gezind gaan zijn, maar daar heeft vandaag niemand om gemaald. Het belangrijkste is dat er terug gefietst kan worden en dat de vriendschapsbanden terug wat aangescherpt worden na die lange ellendige periode van slecht weer en nog steeds met corona op de voorgrond. Hopelijk gaat het snel terug de positieve kant uit en kunnen we terug met heel de club in groep de weg op. Ik zou zeggen, hoop doet leven !

tot volgende week mannen !

jullie vliegende reporter.j

7 maart : Kort ritje van Ronny.

De diepvriezer is vannacht precies weer blijven openstaan, met een temperatuur rond het vriespunt vertrekken de groepjes van 4 leden elk om het kwartier. Wat om 7 uur nog een mooie zonnige dag leek te worden, veranderde plotseling snel in hardnekkige mist waardoor je amper een hand voor ogen zag. De ijzige koude maakt dat de mist op je lichaam blijft plakken en dat de gevoelstemperatuur tot diep onder nul zakt. Toch laten we ons niet afschrikken, de rit is uitgestippeld en wordt dan ook door alle groepen op een redelijk rustig tempo gereden. Ondanks de koude werd er niet minder gepraat en gelachen in de groepen.

Iemand van de eerste groep kreeg bijna op het einde te maken met krampen wat ervoor zorgde dat het groepje halt hield en dus na een kwartier werd ingehaald door de volgende groep. Onze krampenman zag het niet goed komen om nog verder te rijden en heeft dan zijn hulplijn ingeschakeld die hem dan ook netjes is komen oppikken zodat hij toch thuis is geraakt. Dat hoort er ook bij natuurlijk, maar namiddag klonken er toch alweer positieve berichten dat het beter was en dat hij de volgende rit zeker terug van de partij gaat zijn.

We verheugen ons er weer op dat de dagen terug wat langer worden en de temperaturen terug wat gaan stijgen, maar voorlopig is het nog altijd maar Maart en moeten we het weer en de temperaturen er bijnemen zoals ze zijn. De rit werd weer afgesloten met een drankje, al wandelend in de tuin van 't Goed leven. De zon brak er uiteindelijk dan toch nog door, dan is het plots veel aangenamer om buiten te vertoeven en wat na te praten.

Hopelijk kunnen we volgende week terug gaan fietsen in groep van max 10 personen per groep. De Veiligheidsraad heeft daar een uitspraak over gedaan vrijdag, maar het is nog onduidelijk of dit ook geldt voor wielertoeristenclubs. We hopen snel uitsluitsel te krijgen, maar voorlopig blijft het dus dan nog 4 personen per groep...We zijn er nog niet van verlost, maar de vooruitzichten geven ons moed, en hopelijk kunnen we ons dan ook stilletjes terug aan de planningen van het seizoen houden, zodat de meeste ritten toch kunnen doorgaan en de fietsweekends hopelijk ook. 

Volgende week zal het andere koek zijn, de weerberichten beloven niet veel goeds voor het weekend, regen, en vooral veel wind. Eens zien welke flandriens dan komen opdagen voor de lente-herfst rit. 

Tot volgende week mannen !

jullie vliegende reporter...

28 februari : Eerste officiële wegrit van het nieuwe seizoen 2020-2021. 

De wintermaanden zijn weer gepasseerd en de lente zit er stilletjes aan te komen. Tijd dus om  de fietsbandjes terug op te pompen en de kettingen terug te smeren, het startschot wordt gegeven voor hopelijk een volledig seizoen zonder onderbrekingen deze keer. Het corona-monster woedt nog steeds en daardoor zijn we dus nog altijd wat beperkt in onze vrijheid om in groep te rijden. 

Dit betekent echter niet dat er niet gereden kan worden, er is een plan uitgedokterd door het bestuur om dan toch in groepjes van 4 te kunnen rijden, met telkens 1 bestuurslid per groepje. De coronamaatregelen worden in acht gehouden en de nodig afstand wordt gerespecteerd. Ook het dragen van een mondmasker hoort er nog altijd bij, al zien sommige er zelfs beter uit met mondmasker, maar dat ter zijde...

De eerste rit brengt al dadelijk veel schoon volk op de been. We mogen 16 van de 19 leden inschrijven in deze corona-editie-rit. De groepjes vertrekken om het kwartier met als startpunt het prinsenhof en rijden elk dezelfde rit op min of meer hetzelfde tempo. 

Voor de eerste rit stond er een rustig, vlak ritje op van om en bij de 50 km. De ochtend startte redelijk fris met temperaturen van om en bij de 4 graden, maar we mogen zeker niet klagen voor de tijd van het jaar. De zon doet het al snel minder fris aanvoelen en de eerste rit wordt dan ook door velen aanzien als een gezellige opener van het nieuwe seizoen. De kleine groepjes arriveren na afloop dan nog even langs het goed leven waar we per groepje van 4 dan ook een drankje kunnen nuttigen, volledig corona proof al wandelend in de tuin, ons houdend aan de huidige maatregelen. Hopelijk bieden ze ons snel wat meer perspectief om terug in grotere groepen te kunnen gaan rijden, maar voorlopig is het dus nog steeds fietsen met de pedalen die we hebben ! En er zitten nog veel losse pedalen tussen hoor !

Voila, bij deze is de toon weer gezet, de fietskes en de lijven weer wat ingereden, en laat ons hopen dat we er dit jaar weer een mooi seizoen van gaan kunnen maken !

jullie vliegende reporter !

25 oktober : Laatste officiële wegrit van dit seizoen 2019-2020.

De kletterende regen wekt velen onder ons  's zondagsmorgens. De weerman zat er deze keer fameus langs. Het zou nog een mooie droge zondag gaan worden was ons in de week nog voorspeld. Een blik naar buiten zegt ons dat dit het tegendeel is. Guur miezerig grijs weer, daar had niemand op gehoopt. Iedereen had zich erop verheugd om toch nog de laatste rit van het seizoen mee te gaan pikken. Het was dan nog maar een kort ritje van om en bij de 50 km, maar toch. De berichtjes via whattsapp beginnen dan ook snel binnen te stromen, mannen, ik ga passen, mannen, ik denk da ik op de rollen ga rijden, ik ga,  naar de bakker en dan leg ik mij neer in t zetelke...... De meeste hadden wel een berichtje klaar om in de groep te sturen. Het weer vandaag is dan toch 1x spelbreker dit seizoen, voorts is het meestal bijna elke zondag wel perfect fietsweer geweest, moest corona niet zoveel weken hebben ingepalmd. 

Slechts 1 enkeling heeft zijn tenueke aangetrokken, zijn waterbotjes aangedaan, zijn spatbordjes gemonteerd en heeft dan in zijn eentje de geplande rit toch gereden. Chapeau, dat is het voorzitterschap waardig Peter !

De volgende weken  zal er dus niet meer in groep kunnen gereden worden. De coronamaatregelen worden terug verstrengd en staat ons niet meer toe om nog in groep te gaan rijden. We moeten ons nu weer gaan beperken tot 4 man, maar het gezond verstand primeert en dus maakt ieder voor zich maar uit of hij graag gaat rijden op zondag of niet. Ritjes genoeg om te gaan rijden, de website staat vol van voorstelletjes. 

Wie zich moest vervelen in de komende weken, Peter heeft de corona challenge uitgeroepen tot werkpunt van het winterseizoen. Strava zal in het oog worden gehouden en de punten worden aan de meet gegeven in maart, hopelijk bij de opstart van het nieuwe seizoen. 

Voor zover, mannen hou het veilig, gezond en maak nog vele kilometerkes ook al wil het weer misschien niet zo mee en is het koud en guur buiten, maar zoals een wijs man ooit zei : Rust roest !

(met dank aan Phil Bosmans, goeroe van de bond zonder naam !)

Jullie vliegende reporter !

18 oktober : Voorlaatste ritje van het seizoen, ritje naar wijshagen.

Wat een opkomst vanmorgen, of heeft het misschien te maken met de nieuwe mini-lockdown die ingaat vanaf morgen maandag 19 oktober. Ja, de cijfers liegen er niet om, de ziekenhuizen geraken weer gevuld met covid patiënten, we zijn er nog niet vanaf, integendeel. Plannen voor het seizoen af te sluiten met een laatste traktatierit volgende week en de algemene vergadering vallen in het water. De veiligheidsraad gaat zich deze week uitspreken wat met de sportsector moet gebeuren om het effect van de coronabesmettingen in te perken. 

Doordat het een vrij kort ritje ging zijn werd beslist om te vertrekken om 9 uur. 13 man mogen we noteren in het verslag, ieder is er graag nog bij op deze misschien laatste groepsrit van het seizoen. Kris heeft een mooi ritje uit zijn hoed getoverd en heeft de hoogtemeters beperkt tot een minimum. Peter laat zich vandaag eens afzakken en heeft als voorzitter dan ook een mooi beeld over heel zijn peloton wat nu voor hem op rijdt. Hij zag dat het goed was ! 

De herfst laat zich goed voelen met donker weer en temperaturen die redelijk fris zijn voor de tijd van het jaar, maar de fietspaden en wegen liggen er al bij al nog redelijk deftig bij. We worden dan ook gespaard van lekke banden en dat maakt dat het tempo er goed in blijft. Doordat het een redelijk vlakke rit is komen we dan ook met een gemiddelde van 27,3 km/u binnen.  Niet slecht, al zeg ik het zelf. 

Bij aankomst in Stokrooie zijn er verschillende mannen die rechtstreeks door naar huis rijden, de corona zorgt ervoor dat de sfeer en gezelligheid van het samenzitten in groep natuurlijk wat wegvalt. Vandaag is het dan ook de laatste keer dat we ons weer mogen neerzetten in 't goed leven omdat vanaf morgen de horeca weer dicht moet voor een maand. Ronny en Ilse presenteren ons nog snel een laatste kommetje erwtensoep voordat we weer naar huis rijden. Zo komt er min of meer al abrupt een einde aan het fietsseizoen.

Maar toch nog 1 lichtpuntje : Namiddag staat de uitgestelde Ronde van Vlaanderen op het programma, benieuwd wie deze voorjaarsklassieker nu gaat winnen in het najaar. Normaal een hoogdag rond de Paasperiode, nu een herfsteditie die zeker even spannend lijkt te gaan worden.

We haasten ons naar huis, nemen nog snel een doucheke en placeren ons dan in het zetelke om te kijken naar de koers en te luisteren naar de commentaren van Michel Wuyts en José De Cauwer. Dat de beste mogen winnen. Er wordt getipt op Van der Poel, Van Aert of Alaphilippe. We zullen het rond 16 uur ongeveer wel gaan weten. 

Hopelijk nog tot volgende week voor de afsluitingsrit en nabesprekingen over De Ronde !

jullie vliegende reporter 

11 oktober : Ritje dwars door Diest met bijkomend een rondje pits !

De ochtenden blijven wat langer donker, de temperaturen zakken naar frigo waarden, maar toch wordt er nog gereden. Vandaag richting Diest. Ook vandaag weer is onze vliegende reporter er niet bij (besmetting van een collega op het werk). Maar dat weerhoudt hem niet om op zijn eigen een ritje te gaan rijden. Hij zal de bende wel tegenkomen op een veilige afstand in 't goed leven. Vandaag beduidend minder wind en zelfs de zon is van de partij, als we buienradar moesten geloven zou het water met bakken uit de lucht kunnen vallen bij momenten.,Zo zie je maar, dat je niet altijd moet verder gaan op computermodellen maar op het gewone gezonde boerenverstand van boer en tuinder.  Peter is vandaag ook terug van de partij en trekt zoals gewoonlijk de kop, tot de momenten dat de heuveltjes eraan komen, dan staat hij vriendelijk zijn plaats af om anderen ook de kans te gunnen om als eerste boven te komen. Kris is ook zo een gentlemen ! Geert en Ronny G. zijn vooral de toreadors die de heuvels aangaan met veel jus in de benen. Wim en Ronny L volgen ook in de mate van het mogelijke. Noël laat het jonge geweld maar razen en rijdt op zijn tempo de heuveltjes op. Grasbos en de citadel van Diest zijn vandaag de heuvels van dienst. En dan natuurlijk ook nog om het af te leren, een rondje over de pits in bolderberg. Vandaag was het ook daar op het circuit racedag en eenmaal bovengekomen op de pits kon je goed zien dat de pitspoezen klaarstonden langs de auto's van de verschillende coureurs. Althans toch 1 iemand had dit opgemerkt, maar ik moet je natuurlijk niet zeggen aan wiens arendsogen dat niet is ontgaan!  Laat het me zo stellen, als er vandaag een kwisvraag was geweest over het circuit van Zolder, dan had Yves C zeker het juiste antwoord kunnen geven. 

Kris kon het natuurlijk weer niet laten om langs het Schulensmeer toch weer plat te rijden op exact dezelfde plaats als vorige week. Waarschijnljik weer hetzelfde steentje van vorige week stak ook nu weer in zijn band. Een ezel stoot zich geen 2x aan dezelfde steen zeggen ze dan ?

De vliegende reporter, vandaag met de mountainbike, is in Lummen en omstreken geweest, maar hij heeft onderweg wat mountainbike paadjes meegenomen, iets wat je met een racefiets natuurlijk niet kunt gaan doen. Het beste van 2 werelden combineren door wat te crossen door de bossen en het slijk , wat zeker genoeg aanwezig is door de regen van de afgelopen dagen. Om toch nog een verslag te kunnen schrijven is hij dan ook maar doorgereden naar Hasselt waar Davy vandaag meeliep met Dwars door Hasselt. Supporteren en foto's nemen voor in het verslag. De leden van de losse pedaal zijn van vele markten thuis !

Dan maar afsluiten richting stokrooi en aankomen in 't goed leven. Wachten op de rest van groep die in aantocht is. Het zonnetje lokte ons terug naar buiten op het terras en al snel werden we weer op onze wenken bediend. Alleen jammer van de vele wespen die het gemunt hadden op onze croques, maar Yves C heeft daar een oplossing voor. Voor verdere inlichtingen kan je steeds bij hem terecht. 

Nog 2 officiële ritten en het seizoen zit er jammer genoeg al weer op voor dit jaar, een jaar dat we liever snel vergeten door de impact van het corona virus.

Mannen hou het gezond en veilig en tot volgende week  !!

jullie vliegende reporter

4 oktober : ritje door Ronny, zwoegen tegen de wind !

Vandaag een min of meer korter verslagje, vermits de vliegende reporter er wegens andere verplichtingen niet kon bijzijn. 

Vandaag 1 constante : De verschrikkelijke wind waartegen ingebeukt moest worden, de tongen hingen als snel half langs het kader, dit is afzien, doorbijten. Er waren verschillende tandems vandaag aanwezig : nl Ronny en Ronny, Yves en Yves, Willy, Wim en Kris.

Doordat Peter er niet bij was omdat hij een individueel ritje ging doen(omwille van coronatoestanden eventueel) had natuurlijk niemand de rit opgeladen op de gps. Maar geen nood, onze altijd aanwezige Realtime-Gps-Ronny schudde dan maar snel een ritje uit zijn mouw. Wat zouden jullie er van denken om richting Waanrode te trekken????

De wind blies verschrikkelijk rond de oren en de pedalen raakten amper deftig rondgedraaid, dit gaf voor sommigen de doodsteek en Ronny L besliste dan ook om al voortijdig het parcours te verlaten en zich naar het vrouwke te begeven. 

Met een gemiddelde van 27km/u en een 210 hoogtemeters op 67 km, komen ze aan in 't goed leven. Al bij al nog een wonder dat er niet lek werd gereden vandaag.

Peter kwam na zijn soloritje nog ook even langs in 't goed leven om te checken of zijn kornuiten wel degelijk een rit hadden gereden, maar hij rook het al van ver, de zweetgeur en de afgepeigerde gezichten stelde zijn vraag niet in twijfel.

Hopelijk volgende week iets minder wind, maar het is nu eenmaal herfst en de bladeren moeten van de bomen.

tot volgende week !

Jullie vliegende reporter

27 september : rit richting Wilderen en omstreken !

De weerman had dus toch gelijk vorige week. Het weer heeft zijn jas gedraaid en de hemelsluizen zijn serieus opengegaan. De nacht van zaterdag op zondag verloopt kletsnat, dat belooft voor zondagmorgen. Na buienradar gecheckt te hebben, arriveren er toch 9 man aan het prinsenhof. Welke rit gaat het worden vandaag? We laten de keuze tussen een ritje min of meer vlak richting Wilderen, of een WK-rit, met daarin 9x de pits omhoog (en omlaag) knallen. Bijna unaniem wordt er omwille van het wisselvallige weer en de veiligheid dan toch maar gekozen om de rit richting Wilderen te nemen. 70 km krijgen we op onze boterham gepresenteerd. 

Ondanks de donkere wolken blijft het toch de hele rit droog, de fietspaden liggen deze week nu nog meer bezaaid met noten en andere vruchten. De wind van afgelopen vrijdag zal wel een handje geholpen hebben. Herfststorm Odette heeft vooral aan zee lelijk huisgehouden. Limburg daarentegen heeft alleen de laatste zuchtjes wind nog gekregen.

Doordat het tempo toch vrij hoog ligt zijn we al snel halverwege de rit en wordt er gestopt en snel wat binnengemoffeld om de nodige voorraden terug aan te sterken.  De verhalen daarentegen vallen niet stil. Opvallend is toch wel dat er verschillende onder ons zich plots terug geroepen voelen om op maandag terug te gaan spinnen. Ahja, de conditie in de herfst- en wintermaanden gaat er zowiezo op achteruit doordat er minder gereden word en dus is dit dus eigenlijk de ideale inspanning om de conditite nog wat extra op peil te houden of aan te scherpen. Op vraag kan er zelfs eventueel hiervan een verslag geschreven worden met de nodige commentaren en foto's in bijlage. 

Op de terugweg hadden we het al in de gaten, de wind zou ons het laatste stuk niet echt meer in het voordeel gaan zitten. Langs het Schulensmeer wordt dat eens te meer duidelijk. De buik plat op het kader, inbeuken tegen de wind. Gelukkig kreeg Kris dan platte band op de dijk langs de Demer.  Aan de waterstand te zien is er vannacht niet gekeken op een literke regen meer of minder ! Kris, de rustigheid zelve, laat zich niet opjagen en vervangt rustig zijn achterband. Het steentje dat hij onderwege ergens had opgepikt werd zijn band fataal. Met het nodige pompwerk wordt de band terug op spanning gebracht en zoals het een volleerd fietsenmaker hoort staat het wiel ook weer snel in het kader. Davy was nog steeds niet bekomen van het weerwerk tegen de wind en had (stiekem) kris zijn ketting ook nog eens afgelegd, zodat hij nog wat langer op adem kon komen. De ketting wordt terug op spanning gezet, de pollekes worden proper gewreven met wat nat gras en we zijn terug vertrokken.

Ronny G rijd al een tijdje in de achtergrond, stilzwijgend, genietend van de rit of is er meer aan de hand ? Ronny die niet of weinig praat, niet vooraan rijdt, dat hebben we zelden of nooit niet meegemaakt.  Een tactische zet ja ! Eenmaal we via Lummen de brug over de autostrade oprijden, schiet Ronny naar voor. Deze keer zou Wim hem niet te snel af zijn. Ne ouwe vos moet ge geen streken meer leren hè. Nee,nee, met onze clubkampioen moet zeker nog rekening gehouden worden !.

Op die ene lekke band van Kris na, is de rit weer zonder noemenswaardige ongemakken verlopen. We laten ons weer bedienen bij aankomst in 't goed leven'. Deze keer neemt toch de "warme choco" de bovenhand. Je merkt het duidelijk, de herfst is in het land. De donkere dagen komen er weer aan, tijd om terug wat gezellig binnen te zitten achter het stoofke. 

Door het wisselvallige weer en de grote plassen onderwege, zien de fietsen er lief uit. Dat wordt terug kuisen namiddag of één van de volgende dagen. Ook dat hoort erbij. 

Tot slot wil ik vandaag toch nog punten geven.

De opkomst : 9/10

De rit : 8/10 (door soms vele obstakels op de fietspaden)

Het weer : 5/10

De sfeer en gezelligheid : 10/10

De wonderen van God's schepping : 11/10 

De loopschoenen : ahja, daar mag Wim de punten voor geven.

Mannen het was me weer een zeer aangename rit met de nodige zever en plezier !

Tot volgende week !

Jullie vliegende reporter.

20 september : rit  naar de hoge kempen !

Als we de weerman moeten geloven zou vandaag wel eens de laatste zomerse zondag kunnen zijn voor dit fietsseizoen. Dit trok velen over de streep om vandaag toch de rit van 81 km te komen meerijden. Peter zit aan het zeetje en heeft forfait gegeven, Yves J. had er een slecht nachtje opzitten en paste ook voor deze rit. Davy had zaterdag wat te grellig gedaan door zomaar effe 20 km te gaan lopen (of was het nu wandelen) en lag nu met de benen omhoog thuis in het zetelke. Toch stonden er 12 DLP'ers startensklaar om te vertrekken. Zelfs François was nog eens voor een keertje afgekomen naar 'de limburg' om nog eens met ons mee rijden in gezelschap van zijn trouwe compagnon Ronny G. We waren bijna vertrokken zonder Wim, maar die kwam enkele minuten na 8.30 toch nog opgedaagd.

Doordat onze kopman en voorzitter Peter er vandaag niet bij was werd er een andere wegkapitein aangeduid zodat we toch veilig op weg konden vertrekken. Johan nam die taak op zich en trok het peloton naar zijn zeggen rustig op gang, maar al gauw klonk het van in de achtergrond dat het toch nog wat kalmer mocht. Yves C, vandaag mede-kopman begleider, reed ook stevig door vandaag en dan weten jullie het al, Johan en Yves op kop, er zit zeker een kwisvraag aan te komen voor in het verslag!

De weg gaat via Bokrijk richting Genk centrum waar we langs het park van de Molenvijvers passeren. Je merkt toch al dat de zomer op zijn einde loopt, de bomen laten al wat vruchten los en dat zorgt ervoor dat er hier en daar op het fietspad toch al behoorlijk wat eikels en kastanjes liggen. Vanaf nu wordt het weer wat meer opletten om lekke banden te vermijden.

Nadat we bijna een golfer onder onze wielen hadden steken aan het golfterrein van Stiemerheide rijden we richting Zutendaal langsheen de grote zand- en grindgroeve. We zijn bijna halverwege dus word er even een eet- en rustmoment ingelast aan de rand van het Park der hoge kempen. Nadat iedereen effe gecheckt heeft of er niemand plat staat, vertrekken we weer richting Opgrimbie. Maar na enkele minuten, effe een onoplettendheid waarschijnlijk, wordt er vanuit de buik van het peloton geroepen : Stoppen, plat !!

Noël had een klein putje in het fietspad niet of te laat opgemerkt en reed zijn band lek. Tja het kan niet elke rit vlekkeloos verlopen en er moet dan iemand slachtoffer van dienst zijn. Jos helpt Noël met het vakkundig repareren en terug in elkaar steken en dus zijn we dan ook weer snel terug op dreef. Het tempo gaat toch redelijk flink de hoogte in, de koplopers worden soms wat teruggefloten door Kris als het wat TE snel gaat, zeker als ze in Maasmechelen de bergstraat wat te enthousiast oprijden. Er wordt dan bovenaan natuurlijk gewacht zodat iedereen terug wat op adem kan komen. Op de terugweg passeren we Munsterbilzen, ook niet geheel vlak met soms hier en daar wat korte kuitenbijterkes. En nu voor degene die goed op gelet hebben : Wat stond op de vrachtwagen geschreven aan de rechterkant van de weg in Hees bij Bilzen? Juist ja, Yves C zal het zeker ongetwijfeld wel in zijn achterhoofd hebben bijgehouden ; Schat, vergeet de ..........!

Via Diepenbeek rijden we richting Godsheide waarvoor we eerst het kruispunt moeten oversteken aan de kinepolis, maar België zou België niet zijn moesten er geen wegenwerken zijn, dus zijn ze dit kruispunt nu dus ook onder handen aan het nemen. Voorzichtig laveren we over en vervolgen we de weg naar de Sluis in Godsheide. Vandaar is het weer rechttoe rechtaan richting Stokrooie langs het jaagpad. Het haantjesgedrag is uitgebleven waardoor we mooi in peloton aankomen aan de voet van de brug van Stokrooie. Daar moeten dan toch nog wat cartouche afgestoken worden om dan ons vervolgens terug te kunnen laten afzakken in het peloton om samen toe te komen in 't goed leven. Wim, onze nieuweling rijdt vandaag een sterke rit en zorgt ervoor dat Ronny G naar de achterste regionen van het word verbannen, dat doet pijn, maar Ronny wacht op revenge ! Dat belooft voor volgende week.

Chapeau mannen, 81 km, 270 hoogtemeters met een gemiddelde van 27.3km/u. 

Nadat we ons hebben neergezet komen Ronny en Ilse aandraven met een lekker hapje om deze geslaagde rit af te maken. De frietjes met curry worst worden zeer geapprecieërd. De drank vloeit eveneens zoals elke zondag en het zout wordt zeker ook overvloedig gebruikt om sommige hun cholestorol op peil te houden.  Noël zoekt zijn frietjes tussen het zout en besteld dan ook al snel een portie bij omdat hij nog zout over heeft ! 

Merci mannen, het was weer een geslaagde rit, met het zonnetje mooi aan de hemel. Hopelijk blijven de weergoden ons toch nog enkele weken goedgezind zodat we het seizoen toch nog met enkele mooie ritten kunnen afsluiten.

Jullie vliegende reporter !

ps : De oplossing van de kwisvraag : schatje, vergeet de Prei niet !

13 september : DLP's sponsor-rit.

Geen wielertoeristenclub zonder sponsoring. Daarom word deze rit vandaag gereden om onze sponsors vandaag eens extra in de verf te zetten. Bij een sponsor-rit horen natuurlijk foto's, dus werd iedereen al opgetrommeld om 8 uur om zich van zijn beste kant te laten portretteren voor het nageslacht. Een bijna voltallige equipe komt aangereden en Peter de fotograaf van dienst, schikt zijn leger mooi in het gelid voor de individuele foto's, in onze nieuwe tenues (die ondertussen toch al wat ingereden zijn). Enkelingen waren er vandaag niet bij omwille van uitgestelde communiefeesten, uitstapjes, enz... Jammer, want iedereen was er vandaag zeker graag bijgeweest.

Het startschot wordt gegeven en het peloton zet zich op gang om 100 meter verder al te stoppen bij onze eerste hoofdsponsor Bakkerij Leonardus. Kristien had voor ons lekkere rijsttaartjes klaarstaan die we dan ook met veel smaak hebben verorberd. Bedankt David, Evi, Kristien en het hele team achter de bakkerij om ervoor te zorgen dat wij elke zondag kunnen gaan fietsen met een mooie tenue, gesponsord door jullie en onze andere sponsors natuurlijk !

Na een kleine omweg doorheen Kuringen city komen we uit bij onze volgende sponsor, Argenta Kuringen. Ook hen willen we zeker bedanken voor hun steun en sponsoring ! Mannen ! Opstellen, in het gelid, kijken en lachen naar het vogeltje, klik, klik, klik, en terug de fiets op !

Vervolgens gaat de rit naar Hasselt waar ons mede DLP-lid en sponsor zijn kantoor heeft, namelijk P en S bedrijfsconsultants, het accountancybedrijf van Marcel. Een fervent marathonloper en als het hem uitkomt kilometervreter bij De Losse pedaal. Want achter elk sterk team, staat natuurlijk een sterke boekhouder ! 

De benen zijn ondertussen al wat opgewarmd en de rit wordt verder gezet richting Halen via de Steenberg waarop Geert en Yves J als wat van hun kruit verschieten. Overigens is het vandaag verder een vlakke rit wat er voor zorgt dat de meeste op een rustig gezapig tempo volgen en de nodige conversaties kunnen houden. We zitten zeker nog op schema, de zon vergezelt ons en voor we het goed en wel beseffen zijn we aangekomen in Halen bij 't Nonneke. Daar worden we ontvangen met de nodige hapjes en Nonnekes natuurlijk. Jan en Jochen hebben het onderste uit hun kannen gehaald voor ons.  Het donkere Nonnekesbier wordt vlot achterovergekapt en dan beginnen de straffe verhalen natuurlijk boven te komen. Helaas is dit nog niet het einde van onze rit vandaag, dus moeten we ons toch wat terug focussen op een ritje terug naar Kuringen om daar bij onze volgende sponsor 'Frituur Hiro' een frietje te gaan binnensteken. Aan eten en drank geen gebrek vandaag. Onze bestelling wordt zelfs gebracht tot aan de jeugdlokalen achter de kerk, waar er voldoende ruimte is om onze frietjes 'corona-proof' op te eten met de nodige social distancing. 

De calorieën stapelen zich op vandaag, de kilometers daarentegen?

Nadat iedereen zijn frietje achter de kiezen heeft en een boerke heeft gelaten, gaan we Kris en Davy en nog wat mannen van het speeltuintje afhalen zodat ze het zand uit hun schoenen kunnen kappen, en dan springen (allez, eerder kruipen) we terug op onze fiets om onze rit af te sluiten door naar 't goed leven in Stokrooie te rijden. Krampen zijn hopelijk verleden tijde voor Ronny. Het tempo werd vlot gevolgd door iedereen, ook de nieuwelingen Wim en Ronny. Daar aangekomen zetten we ons weer maar eens neer op het terras en het heldere gerstenat en caloriebommen worden weer achterovergeslagen door ons. Er wordt nog stevig nagekaart over de rit van vandaag en omdat het ook al een heel stuk later is als andere zondagen begint hier en daar toch al een paar man terug naar huis te vertrekken. 

Wat kunnen we meer zeggen dan dat het een meer dan geslaagde rit was, het weer was magnifiek, de sfeer was fenomenaal, en de sponsors hebben ons ook nu weer meer dan verwend !

Merci mannen en tot volgende week !

Jullie vliegende reporter.

6 september : rit naar de testbaan in Lommel.

8 uur 's morgens, door even onze neus aan de deur uit te steken weten we het al. Het is fris aan de vis. Mouwtjes en beenstukken of zelfs een lange broek zijn geen overbodige luxe deze morgen. Maar de zon straalt aan een mooie blauwe hemel dus het belooft een mooie rit te worden. Vandaag alweer een nieuwkomer die graag ons peloton eens een keertje wilt leren kennen en een rit meerijden. Meteen toch al een mooie 81 km die vandaag op het programma staan. Kris, Davy, Geert en johan zijn ook van de partij. Vandaag dus 2 Ronny's  van de partij, 2 Yveskes , andere weken soms ook 2 Patricks. En dan durven sommigen mensen nog beweren dat fietsen simpel is? Het wordt er niet gemakkelijker op naarmate de groep stilletjes aan terug groeit. Peter, we gaan in de toekomst misschien beter rugnummers gaan toekennen ????

Doordat de wereld een beetje op zijn kop staat door corona , maakt dat we nu in september volop kunnen praten over de ritten van de Tour de France en destunten van Wout van Aert in de Tour. Aan gesprekspartners geen gebrek vandaag. Willy is ook van de partij, maar draait vroegtijdig alweer terug omdat hij de balie van het Jessa ziekenhuis vanmiddag weer moet gaan bemannen. Het zijn niet allemaal luxepaarden die 's zondags op hun gemakske kunnen gaan fietsen en genieten van hun ritje. Er moet ook brood op de plank komen !

Vandaag over het algemeen een grotendeels vlakke rit, veel over het toeristisch fietspad naar het noorden van onze mooie provincie. Ronny, de nieuwkomer voelt meteen dat het wel goed zit en posteert zich dan ook al dadelijk op de tweede rij in het wiel van onze voorzitter. Het tempo is deze keer wat minder als de voorbije weken, maar daar is geen haan die daar naar kraait. De kilometers zullen voor sommigen onder ons op het laatste wel de doorslag gaan geven. Wim, ondertussen al toe aan zijn derde ritje met DLP, merkt ook dat het vlotter en vlotter gaat en dat de afstanden hem al wat beter afgaan nu ! Je ziet, de volhouder wint, en in groep slepen we je er wel doorheen. Ook Noël is vandaag weer van de partij en volgt gezwind het tempo.

Nadat we in Zonhoven gepasseerd zijn, krijgt onze voorzitter plots telefoon. Freddy had ons uurschema wat verkeerd ingeschat en had ons gemist op het punt van afspraak waar hij zou gaan wachten. 

Vandaag ook weer een rit zonder lekke banden. Wanneer we halverwege halthouden na ongeveer 40 km staan we stil in Lommel aan het Militair Duits Kerkhof. Wanneer we omkijken zien we dat Freddy ineens aansluit bij de groep, Monsieur Electrique heeft de verloren tijd bijgebeend en komt de rest van de rit dan ook nog afmaken samen met de groep. Zover als je kan zien alleen maar kruisjes als grafsteen, om stil van te worden. Nadat iedereen wat gegeten heeft en kwijt is wat hij kwijt wil, springen we terug de fiets op om vervolgens nog eventjes door de mooie natuur van Lommel en omstreken te trekken. Een korte tussenstop voor een foto aan de Testbaan van Ford mag natuurlijk niet ontbreken.  Op de terugweg passeren we langs de mooie  Leyssensmolen en komen we langs jachthaven 'de blauwe reiger' . De boten die daar liggen schitteren in de zon en na luttele kilometers komen we dan al snel weer uit in Leopoldsburg. Met stevige tred gaat het richting Ham om dan verder richting Beringen te rijden. 

Een rit zonder wegenwerken bestaat in deze tijden niet meer, zowat overal in elk dorp waar we passeren zijn ze wel aan het werken en dat zorgt voor omlegging, al dan niet duidelijk aangegeven waardoor het soms wat leidt tot gevaarlijke situaties, maar enfin, het is zondag, het is nog rustig op de weg, we kunnen ons wat veroorloven.

Eenmaal bijna bij het binnenrijden van Eversel maakt Davy zich ook nog eens nuttig en blaast hij met al zijn lucht die hij nog in zijn longen heeft op het fluitje. Krampen spelen onze nieuweling Ronny parten. We leggen de rit even stil en laten Ronny wat op zijn positieven komen.  Na enkele minuten trekken we het circus weer op gang, maar dat is geen lang leven beschoren. Eenmaal op het jaagpad richting Beringen schiet de kramp er opnieuw in en neemt Johan het besluit om bij Ronny te blijven en rustig op zijn tempo richting Stokrooie te bollen. Johan en Ronny zien de rest van de groep steeds kleiner en kleiner worden tot ze uit beeld verdwenen zijn. Daar staan ze weer, aan de kolenhaven, weer die duivelse kramp erin, nu in beide benen. Van opgeven is nog geen sprake, maar het zal nog even duren voor ze alweer hun weg vervolgen.

Na nog 2 maal te moeten stoppen door volledige verkramping waren de laatste kilometers er dus voor Ronny toch wat teveel aan, hij belt moeder de vrouw op en die is hem dan komen oppikken op goed 5 km van onze finish. Jammer, maar volgende keer lukt dit wel ! Johan zet dan meteen de eindspurt in om toch nog wat na-rit-commentaar mee te pikken in 't goed leven, maar de helft is al naar huis vertrokken en ondertussen is het ook al bijna 1 uur. Tijd om dus terug naar huis te rijden. 

Onderhoud de beentjes en het materiaal en dan zie ik jullie graag volgende week terug voor een nieuwe rendez-vous !

jullie vliegende reporter.

30 augustus : naar en rond de Demer-bron :

Vandaag vertrekken we zoals steeds aan het Prinsenhof vlak naast de Demer en gaan we een rit doen naar … de bron van de Demer. Bij het ontwaken deze ochtend stond er 11° op de thermometer en dan begint de twijfel : lange of korte broek, trui met lange mouwen of mouwstukken, extra warm ondergoed ? Dan maar dadelijk eens kijken op de buienradar, tja , waarschijnlijk geen regen , dan maar het risico nemen van korte broek en korte mouwen en hopen dat de temperatuur snel wat omhoog gaat. Peter zorgt bij de start ervoor dat de lichaamstemperatuur alvast goed omhoog gaat. Het tempo ligt wat te hoog tijdens de eerste kilometers en als Patrick hem zelfs eens wat moet gaan intomen dan zijn we al bijna halfweg. Zodra we in Vrijhern komen beginnen de hoogtemeters hun werk te doen en vallen de gesprekken stil bij de klimmetjes. Happen naar zuurstof en blijven kracht zetten op de trappers is de boodschap ! Er schieten bij een klim natuurlijk een paar raketten langs je door die blijkbaar goed in vorm zijn en die mekaar steeds goed in het oog houden als er weer een bergske aankomt. Andere gaan dan in de afdaling vlot naar beneden. Of dat door goede techniek is of door het fysieke aspect laten we in het midden… Aangekomen aan de Demer-bron zijn de reacties geweldig : hè ? Waar is die bron ? Daar, in die wei, met dat lang gras ? Die gracht ? Tja, een grote fontein die uit de grond spuit zou mooier geweest zijn maar ’t is maar de Demer hè. Andere waren zo blij als iets dat we aan de bron waren want hier werd er een pauze genomen en die was welkom. Er worden wat aanpassing aan de kledij gedaan want ondertussen is ’t warmer geworden en er moeten nog een 150-tal hoogtemeters genomen worden op de terugweg. De groep vertrekt, mekaar aanmoedigen en met hier en daar een duwtje in de rug dromen we al van het terras in ’t Goed Leven. Wegenwerken in Schalkhoven zijn nog even een twijfelpunt maar Patrick neemt ons mee op een omleidingsweg en al snel zijn we in Diepenbeek. Als we richting kanaal gaan denken er al een aantal aan het uitnodigende lange rechte stuk maar er zijn er ook al die een brede rug zoeken om te gaan achter hangen. Patrick sleurt de groep in tempo richting Stokrooie en als hij nog een viteske bijschakelt kan Geert nog mee maar dan valt het gat. Davy probeert nog terug toe te rijden maar alleen lukt dat niet. Ronny neemt met z’n kracht en ervaring initiatief en begint de achtervolging. Davy en Geert worden bijgehaald en hij nadert wel maar Patrick loert regelmatig over z’n schouder en laat zich niet inlopen. Fijn spelletje en iedereen heeft alles uit z’n benen geschud. De finish is in zicht, de groep wordt terug bij mekaar gebracht en dan ploffen we neer op het terras in een lekker zonnetje … Noël is er al na z’n solo-trainingsrit en ook “onze vliegende reporter” Johan die andere katjes te geselen had deze voormiddag komt de groep vervoegen. Ronny en Ilse hebben voor verse soep met een goei snee gezorgd, tja die weten dat wij serieus afzien hè …. Allé mannen, schol en volgende week weer volle petrol !

uw ad-interim reporter

23 augustus : heropstartrit na de 2de coronagolf richting  St-truiden, Borgloon, Mettekoven.

Vol ongeduld keken we uit naar een bericht van de club; wanneer zouden de groepsritten terug doorgaan en in welke omstandigheden. Vrijdag kwam dan de verlossende mail van het bestuur waarin gemeld werd dat de groepsritten opnieuw opgestart gaan worden. Vakantie en Corona, voor velen onder ons geen goede combinatie, de kilootjes blijven bij de ene al wat meer plakken dan bij de andere, en de conditie maakt ook niet echt vooruitgang doordat er weeral enkele weken niet meer in goed gezelschap gereden geweest is. Voor sommigen is de moed ver zoek om terug op de fiets te kruipen, zeker met al de maatregelen en toestanden waarmee we dezer tijden moeten rekening houden. Het blijft nog steeds raar, geen handen schudden, afstand bewaren, mondmaskers en alcoholgel steeds in aanslag. Hoe lang gaat deze beperking van onze vrijheid nog blijven duren. Hoe lang zal Corona de scepter blijven zwaaien? We weten het niet, maar laten het vandaag in ieder geval niet aan ons hart komen. Met de 2de heropstart vanmorgen ook een nieuw gezicht erbij dat ons DLP- pelotonnetje komt vervoegen. Wim, had al veel over het befaamde clubje gehoord en had besloten om contact op te nemen met het bestuur om eens een ritje te komen meerijden. Zo gezegd, zo gedaan. Spannend voor hem, spannend voor ons. Wat is zijn wielerachtergrond, zijn ambitie? We zullen het wel te weten komen vandaag of één van de volgende weken. 

Met 9 renners zijn we vandaag terug gestart aan het Prinsenhof, onze vaste afspraak op zondagmorgen.

Natuurlijk ook weer de aanwezigheid van een stevige wind. Hij zorgt ervoor dat het tempo in het begin wat gedrukt wordt. De westerwind bijna pal in het gezicht richting St-truiden, doet vele hoofden onder ons rood aanlopen en het zweet parelt al snel bij menig dlp-er van het voorhoofd. Je merkt toch wel dat de vakantie, het thuiszitten, heel de coronahistorie en het goed leven wat extra kilootjes met zich meebrengen. Door de mondmasker plicht moeten we een kleine omweg maken om niet in het centrum van St-truiden te belanden. Mondmaskers en intensief fietsen, niet de ideale combinatie is het oordeel van velen. De hellingen die voor onze wielen opduiken maken het ons ook nog eens duidelijk. De eerste stevige helling die we voorgeschoteld krijgen is die aan de zwevende kapel van Helshoven, boven gekomen wordt onze weg verder gezet op de gudderstraat. wil dit zeggen dat we maar wat aan het gudderen zijn, wat aan het lummelen? interpreteer het zoals je zelf wil of trek er je conclusie maar uit.

Dreigende wolken rondom ons, dokkeren over kasseien in Gelmen, klimmen en dalen door holle wegen, rijden door fruitplantages met appelen en peren die door de verschroeiende hitte van de voorbije 15 dagen brandplekken vertonen. Dat zijn van die dingen die we onderweg allemaal zijn tegenkomen. Bij momenten met de wind goed voelbaar in de rug gaat het tempo de hoogte in, de kopmannen trekken en sleuren het peloton erdoor, iedereen is mee, iedereen kan volgen, dit levert dan toch ook weer een mooi gemiddelde op bij aankomst in 't goed leven'.  Met 28.3 km/u op de teller is de eerste rit van de 2de heropstart stevig ingezet. Onze nieuweling was er zelfs van verschoten, hij had al grenzen verlegd vandaag, dus dat nodigt zeker uit voor volgende ritten.

Afsluiten doen we dan natuurlijk weer met ieders merk en na wat nageleuter springen we dan ook weer op onze fiets om richting thuis te keren. Hopelijk kunnen we de volgende zondagen blijven rijden, maar daar kan het weer, de herfst of corona altijd weer een stokje voor steken. Laat ons hopen dat de komende zondagen nog mooi en aangenaam mogen zijn, maar zover kan ik niet zien in mijn glazen bol ! 

Mannen soigneer de beentjes en tot volgende week !

jullie vliegende reporter.

2, 9, en 16 augustus : Opschorting van de groepsritten door 2de heropflakkering van het corona virus.

26 juli : Ritje met Ronny naar Attenhoven

Met zes zijn we vandaag, klokslag 8u00 aan het prinsenhof. De voorspelde nachtelijke regenbuien zijn wat gepasseerd, de lucht kleurt langs de ene kant blauw en aan de andere kant grijs, gelukkig ziet het er blauw uit naar waar wij toerijden vandaag. Lang zal het echter niet duren voor de wolken voor de zon beginnen te schuiven en er zich een grijze, dreigende wolkenmassa vormt. De wind steekt ook weer een tandje bij en schiet langs alle windhoeken over de wegen. Een ritje gemaakt door Ronny staat garant voor wat klimwerk door de velden en plantages richting haspengouw. Het is voor Willy wat op de adem trappen, maar hij geeft zich dan toch niet gewonnen. Met een wat aangepast tempo praten we op hem in en krijgen we hem er wel door en over.

De maïs priemt hoog boven de akkers uit en de fruitbomen roepen om geplukt te worden. Het was te verwachten dat we ons peren gingen zien vandaag door wat klimwerk, en zijt er maar zeker van, peren hebben we gezien vandaag ! Appelen ook trouwens. Mooie vergezichten staan vandaag op het programma, soms ook wat kwade gezichten van mensen die ons niet begrijpen omdat wij rechts fietsen en zij rechts wandelen, of links, of hoe is het nu eigenlijk juist? De wegcode t.o.v voetgangers en fietsers is voor sommigen mensen toch niet zo duidelijk.

  Kris en Willy, de buurmannen hadden onderling vandaag afgesproken om eens een keer niet zo vroeg naar huis te gaan en tegen hun vrouwen gezegd dat ze een lange rit voor de boeg hadden en dat ze niet hoefden te wachten. Ze hebben waarschijnlijk een voorgevoel. Bij het opdraaien van een betonwegske tussen de velden was het kwaad geschied. Kris zag, kwam en reed plat op het betonnen richelke van het veldwegske dat we net waren ingereden. Het tempo word eruit gehaald en daar staan we, stil tussen Gingelom en Attenhoven. Met deskundige hulp van Willy en uitleg van Davy wordt het wiel uit de kader gehaald. De band gewisseld en terug gemonteerd. Dan een foutje van Kris, hij was vergeten van zijn 'voorste' ketting op het kleinste blad te leggen, maar bij TREK is dat blijkbaar normaal. The American way zeker?  Can we make it, Yes we can! 

Hup, terug die fiets op richting Velm, Wilderen, Duras...  Jaaaa, miljaar, plat,komt er opeens uit Willy zijn mond. Met het idyllisch kasteel van Duras op de achtergrond houd het 6-koppig peloton halt en worden de bandenlichters uitgehaald en de kapotte binnenband vervangen. De regen van de voorbij nacht heeft ervoor gezorgd dat er veel vuiligheid aan de banden blijft kleven, dat zullen we merken als na de rit Willy zijn kapotte binnenband checkt en ziet dat  een metalen draadje de dader was van zijn lekrijden. 

Het tempo word nu opgedreven en we vliegen bij momenten richting stokrooie. 60 km/u  komt er net niet te staan op de kilometrique bij Johan. Bij het binnenrijden van 't goed leven hebben we toch 81 km achter de kiezen. We ploffen ons neer aan een tafeltje in de tuin en worden zoals elke week weer vriendelijk begroet en ontvangen door Ilse, Ronny, Jolien en co ! We worden zelfs verrast met een lekker pasta van het huis, dat kan er altijd wel in na zo een deugddoend ritje !

Hopelijk mogen we volgende week nog gaan fietsen, maar daar zou Corona wel weer eens een stokje voor kunnen steken, afwachten dus wat de veiligheidsraad morgen, maandag weer gaat beslissen. 

Hou het gezond en hopelijk tot volgende week !

jullie vliegende reporter !

19 juli : Ritje van de vliegende reporter naar Vlijtingen.

8u00 , eens wat vroeger als anders komen we samen aan het Prinsenhof. Vandaag staat er een rit op de planning van onze vliegende reporter. Na weken wachten komt hij opdagen met een gloednieuwe bolide, helemaal klaar om zijn rit in te zetten. Of toch niet?  Was hij de voorbije weken wat kilootjes bijgekomen of was het maar een gedacht. Zijn zadelpen van zijn nieuwe fiets stond blijkbaar nog niet vast genoeg en had zijn gewicht niet gehouden en was langzaam zo'n 7 à 8 cm naar onder gezakt. Zo kun je geen rit inzetten dus werd er naarstig gesleuteld om de zadelpen op de juiste hoogte te zetten zodat we dan ook wat later dan afgesproken konden vertrekken. 8u07 was het ondertussen toen we vertrokken, misschien dat onze firetrooper  Jimmy dat nog gehaald had, maar omdat hij nachtdienst had moest hij forfait geven voor vandaag. Met zeven DLP-ers zijn we vandaag op weg. De vakantie laat duidelijk sporen na op ons peloton, maar de sfeer zat er goed in vanaf de eerste pedaalslag. De rit verraste sommigen onder ons met nieuwe straatjes en dorpjes waar we anders niet komen. Weinig verkeer onderweg en een zomerzonnetje deed ons al snel in het glooiende Vlijtingen en omstreken belanden. Met een mooi tempo fietsen we  over veldwegen en door dorpjes waar het lijkt alsof er nog steeds een lock-down is. Wie weet, het zit er misschien weer aan te komen, de cijfers van het aantal corona besmettingen gaan de verkeerde kant uit en de veiligheidsraad komt vandaag dan ook vervroegd samen om de maatregelen te bespreken en bij te sturen. Wie weet mogen we binnenkort weer niet meer samen in groep rijden, hopelijk niet, maar wie heeft er een glazen bol om in de toekomst te kijken?

Gebrand op de quizvragen in het verslag voelt onze vliegende reporter vandaag dan ook bijna constant de hete adem van Yves C. in zijn nek. Er moest hem maar eens iets ontgaan vandaag, nee, nee, hem zou je niet liggen hebben vandaag. Hij blijft in de voorste regionen vertoeven, steevast in het wiel van de vliegende reporter. De details onderweg worden opgepikt en in de groep gegooid, alert zijn is de boodschap. We waren bijna nog aan een straat voorbijgereden omdat de reporter op een gegeven moment bezig was met een quizvraag in het leven te roepen. Toch goed dat er dan nog wat back-up komt van Davy. Onze man die normaal het peloton afsluit, reed vandaag samen mee op kop met Johan. Stiller als andere weken weliswaar, maar kwam dit omdat het tempo wat de hoogte in ging, het parcours wat te golvend werd, waren de benen niet goed, of was hij het niet gewoon om de kop te trekken vandaag?????

Met toch wel wat hoogtemeters op de teller vandaag komen we al om 11 uur aan in 't goed leven. Een lekkere hot-dog slaan we natuurlijk niet af en we praten nog wat na over de rit van vandaag. Dit was er weer eentje om op te nemen in het collectief geheugen van de club, eentje die zeker voor herhaling vatbaar is.

Vandaag zijn er spijtig genoeg geen foto's bij het verslag omdat jullie vliegende reporter vandaag de rit verzorgde, en van voor uit is het wat moeilijk om foto's te nemen naar achteren toe. Veiligheid primeert ! 

Merci mannen voor de fijne rit en babbel en tot volgende week !

Jullie vliegende reporter !

P.S. : voor Yves C. : De voedingswinkel die we gepasseerd zijn in Rosmeer (waar een vrouw met bloemetjesjurk en blauw mondmasker buiten aan de deur stond te wachten )                                         heette : a. bij Marie-jeanne

                                              b. bij An

                                              c. bij Diane

                                              c. bij Jan en alleman

Gelieve een gele briefkaart te sturen naar de redactie van DLP, Rijwielweg 100, 3695 Wielegem met het juiste antwoord op en met de vermelding van je naam en adres. Veel Succes !!

12 juli : comeback ritje van François

Vandaag een korter ritje, maar daarom nog geen korter verslag. 74 km staan er vandaag op het programma. Met zen twaalven vertrekken we om 8.30u weer aan het Prinsenhof. De ochtendzon duwt stilletjes de temperatuur wat de hoogte in, na een frisse morgen is het aangenaam en vooral, de wind is vandaag bijna niet meer aanwezig. Via Stokrooie gaat het richting Herk-de-Stad, Geetbets. Onderweg op de oude spoorwegbedding richting Halen moet het peloton plots stoppen, we zijn nog maar een uurtje weg. Er wordt aan de kant gegaan en verschillende onder ons denken dan ook dadelijk weer dat er iemand plat gevallen is. Blijkbaar niet deze keer, dringende plaspauze voor enkelingen onder ons. Dan maar van de gelegenheid gebruik maken om wat te eten alvorens we weer vertrekken. We zetten ons terug in beweging richting Zelem. Op de grens van Paal-Beringen is het dan ineens toch prijs. Na een strook van wegenwerken te hebben doorkruist, rijdt Noël in de laatste 30 meter van de wegenwerken plat. Het was weer te mooi om waar te zijn. Patrick Geusens was blij dat hij het weer niet opnieuw was, deja-vue flitsen schoten door zijn hoofd, angstzweet parelde van zijn voorhoofd.

Met technische hulp en ondersteuning van Patrick Geuns, werd de band vervangen en werden de vuile pollekes van Patrick weer professioneel gereinigd zodat hij terug met propere handjes zijn eigen fietsstuur kon vastnemen. 

We slepen ons weer in gang en worden dan dadelijk getrakteerd op een klimmetje dat ons peloton wat uit elkaar scheurt. Gelukkig is het maar van korte duur en volgt de hergroepering snel. We passeren het golfterrein aan de Paalse plas. Met hun clubs gepakt en gezakt verplaatsen de golfers zich aan een rustig zondagmorgen-tempo naar hun balletje of volgende hole. Tja, ieder zijn hobby zeker. 

Biljart is ook zo'n hobby die sommige niet onaangeroerd laat, Ronny, alias Raymond Ceulemans, vertelt je er graag meer over !

Na wat omleiding in Beringen komen we terecht op het laatste rechte stuk richting eindpunt. De wind zit redelijk goed, en aan de Kolenhaven in Eversel gaat de pees erop. Het peloton word op een lint getrokken en vanaf het jaagpad aan lumma-ski gaan alle remmen los. Groepjes met gekromde ruggen ontsnappen, de handen diep in de guidon, ja, nu kan het nog eens, nu mag het nog eens. Rijden zonder limiet ! het snot voor ogen zien, je hartslag de hoogte injagen en je longcapaciteit optimaal benutten om toch maar in de mate van het mogelijke te kunnen blijven volgen. De brug van Stokrooie lonkt in de verte. Nog een laatste efforke om de brug te trotseren en we kunnen weer allen samen aankomen op ons wekelijkse terrasje. Vakantieplannen voor sommigen van ons maakt dat we volgende week met wat minder volk gaan zijn. Na wat gepalaver en gedronken en gegeten te hebben vertrekken we dan maar weer richting thuis. Niet getreurd, nog 7 nachtjes slapen en we zitten weer op onze fiets voor alweer een volgend ritje met de club !

Voor degene die op vakantie vertrekken, een fijne vakantie gewenst en veurzichtig oppe boan hè !! Geniet van het goede leven en de rust, leg de riem(of ketting) maar eventjes af, maar denk af en toe ook eens aan jullie fiets die thuis eenzaam staat te wachten op je terugkomst.

Voor de rest van De Losse Pedaal, tot volgende week zondag.

Jullie vliegende reporter !

4 juli : ritje naar Opgrimbie met naderhand verjaardagstraktatie !

Eerste zondag van de zomervakantie, maar van de zomer is deze morgen weinig te merken. De wind is reeds 's morgens al goed voelbaar en zal in de loop van de voormiddag nog aardig aansterken tot windstoten van 60 km/u. Het is van uw handen op de gidon te houden vandaag ! 

Bij het vertrek om 8.30 in Kuringen liggen de straten er nog droog bij, maar eenmaal richting Genk langs het kanaal merken we dat er hier toch aardig wat hemelwater naar beneden is gekomen en word dan ook degene die achter ons rijdt getrakteerd op een gratis douche van onze opspattende bandjes. Ondanks de grijze lucht, is het toch aangenaam om te fietsen, de temperatuur zit rond de 20° en maakt dat we toch wat zweten zonder al te veel inspanning te moeten doen omdat we de wind aardig in de rug hebben richting Opgrimbie. Bij het passeren van de duivelsberg kijken we uit over de prachtige vijvers, maar door de hoge snelheid heb je niet echt de tijd om van het schouwspel te genieten. Even verderop houden we halt om wat proviand in ons kas te slaan zodat we de terugweg goed kunnen aanvatten, want dat zal nodig zijn. De wind heeft nog een tandje bijgestoken en blaast menig van ons bijna van hun sokken. Met gekromde ruggen beuken we tegen de wind in, ons een weg naar Stokrooie. De bruggen lijken verder van elkaar af te staan en de wolken worden grijzer met de minuut.

Voor degene die nog wat reserve hadden, nu even een korte kwisvraag :

Bij het afrijden van de sluis in Godsheide kwamen we een loopster tegen die ook de sluis naar beneden liep.

Zij droeg a : een roze broek en een bruine trui

               b:  een bruine broek en roze trui

               c:  een bruine broek, een roze trui , mooie zwarte krullen en een colgate smile

               d:  ik weet het niet, mijn enigste doel was nog in Stokrooie te raken.

Als we in Hasselt bijna aan het Krekelhof zijn, zien we aan de overkant van het kanaal iemand staan zwaaien met zijn armen. Onze beroepsbrandweerman Jimmy wenkt zijn ploegmaats toe ! Misnoegd moet hij toekijken hoe zijn vrienden de wind trotseren. Wat was hij er toch graag bij geweest hoorden we hem denken. Maar wie weet voor wat voor hete vuren hij vandaag nog zal komen te staan? Laat ons dan ook nog maar enkele kilometerkes afzien op de fiets.

Net voor de hemelsluizen weer open gaan komen we in Stokrooie aan, geen minuut te vroeg.

Hoe sterk is de fietser die kromgebogen over zijn stuur de wind trotseert ? Sterk als een beer en hongerig als een paard ! De traktatie van de jarigen laat dan ook niet lang meer op zich wachten en we doen ons tegoed aan spaghetti om terug wat jus in de benen te krijgen. Aangevuld met wat geestrijk gerstennat, maakt dat dit voor velen onder ons een ritje was om weer nooit te vergeten, iedereen content terug naar huis met het buikje vol ! 

Hopelijk volgend weekend wat minder wind op het menu, maar moeilijk gaat ook natuurlijk!

jullie vliegende (bijna letterlijk) reporter !

28 juni : Ritje naar Herstappe !

Onder dreigende regenwolken troepen we samen aan het Prinsenhof te Kuringen. Zou dit een teken zijn, een voorbode van wat ons misschien nog te wachten gaat staan? Buienradar gaf ons het voordeel van de twijfel en we zouden het waarschijnlijk wel droog gaan houden vandaag. In ieder geval, waren we toch weer met 11 man opgedaagd om richting Herstappe te rijden. Vandaag is onze ancien Freddy er ook weer terug bij voor de eerste keer dit seizoen, volledig in tenue en met zijn nieuwe (weliswaar elektrische)  ros onder hem is hij ook weer in de mogelijkheid om met ons mee te rijden voor de iets langere ritten. Met regenjas in de aanslag zijn we weer klaar om te vertrekken. Via schimpen rijden we richting Hasselt om vervolgens richting Rapertingen koers te zetten. Gedreven door de wind blijven we de regenwolken voor en valt het tempo voor iedereen wel in de smaak. Onderweg merkt Jos dat zijn benen toch niet dat zijn, en besluit dan maar om op eigen tempo een eigen ritje te gaan rijden, we zullen hem wel zien in 't goed leven'. Eenmaal richting Gors op leeuw beginnen de hellingen te komen en ook wel wat wegenwerken waar we dan toch maar rustig doorrijden om zo veel mogelijk op de route te blijven die uitgestippeld is. In Overrepen in de bergop richting Piringen  is het koekenbak, Freddy roept de meute tot stilstand met de mededeling dat hij plat gereden is vanachter. Waarschijnlijk te laat gesprongen over de afwateringsgootjes die dwars over de straat lagen, en prijs ! Dat begint goed met een nieuwe fiets. Met de hulp van wat behendige DLP-ers word dit euvel verholpen en kan Freddy zich terug op zijn ros hijsen. Iedereen terug op de fiets en terug bergop, maar dat is helemaal geen lang leven beschoren. Opnieuw klinkt er een kreet uit de achtergrond, ditmaal van Patrick, ook lek vanachter. Allez, dan zullen we van deze eerste pauze al maar eens gebruik maken om wat te eten en om wat water af te laten. We hebben toch al 26 km achter de kiezen. Na deze 2 in 1 pitsstop rijden we richting Widooie, vervolgens over Lauw om dan het kleinste dorpje van het land binnen te rijden, Herstappe. Ronny was zo enthousiast dat hij bijna niet opmerkte dat er een iets wat oudere flandrien kwam aangereden die hem nog net kon ontwijken toen hij de weg wou oversteken. Ronny was het nochtans niet aan het uitleggen, vreemd ! 

Vermits Herstappe maar een zakdoek groot is, zijn we er dan ook zo weer gepasseerd, en nu gaan de helling terug wat meer naar beneden dan ipv naar boven. Maar dat was buiten de helling in het centrum van Rutten gerekend. Opnieuw een kreet vanuit de achtergrond en wat gevloek en getier. Patrick is weer lek gereden vanachter. Ronny denkt, ik krijg deja vue's en besluit om wijselijk een 100 meter verder stil te gaan staan en te wachten tot het weer in orde is. Genieten van de streek en omgeving hoort er ook bij denkt hij. 2de maal hetzelfde probleem, scheurtje aan de soupappe, bij het horen ervan breekt bij Ronny het koud zweet weer uit. De rest praat ondertussen wat gezellig over koetjes en kalfjes en over buurvrouwen die iets nodig hebben of een bepaald huisdier hebben, dat veronderstellen we dan toch....

Stilletjes komt het peloton weer op gang en beginnen we er naar uit te kijken om ons neer te ploffen op het terras in 't goed leven'. We hebben nog wel een goeie 25 km voor de boeg maar de wind is niet echt in het nadeel, dus hopen we tegen 12 uur toch in Stokrooie aan te komen. 

Na weer wat wegen werken te moeten doorkruisen in Vliermaal zetten we koers richting Romershoven, de wolken beginnen dreigender te worden en de wind wakkert ook weer wat meer aan. Ronny laat zich afzakken tot bij Patrick om even met hem te praten over zijn pechritje van 14 dagen geleden met ook drie platte banden. Was dit bewust, met opzet? Voor de derde keer op rij horen we Patrick even later roepen dat we moeten stoppen. weeral plat vanachter, het begint genant te worden. Zou het aura van Ronny slechte invloed hebben????

Hopelijk voor de laatste keer kunnen we nu ononderbroken koers zetten richting finish. Peter heeft het begrepen en begint er de pees op te leggen. In Rooierheide, net over de sluis begint het natuurlijk ook nog te regenen. De wind hebben we nu ook nog volledig in het nadeel , nog de hele weg terug langs het kanaal denken we, maar eenmaal voorbij Godsheide klaart de lucht weer op en komen we onder de grote grijze massa uitgereden in een wat aangenamer weertype. De zon laat zich voor de eerste keer zien vandaag en sleept ons nog mee naar Stokrooie. Doordat we veel later in Kuringen doorkomen dan gepland was, haken er al verschillende af om naar thuis te gaan uit vrees om er van langs te krijgen met de deegrol. Uiteindelijk belanden we dan toch nog met 5 man van de 11 in Stokrooie. Jos staat ons ook nog op te wachten, fris gewassen na zijn privé ritje.

Zo zie je maar, de rit naar Herstappe werd de rit platte soupappe !

Jullie vliegende reporter !

21 juni : Wat hoogtemeters maken naar Oreye

21 juni, de eerste dag van de officiële zomer, met dan ook zomerse temperaturen en een aangename zuidwester wind op het menu. Vroeg vertrekken word de boodschap, willen we de hitte van de middag wat vermijden.  Een nieuwe week, een nieuwe rit, deze keer met wat extra pit. We laten het vlakke grondgebied wat achter ons en begeven ons wat meer richting het Luikse, net over de taalgrens. Oreye staat op het programma. De wegen naar daar leiden ons door korenvelden en bloemenakkers, de bermen bezaaid met klaprozen, pitoreske dorpjes en vergezichten, toch fijn om zo een beetje toerist in eigen land te zijn. Eenmaal richting Borgloon beginnen de hellingen zich op te stapelen en parelt bij menig dlp-er het zweet al van het voorhoofd. De reserves van de dag (of avond) ervoor worden aangesproken, al dan niet met een gunstig effect (hè Yves j.) Net als we goed in het ritme zitten knalt de achterband van Peter van de velg, lap, natuurlijk ook weer juist in een bergop. Het moet niet altijd Ronny zijn die de zondebok van de dag is. We staan gelukkig ten velde tussen de plantages van Haspengouw. De energiereserves worden bijgevuld en het overtollige water word afgevoerd langs natuurlijke weg alsvorens we weer verder kunnen gaan. Jammer dat we nu tussen een perenplantage staan, de peren zijn nog maar zo groot als een kers, het was beter geweest dat we tussen een kersenplantage hadden gestaan, de takken zakken door van het gewicht van de mooie rode vlezige kersen die eraan hangen. Maar we kunnen niet alle geluk hebben. Hopelijk blijven we de rest van de rit gespaard van nog meer lekke banden. De echte sportieveling onder ons knallen dan ook met veel plezier de Poggio van Klein-Gelmen omhoog, effe afzien op het buitenste blad, met de tong tussen het kader. Knap, weer wat Strava segmentjes aangescherpt ! 

Degene die goed opgelet hebben zullen dan ook wel de witte beer opgemerkt hebben die op de doorsteek naar Jesseren ergens aan de linkerkant op een tak zat. Het was wel een pluchen beer, maar als ge hem niet gezien zou hebben zou dat dan ook betekent hebben dat het vet al van de melk was en dat er alleen nog maar voor zich uit werd gekeken. Fietsen, het is en moet plezant blijven natuurlijk hè. 

Noël had zich wat verhapt in zijn drinkbussen en stond dan ook al ruim voor de aankomst droog. Dat werd verholpen doordat Johan nog een drinkbus sportdrank over had, zodat hij de rit toch nog zou kunnen uitrijden zonder dorst te moeten lijden. Die tijger in zijn tank heeft hem blijkbaar goed gedaan, want daarna reed hij vlot mee in de voorste gelederen.

Met een gemiddelde van 26.8 km/u en met iets meer dan 500 hoogtemeters op de teller komen we met z'n allen binnengereden bij 't goed leven'. Het was een stevig ritje zeker en vast, maar zeker oh zo mooi om nog eens te rijden. Zoals gewoonlijk werden we weer goed onthaald door Ronny en co en konden we genieten van een hapje en drankje op het terras achter de B&B. 

Op naar volgende week !

Jullie vliegende reporter !

7 juni : ritje van Ronny

Verzamelen geblazen (samen met een goed windje) aan het Prinsenhof om 8h45 voor een ritje van onze clubkampioen Ronny.  De Corona-briefing is al bij de meeste gekend maar toch was er vandaag weer iemand bij in zijn spik-splinter-nieuwe tenue. Onze tweede Patrick, en je zag dat hij in form was. Dat zou later ook blijken bij de klimmetjes. Onze vliegende reporter Johan moest dik tegen z’n goesting een verplicht rustweekend inlassen. We starten droog en met een stevige wind. Die wind wordt later nog een paar keer vervloekt door de kopmannen. Ons peloton vormt zich pas als we op het jaagpad komen. Onze fotograaf heeft een binnenwegske genomen en staat klaar om die frisse renners vast te leggen op z’n smartphone. We rijden ons warm langs ’t kanaal en draaien in Viversel de brug op. Bijna boven op de brug loopt het mis. We horen wat geroep en een valpartij achteraan het peloton. Patrick, onze fotograaf is gevallen. Hij is de man met de meeste kilometers op de teller dit seizoen maar had een borduur verkeerd ingeschat. Hij viel wel heel professioneel want hij heeft niemand meegenomen in z’n val. Na wat bekomen en de schaafwonden ingeschat te hebben zei hij : doeme , en mijn nieuw uitrusting al een gat in … Uiteindelijk stapte Patrick terug op de fiets maar hij besliste toch dat het beter was om thuis de wonden te gaan verzorgen en niet verder te rijden. Een verstandige beslissing. De rest van de groep reed verder maar was toch onder de indruk. Na zolang samen te fietsen zonder valpartij denk je toch weer eens na hoe vlug een ongeluk gebeurd is. In Lummen kwamen we onvoorziene wegenwerken tegen, dan weet je gps het even niet meer maar … onze Ronny rijd mee voorop en dan heb je geen zorgen. Hier recht door en dan zo naar Zelem en dan links, tweede rechts … die kent alle wegskes hè. Veel km’s maken, een goed oriëntatie gevoel en vele jaren ervaring hè. Iedereen volgde zonder morren en de kopmannen vochten af en toe tegen een stevig windje. Er mogen uiteraard wat hoogtemeters gemaakt worden en dus ging ook regelmatig de hartslag en de ademhaling wat heftiger tekeer maar da’s fietsen hè. Boven eens diep ademen, de groep terug in positie laten komen en go ! Op de terugweg werd er zelfs op de brug van Tiewinkel-Stokrooie nog een verrassingsaanval geplaatst door Jos en Kris ! Zo kennen we de Jos terug hè en Kris had zich ook al de hele rit helemaal achteraan zwaar moeten inhouden. Vorige week proefde hij van het kop-rijden en dat moest hij nu nog effe uit de benen schudden. We hielden nog bijna een stop aan het Goed Leven maar de poort was nog toe. Volgende week mannen, volgende week …

verslagje van de iets tragere vervanger van de vliegende reporter :-)       

Pinksterzondag 31 mei : Rechthoek-ritje

De heropstart na de corona versoepelingen heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Bijna iedereen die vorige bij de heropstart rit was, was vandaag opnieuw van de partij. Yves C was vandaag ook terug van de party, onze harde schijf van het peloton, niets ontgaat hem, dus men is gewaarschuwd ! Daarmee is de toon weer gezet voor het verdere vervolg van ons fietsseizoen.

Om 8.45 eerst briefing door onze teamoverste Peter en dan weer gezellig samen op pad voor een redelijk vlak ritje van een goeie 50 km. Pinksterzondag, reeds jaren op rij een prachtige mooie bijna-zomerdag. De mensen beginnen ons al te herkennen als we met onze nieuwe blinkende tenues door het dorp uit rijden, onder andere klanten die aan bakkerij Leonardus staan aan te schuiven (Rik).

Kris en Davy trokken vandaag de kop en sleurden het peloton bij momenten mooi op een lint. Het in- en uitschuiven begint vlot te gaan. Zolang iedereen zich wat aan de regels houd, vormt het zeker geen probleem om ons deftig op de openbare weg te begeven en hinderen we ook geen andere fietsers of tegenkomende groepen. Het gezond verstand primeert ! Op de achtergrond horen we ook vallen dat de ritten gerust terug wat langer mogen worden.

Vandaag waren we weer met zijn elven op pad, wat wil zeggen dat er ergens een vrije vogel in het peloton rondfladdert (onze willy voelt zich soms wat als een leeuw in een kooi, en breekt dan nogal eens graag uit) daar kan zelfs de meest kwieke niets tegen beginnen. Maar de meeste hielden zich vandaag toch ook weer mooi aan hun eigen toevertrouwde compagnon. Verhalen werden weer uitgewisseld, de nodige zever werd weer verteld en de remgrepen werden deftig op de proef gesteld toen Kris ineens besliste dat het hoog-water-tijd was. Na 2 uurtjes streken we weer neer aan het prinsenhof te Kuringen en werd er nog wat nagekaart. Inderdaad, de rit mag terug wat langer worden !.

Peter, Davy, Yves J, Johan en Ronny maken zich dan maar weer klaar om er nog een vervolg ritje aan vast te breien. Dampende motoren mogen niet afkoelen en moeten nog wat brullen ! Rustig vertrekken ze om dan toch terug aan te komen met een gemiddelde van bijna 31km/u. Dit desondanks de wind die vandaag ook weer goed voelbaar van de partij was. Dit zorgde ervoor dat sommige hun tong bijna tussen de ketting stak en dat men geen pap meer kon zeggen. Peter begon zelfs al het licht te zien aan het einde van de tunnel ! Goed dat Rony onze clubkampioen ons op het laatste stuk dan toch nog wat op sleeptouw nam. Was hij eerder bij zijn thuis al afgedraaid, dan hadden we dit mooi moyenne misschien niet gehaald. Nee, hij laat zich niet kennen, hij moet en zal zijn beker verdedigen en zijn rol van kampioen dan ook serieus nemen ook als het soms wat moeizamer gaat voor sommige mede DLP-ers.

Voila mannen, onze training voor vandaag zit er weer op, vele gaan nog kunnen genieten van een bbq-ken of een terrasje home-sweet-home. 

We zien elkaar volgende week graag terug voor alweer een nieuwe rit met eventueel voor sommigen ook nog een afsluitende rit om op vormpeil te blijven. Onder de 30km/u doen we niet meer mee, daar zijn we wel heel duidelijk in ! Grapje hè mannen ! 29 km/u is ook nog goed. U achterover kappen in uwe zetel kunt ge namiddag nog doen !

Houd jullie gezond en tot volgende zondag !

jullie vliegende reporter !

Zondag 24 mei : Heropstart DLP-ritje na de versoepeling van de coronamaatregelen.

Zoals kinderen die de slaap niet kunnen vatten omdat de sint de volgende dag komt, zo zullen er ook wel sommigen onder ons wakker gelegen hebben voor deze dag. We hebben er allemaal zo lang naar uitgekeken. Het is immers van 8 maart geleden dat we nog samen op pad zijn geweest, en dan komt ineens daar dat Corona virus roet in het eten strooien. Wie had dit ooit kunnen denken dat zoiets het hele land en hele vriendschappen zou kunnen gaan lam leggen ? De hele maatschappij lag op zijn rug, nooit geziene weken van diverse regels en maatregelen werden ons opgelegd. Hoe lang bleef dit duren, wie zou het zeggen ?

Onze nieuwe uitrustingen waren na lang wachten ondertussen aangekomen en werden deze week verdeeld aan huis waar menig DLP-er met een grote glimlach de koerier van dienst hartelijk ontving. Het deed deugd om nog eens een bekend gezicht aan de deur te krijgen met dan ook nog eens een prachtige wieleroutfit in zijn handen. Ja , ook dat voelde een beetje als Sinterklaas.

De verlossende email van het bestuur met de richtlijnen voor deze zondag kwam niets te vroeg. We waren het beu om alleen te moeten gaan fietsen, alleen maar tegen ons eigen te kunnen praten, alleen maar foto's te kunnen nemen van onszelf of van onze fiets. Het heeft lang genoeg geduurd en met wat gezond verstand en afstand is het zeker te doen om terug samen met elkaar een rit te doen.

Alleen maar blije gezichten deze morgen aan het Prinsenhof in Kuringen. Na wat bijgepraat te hebben doet Peter de richtlijnen uit de doeken en nemen we dan ook onze posities in zoals we in het peloton gaan rijden. We zijn er weer klaar voor!  De nieuwe tenues maken dat velen onder ons eruitzien als de nieuwe Merckx, Boonen of Van Aert. Natuurlijk zeker ook onze grote dank aan onze sponsors, want zonder hen zouden we er nu niet zo goed uit zien in onze nieuwe pakjes ! Gestroomlijnder dan ooit kunnen we vertrekken voor een ritje, wat we anders ook rijden in we winter, om er weer in te komen. Voor sommigen die minder gereden hebben tijdens deze coronaweken werd het tempo rustig gehouden zodat ieder op zijn gemak zijn verhaal kon doen tegen zijn vaste compagnon en we veilig deze rit konden afmaken. Aan verhalen geen gebrek, we hebben nog stof om ettelijke weken door te gaan. (met dank aan Ronny en de zever van Davy en co...)

Door de nodige maatregelen te volgen hebben we een mooi ritje kunnen rijden en heeft iedereen dan ook weer zijn hart wat kunnen luchten en de benen weer wat kunnen trainen. Zo kunnen we weer wat gaan opbouwen naar de volgende weken toe.

Na een kleine 60 km was het voor de meeste onder ons wel genoeg geweest, en reden ze dan ook weer met een goed gevoel terug naar huis. Maar de die-hards onder ons zijn nog snel een aansluitend ritje gaan rijden "op Patrick's wijze" met wat versnellingskes en hellingskes. De benen waren toch al opgewarmd, dus waarom niet ? Strava kan weer overuren maken en we hebben weer wat doelen aangescherpt om weer te verbeteren !

Mannen, bij deze, het was weer een waar genoegen om er weer samen op uit te trekken !

jullie vliegende reporter !

Zondag 17 mei : Hopelijk de laatste Quarantaine rit !l

De kogel is door de kerk !  Na heel wat vergaderen en heen en weer gepalaver heeft de veiligheidsraad woensdag 13 mei uiteindelijk beslist dat het sporten in groep terug mag hernomen worden vanaf maandag 18 mei. Dit houdt in dat er maatregelen getroffen moeten worden om alles veilig en gezond te laten verlopen. Aan het bestuur dus nog even de tijd om de koppen bij elkaar te steken en een geducht plan uit te werken zodat we snel weer veilig en wel in groep de weg op kunnen. Dus zoals het er nu naar uitziet is vandaag zondag 17 mei voor velen onder ons waarschijnlijk de laatste rit in Quarantaine, ieder voor zich, ieder op zijn eigen tempo. 

Het is een frisse morgen, maar het zonnetje maakt veel goed. Wie wat rijdt zullen we deze middag wel zien binnenkomen op onze strava. Zo blijven we toch altijd nog wat op de hoogte van het wel en wee van DLP.

Het mooie haspengouw met zijn klimmetjes en kasseistroken word ook weer aangedaan (johan) ,  net zoals de wielerpiste van Peer waar de echte atleten (Kris en Davy) zich van de doorsnee wielertoerist onderscheiden. Peter, onze voorzitter, maalt de bewegwijzerde route van onze nationale trots en held Eddy merckx af, terwijl Noël en Yves J. toch wat meer op bekend terrein bleven. Ronny zal zoals gewoonlijk wel weer één van zijn klassiekers gereden hebben, want hij kent meer fietswegen dan eender welke gps ook. Ook Sven blijft volharden in de gewoonte om zijn ritje te maken elke zondag, al is het dan zeker wel op heel veilige afstand, in de buurt van zijn woonplaats in leuven en omstreken ver van ons Kuringen.

Zo zie je dus maar dat iedereen er weer op gebrand is om zo snel mogelijk weer samen te komen met de vrienden van De Losse Pedaal en de volgende rit te kunnen maken samen in groep. Nog even geduld !

We'll meet again !

jullie vliegende reporter !

Zondag 10 mei : Moederdag

Wie o wie durft het vandaag aan om stilletjes in alle vroegte het bed uit te glippen, op kousenvoeten naar beneden te gaan, de fietsschoenen aan te trekken en het ros van stal te halen? Zo te zien niet veel. Vandaag is het moederdag, dus velen onder ons zullen dan de kerk wat in het midden houden en dan ook deze dag volledig in het teken van ons vrouwke zetten. Onze individuele rit hebben we gisteren, zaterdag, al gereden, dus zijn we een hele zondag thuis om het vrouwke verwennen, dat komt niet zo vaak voor. Zaterdag is het dan ook ideaal fietsweer en de meesten smeren de beentjes alweer in om een mooi tochtje te maken. Temperaturen die flirten met de 25 graden, geven ons al een zomers gevoel en doet de pedalen eens zo goed ronddraaien. De kilometers blijven omhoog schieten, de snelheden worden weer wat opgedreven, en Strava maakt weer overuren om al onze gegevens verwerkt te krijgen. Weer wordt er naar alle windrichtingen gefietst, al dan niet met het nodige klimwerk. Bij sommigen onder ons zien we ook dat de hoogtemeters duizelingwekkend toenemen en daardoor kunnen we ook afleiden, dat er al verschillende onder ons in bloedvorm verkeren. Er is voor velen ook wat meer gelegenheid om te gaan fietsen nu. Eens het normale leven -werkleven- terug wat normaliseert, zal het voor sommigen onder ons ook weer wat meer beperkt gaan worden om te kunnen gaan fietsen. De beslissingen van de veiligheidsraad van afgelopen woensdag 6 mei hebben nog niet veel duidelijkheid gebracht. Misschien dat er vanaf 18 mei terug in groep mag gesport worden in de buitenlucht, met max 20 personen, met de nodige distancing en voorzorgsmaatregelen. Maar daar word woensdag 13 mei verder over beraadslaagd. Hopelijk hebben we dan een richtlijn en kan er dan groen licht gegeven worden voor terug ritten te kunnen plannen en maken samen als groep. Laat ons hopen !

Houd jullie gezond en keep moving !

jullie vliegende reporter !

Zondag 3 mei 2020 : Verlengd weekend?

Traditioneel is 1 mei, feest van de arbeid, altijd een dagje vrij. Dit jaar betekent dit echter ook verlengd weekend, omdat het op een vrijdag valt. Feestdag staat voor de meeste bijna synoniem als fietsdag. Als moeder de vrouw het goedkeurt, kunnen en mogen we dan al eens uit ons kot komen om wat te gaan fietsen. Echter jammer dat het weer niet echt meezit vandaag. Dit weerhoudt dan ook velen om op de fiets te stappen. Feest van de arbeid betekent eigenlijk ook rustdag, dus hoeven we er geen slecht gevoel over te hebben als we het onszelf niet opleggen om te gaan fietsen. Er worden dan ook individueel plannen gesmeed en routes opgezocht om zaterdag of zondag te gaan rijden. Nieuwe wegen ontdekken of bestaande ritten nog eens narijden, dat  bepaalt ieder voor zich. Er worden zondag toch wel aanzienlijk meer kilometers gereden, wat de normale opbouw van in het seizoen evenaart. 80 à 100 kilometer is voor sommigen onder ons weer doenbaar. De gemiddeldes worden weer wat bijgescherpt, de hartslagen weer wat beter onder controle gehouden.  We zijn er duidelijk weer klaar voor om binnenkort weer in formatie de straten te betreden. Het wordt dus alweer wachten op een persconferentie van de nationale veiligheidsraad nu woensdag 6 mei. Dan zullen we weer meer te weten komen hoe of wat ze de maatregelen gaan versoepelen, hopelijk niet verstrengen! Wat betekent dit voor de verschillende sectoren, wat met de sportbeoefening, enz... Hopelijk volgt er snel meer klaarheid en kunnen we stilletjes terug onze come-back voorbereiden, al dan niet met voorzorgsmaatregelen. Doe zo verder mannen, rustig opbouwen, volledige zelf-controle en hopelijk tot snel terug op de afspraak op een zondagmorgen aan het Prinsenhof. 

jullie vliegende reporter !

Zondag 26 april : Weer een eenzame fietszondag.

Vandaag staat er voor velen onder ons weer een  individueel ritje op het menu. De vroege vogels onder ons kunnen vandaag ook een glimp opvangen van het plaatsen van de nieuwe spoorwegbrug over het kanaal in Kuringen, en dan kom je natuurlijk ook wel wat nieuwsgierige mede DLP-ers tegen. Toch een heel indrukwekkend zicht zo een mastodont van een brug die geplaatst wordt en waar in de toekomst ook nog een nieuwe fietsbrug aan wordt verbonden !  Zo kunnen we in de nabije toekomst snel de oversteek maken van Kuringen-heide naar Hasselt. We zullen deze brug in de toekomst zeker wel meerdere keren gaan gebruiken in onze wekelijkse ritten, maar eerst moeten we nog de Corona-crisis de kop zien in te drukken zodat we snel weer met zijn alleen gezellig kunnen gaan fietsen. De vereenzaming begint toe te slaan en we kijken dan ook vol verwachting uit naar de beslissingen van de Veiligheidsraad. Vanaf 4 mei wordt het terug toegestaan om te sporten met 2 personen, iets om naar uit te kijken. Maar zover zijn we nog niet, dus krom die rug, zet de voeten op de trappers, de handen diep in de guidon, en maar rijden ! We komen hier allen sterker uit, zoveel is zeker. De ritten beginnen al aardig wat kilometers te krijgen en de heuvels worden ook niet ongemoeid gelaten. Dat zien we graag, dat is het voorbeeld van een club met spirit en karakter ! 

Hou het gezond en veilig !

jullie vliegende reporter.

Zondag 19 April : Een wirwar van ritten

Wat doet een mens in deze tijd zoal op een zondagmorgen, juist ja, de fiets laten afzien, laten kreunen onder het extra gewicht van deze Coronatijd. Aan het werk of thuis zitten maakt dezer dagen een groot verschil, dat zien we aan de Strava metingen. Degene die nog moeten gaan werken kunnen wel gaan fietsen, maar in mindere mate dan degene die thuis zijn en ervan kunnen profiteren om trainingskilometers te maken in de beste omstandigheden die er momenteel zijn, een aangename temperatuur met een mooi zonnetje en af en toe een matige tot stevige wind ! Je bent zeker niet alleen onderweg. Massa's gelegenheidsfietsers en wandelaars kruisen onze wegen, al dan niet verhuld achter een mondmasker. Ja het zijn rare tijden, maar we moeten erdoor, willen of niet, de moed niet opgeven ! 

Sommigen trekken erop uit om een ritje te maken naar de landsgrenzen, andere trokken de bossen in met de mtb,  maar onze voorzitter trok het nobele doel tot zich om een ritje te maken langs onze zeer gewaardeerde sponsors, mensen waar zonder het anders moeilijk zou zijn om ons als club te profileren. Het mag gezegd worden, zonder bakkerij Leonardus, frituur Hiro, B & B 't goed leven' en 'Het Nonneke' zouden we niet zo goed in ons vel (vet of spiermassa) zitten. Reden te meer om ons goddelijke lijf dan maar te laten afzien want ; Voor wat, hoort wat !

P&S consultants werd natuurlijk ook bezocht, zonder een goede boekhouding, geen gezonde club !

Ook ons Argenta kantoor te Kuringen, het appeltje voor de dorst mocht niet ontbreken op het rittenschema.

Afsluiten deed Peter dan ook, gelokt door de geur, bij Frituur Hiro waar hij zich een welverdiend pak frieten uithaalde, kwestie van de verloren calorieën dadelijk terug aan te vullen. Zo zie je maar, ieder zijn eigen ritten en doelen.  Hou het gezond, veilig en sportief !

Groetjes, jullie vliegende reporter !

Paaszondag 12 april : Het mooie weer lokt heel wat mensen uit hun kot !

Een prachtige ochtend deze Paaszondag. Na het rapen van eitjes en snoepgoed maken velen van ons zich klaar om ook vandaag weer op de fiets te springen. Het lijkt wel zomer, met temperaturen die flirten met de 25 graden. De zon staat alweer wat hoger aan de hemel en dat betekent dan ook dat de been- en armlijntjes weer wat worden  bijgekleurd. Onderweg merk je op dat de mensen het beu zijn om in hun kot te blijven en ze komen terug meer en meer buiten om zogenaamd te sporten, vaak in familieverband en hier en daar zie je zelfs ook verschillende generaties samen. Dit ondanks de vele aanmaningen van de experts om het toch veilig te houden. Een versoepeling van de maatregelen lijkt op deze manier nog lang niet aan de orde. 

Wij als individuele fietsers merken het ook aan de drukte op de fietspaden. We moeten als het ware slalommen tussen de mensen met de nodige social distancing, wat zich in vele gevallen vertaalt dat we een heel deel van de openbare weg moeten inpalmen om toch maar veilig te kunnen voorbijsteken. Om dan maar even te zwijgen van de vele mensen die elkaar tegenkomen en dan een praatje beginnen te maken en waar wij ons dan moeten doorwurmen of rondrijden. Wij proberen voor ons eigen een zo veilig mogelijk traject af te leggen maar met zo een ingesteldheid van sommigen word het ons toch wel moeilijk en ook soms gevaarlijk gemaakt ! Het zal wel weer aan de wielerterroristen liggen zeker ?

Bij deze, hou het veilig, gezond en misschien weer tot ergens onderweg !

groetjes, jullie vliegende reporter !

Zondag 5 april : Nieuwe maand, zelfde maatregelen.

Kunnen we ons nog bezighouden, onze comfortzone behouden en nog gaan fietsen, houden we ons aan de social distancing ? Allemaal vragen waar we  in het verleden nooit bij hebben stilgestaan, maar die heden ten dage meer en meer door ons hoofd spelen. Hoe lang zal het nog allemaal duren, wat missen we allemaal en vooral hoe lang gaan we het blijven volhouden om in ons eentje de weg op te gaan en onszelf te motiveren om toch maar kilometers te blijven maken om hopelijk snel weer terug met de bende te kunnen meerijden en geloof me, we zullen wat bij te praten hebben ! Tot nu toe merk ik toch dat velen onder ons zich nog wel bezig houden met hun stalen-, alu- of carbonnen ros. Is het niet het poetsen en terug ineenzetten, dan is het het verkennen  van nieuwe wegen en grenzen, waarbij we soms tot op het tandvlees gaan en kilometers maken die we misschien anders nooit zouden gedaan hebben in ons eentje. Er zijn er die zelfs naar Banneux rijden in hun eentje om dan daar tot de vaststelling te moeten komen dat het kapelletje gesloten is om een kaarsje te branden. Heel die inspanning voor niets, lap, weer zoveel kilometers voor niks gereden ! 

5 April 2020 :  'De Ronde Van Vlaanderen', maar ook Vlaanderens mooiste kan helaas  niet doorgaan. Het was geleden van tijdens de wereldoorlog dat er tijdens de eerste zondag van April niet gekoerst werd door vlaamse wegen en velden. Nu zijn we ook in oorlog, alleen is het tegen een onzichtbare vijand die we niet zomaar kunnen uitschakelen, en die heel ons land en een groot deel van de wereld in de ban houdt !

Strava springt dezer dagen bijna uit zijn voegen van de vele gebruikers. Hoe lang zal de app deze gegevens nog kunnen blijven verwerken. Het is ook wel leuk om je collega-fietser te kunnen volgen en te becommentariëren. Het doen en laten van anderen zet ons soms ook aan om nog meer inspanning te vragen van onszelf. 

We zullen voorlopig nog maar niet klagen, zolang we nog kunnen en mogen gaan fietsen kunnen we de nodige vitamines opdoen die het zonnetje nu gratis aanbiedt. 

Jongens, vrienden, kameraden, hou jullie goed en verzorg jullie (en ook jullie fiets natuurlijk) !

groetjes jullie vliegende reporter !

Zondag 29 maart : De eenzaamheid begint  vervelend te worden.

Vrijdag 27 maart heeft de nationale veiligheidsraad beslist dat de lockdown verlengd word tot en met zondag 19 april. Gelukkig voor ons worden de maatregelen niet verscherpt, wat inhoud dat wij als wielertoerist nog ongestoord en naar hartenlust ons kilometers gaan kunnen blijven maken. Zolang we maar geen onnodige risico's nemen wat de kans op ongevallen vergroot, dus, ons verstand gebruiken en geen gekke dingen doen. Kweet ook dat het niet altijd gemakkelijk is voor sommigen, maar toch ! Houd dat nog maar effe in petto voor als we terug samen in groep gaan kunnen rijden.

Zondag was het nog een typische Maartdag met de nodige neerslag, in eender welke vorm dan ook en ook nog de ijzige noorderwind goed voelbaar aanwezig. Chapeau aan degene die het er toch op gewaagd hebben om uit te rijden na een kop dampende koffie met een pistoleke of boterhammeke met choco.  Weet wel, zo worden Flandriens gemaakt !

De jammerklanken links en rechts maken het meer dan duidelijk, de ritjes in eenzaamheid beginnen te vervelen en iedereen kijkt er naar uit om terug samen te kunnen rijden. Al was het maar om wat bij te praten, te zeveren, te lachen,  wat uit de wind te gaan zitten of om achteraf te kunnen genieten van een hapje en drankje bij onze sponsor, 't goed leven' in Stokrooie.

De lente breekt eindelijk door, het uur is weer verzet wat ook de avondritjes weer mogelijk maakt. Maar voorlopig dus jammer genoeg nog altijd niet in clubverband. Maar vrienden, laat het jullie niet ontmoedigen, binnen enkele weken zullen we weer de Limburgse wegen oprijden in groep en wie weet ook al in onze nieuwe uitrusting ! Van een knappe herstart gesproken misschien. 

Hou het veilig, en misschien tot ergens onderweg !

groetjes, jullie vliegende reporter !

Zondag 22 maart : solo ritjes door de verstrengde Corona-maatregelen.

Het wordt er niet beter op met de maatregelen. Woensdag 18 maart heeft de regering de Corona-maatregelen verstrengd tot iets wat lijkt op min of meer een lock-down, maar met toch nog een beperkte vrijheid voor de wandelaar, de jogger en de fietser. Niet-essentiële verplaatsingen zijn enkel nog toegelaten om te fietsen, om eens te gaan wandelen of te gaan joggen om een frisse neus te halen in deze tijden van onzekerheid  en Corona-angst. De lente lokt ons uit ons kot, de bloesems staan stilaan in bloei en de temperaturen klimmen weer boven de 10 graden, kortom ideaal fietsweer (de wind buiten beschouwing gelaten). De regenperiode van de afgelopen weken kunnen we eindelijk achter ons laten. Aan de boorden van menige beken en waterstromen zie je dat het water tot aan de lippen stond en dat we net gespaard zijn gebleven van overstromingen.

Door de afgelasting van alle evenementen zien ook wij ons jaarlijks Paardenmarkt evenement te niet gedaan worden. Jammer, velen keken er naar uit voor de sfeer en de gezelligheid en om eventueel nog meer Kuringenaren aan te trekken tot onze fietsclub. Jammer voor onze sponsor 'Het Nonneke'  die er elk jaar weer voor zorgt dat ons standje in orde staat en waar we dan ook de nodige Nonnekes schenken aan de toog. Hopelijk zijn de weergoden ons volgend jaar evengoed gezind zoals het nu zaterdagochtend 21 maart was. Opstaan met een stralende zon en dan weten dat de Paardenmarkt door zo'n een virus niet kan door gaan wringt toch wel ergens. Maar voor sommigen onder ons betekent dit wel zondagmorgen opstaan met een frisse kop ipv met een zware kop na het achteroverslaan van toch wel enkele Nonnekes. Ach, het moest maar zo lekker niet zijn.

Dus zondagmorgen worden de benen weer gesmeerd en word er door verschillende leden weer op pad gegaan om de nodige trainingskilometers dan toch maar af te malen in alle eenzaamheid. Maar toch steeds in gezelschap van de stevige frisse wind, meer in het nadeel dan in het voordeel. 

"Social distancing" lijkt het woord van het jaar 2020 te worden. De maatregelen worden nu veel beter opgevolgd ten opzichte van vorig weekend, waar toen nog velen in groep reden en niet bepaald met 1.5 meter afstand. Nu kom je alleen maar enkelen of soms een duo tegen met de nodige tussenafstand. De mens is en kuddedier, maar nu de gevolgen stilletjes aan duidelijk worden van het virus beginnen we toch voorzichtiger te worden. Een Ver-van-mijn-bed-show is het niet meer. We worden er dagelijks mee geconfronteerd in het nieuws, en het is verdomd kortbij aan het komen. 

Zolang we nog buiten mogen komen en gaan fietsen kunnen we de moraal nog hoog houden. Het is dan wel ieder voor zich, maar soms komen we elkaar toch nog onderwege ergens tegen, zo groot is ons mooie limburg nu ook weer niet.

Verzorg jullie en tot gauw !

Jullie vliegende reporter.

P.S. : Chocolademelk en Duvel is er nog genoeg in de winkel !

Zondag 15 maart : Rit ieder op zijn eentje, volgens de Corona-maatregelen.

Vrijdag 13 maart valt het verdict. Omwille van de corona crisis word er beslist door de overheid dat er niet meer in groep mag gesport worden. Het voelt vreemd, het voelt raar, te beseffen da je vrijheid nu beperkt wordt tot enkel nog ritjes te maken in je ééntje. Lang lijken de afgelegde kilometers zonder ook maar een enkel woord uit te wisselen, tenzij via een kreet of roep naar iemand op afstand. 70 kilometer op je eentje lijkt wel 100 km. Net nu de dagen terug mooier beginnen te worden en de lente voor de deur staat. We worden beperkt in onze vrijheid, wat mag wel, wat mag niet, we weten het zelf nog niet goed. Zou het echt zo een vaart gaan lopen? 

Undercover afspreken om toch nog samen te gaan rijden lijkt bij nader inziens geen goed idee, dus volgen wij de maatregelen maar netjes op en vertrekken we ieder op zijn eigen uur, tempo en ritme voor een ritje gemaakt uit ieders creativiteit of gps.

Onderweg blijkt toch nog dat de maatregelen bij vele in dovemansoren is gevallen. Echt nog zo veel groepen tegengekomen onderweg, al dan niet in clubtenue. Zijn de mensen echt zo laks en vastberaden om te denken, mij overkomt het niet?  Is het het gebrek aan onwetendheid of machogedrag van sommigen of is het gewoon een 'je m'en fou-tisme'.

Ons bestuur heeft de verstandige beslissing genomen om de ritten op te schorten tot zondag 5 april, en daarna zien we wel weer.

Voorlopig is het ieder voor zich en we zullen er allemaal sterker uit komen, zeker als de ritjes zoals vandaag meer gaan voorkomen, veel wind, en geen enkele rug om je achter weg te steken. Geen After-drink in 't goed leven, de warme choco en duvel zullen we nu thuis moeten nuttigen bij moeder de vrouw, al zal het voor velen dan alleen bij een warme choco blijven vrees ik. 

Voor Freddy, ons overwinterend fietslid in Tenerife gelden er al strengere maatregelen. In Spanje mag niet meer gefietst of gewandeld worden, alleen nog naar de winkel of apotheek mag men zich verplaatsen. Pfff, hopelijk komen deze maatregelen hier niet in voege, dit zou voor velen een streep door het sportieve jaar zijn.

Toch 10 leden zijn vandaag op de fiets gesprongen om wat trainingskilometers te maken. Verschillende hebben de RAC rit van donk gereden, al dan niet volledig doordat er sommigen de pijltjes kwijt waren geraakt en dus wat verloren zijn gereden. De anderen hebben elk hun eigen route uitgestippeld en  zijn met goede moed vertrokken aan hun rit met veel wind, eenzaamheid en met in gedachten de warme choco bij hun eigen thuis op het terras of lekker warm achter het glas.

Ook sporters zijn helden in deze tijden, weliswaar in een andere context, maar toch.  Blijven sporten, want rust roest ! 

jullie vliegende reporter.

Zondag 8 maart : ritje met Ronny

Prinsenhof 9.00u, één voor één komen de losse pedallers aangepeddeld. Vandaag is onze voorzitter niet van de partij dus neemt Ronny (onze king) het voortouw van hem over. Met Willy als zijn rechterhand word de rit op gang getrapt richting kanaal om vervolgens richting Stokrooie af te draaien. Het schuchtere ochtendzonnetje maakt dat vele goed gezind zijn en de benen draaien in het begin dan ook rond alsof het een geoliede machine is. Willy en Ronny op kop komt voor sommigen onder ons over als een killer combinatie, waardoor we soms wat vervaarlijk nog snel oversteken voor er een auto komt aangereden. Opletten is in deze tijden van corona virussen zeker aangewezen, ook in het verkeer ! De wild-card was deze week weggelegd voor Marc Bijnens, die eens een ritje met ons wou meerijden om te kijken of het meevalt. De nodige ervaringen en verhalen werden uitgewisseld waardoor men bijna nog zou vergeten om onderwege toch nog ergens een plaspauze in te lassen. Ronny was op dreef en met de loeiende wind in zijn oren bleef hij maar doorrijden waardoor sommigen onder ons het bijna in hun broek deden. Uiteindelijk belanden we dan toch ergens langs een niet zo rustige weg zodat sommigen dan hun ding konden doen. Na een mooi ritje door Spalbeek, Herk-de-Stad, Donk, Wijer en nog wat dorpjes waren er toch enkelingen die op onze laatste klim over de befaamde brug van Stokrooie-achterkant het loodje moesten leggen. De wintermaanden hebben voor sommigen doorgewogen op de conditie, maar met de juiste spirit komt dit allemaal wel weer in de sjakoche ! Het opgelegde gemiddelde door onze voorzitter werd net niet gehaald, maar we werken eraan !

Op naar de volgende rit !

uw vliegende reporter.

Zondag 1 maart : openingsrit seizoen 2020

Voor velen gewoon weer het begin van een nieuwe maand, voor de echte wielerfanaten en flandriens betekent dit het begin van alweer het nieuwe fietsseizoen. Zodus ook voor 'de losse pedaal'. Sommigen onder ons ontwaakten uit hun winterslaap terwijl anderen dan weer gewoon een vervolg maken aan het winterseizoen.

Bijna voltallig komen we om 9 uur samen aan het prinsenhof in kuringen,  enkel Davy (wat ziekjes) en Marcel (vakantie) zijn er niet bij.

Na het wachten op onze clubkampioen Ronny konden we dan eindelijk starten voor een rustig ritje langs het kanaal op richting Ham om dan eventjes te stoppen in de buurt van floralux om de plantjes water te geven (plaspauze). Op de terugweg was de wind merkelijk meer aanwezig dan op de heenrit waardoor we eigenlijk op waaieren werden aangewezen. Ondanks dat de wegen er op sommige plaatsen nog niet  heel deftig bij lagen, zijn we met z'n 15-en er toch in geslaagd om de eerste rit af te ronden zonder één enkele keer platte band te krijgen. Straf aangezien Noël, Patrick (de nieuweling) en Willy  toch ook van de partij waren. Voor velen was het rustig wat bijpraten na die winterperiode, voor sommige was het al dadelijk kop trekken en beuken tegen de wind in.

Bij deze is dan ook alweer de toon gezet voor een geweldig seizoen, hopelijk met veel kilometers zonder al te veel platte banden of ongelukken, met het nodige gezever en fietsplezier zoals de voorbije jaren ! En denk erom, vandaag was de wind wat in het nadeel, maar binnenkort zullen we er misschien weer op roepen om een zuchtje wind als de zon weer blaren gaat schijnen.

zaterdag 15 en zondag 16 juni : Kuringen - Roubaix 225km

een peloton van 8 dappere renners vertrok zaterdagochtend om 7h aan het regenachtige Prinsenhof voor een fietsrit naar Roubaix. Peter, Davy, Patrick, Ronny, Noël, Yves J. , Yves C. en Geert. De volgwagen werd door Peter Devroo bestuurd. Onze start met dadelijk 3 lekke banden op de Stevoortse kiezel gaan we nooit vergeten.... Met een goede ritplanning, een volgwagen, doorzetting en het plezier van onze renners werden de zonnige Vlaamse Ardennen doorkruist, maakten we kennis met een paar echte uitdagingen en natuurlijk ... de kasseistroken. Na 220km konden we om 18h30 onze finishfoto nemen op de vélodrome van Roubaix. Veel dank aan Peter Devroo voor de goede ondersteuning vanuit de volgwagen en voor het prachtige fotoverslag en de filmpjes. Geniet er van ! 

zondag 9 juni : Ford testbaan Lommel

deelnemers : Yves J. , Ronny , Yves C. , Noël , François , Jos , Rik , Willy

117 km   321 hm   27,2 gemiddeld

zondag 2 juni : met Ronny naar Oteppe

deelnemers : Ronny, Yves C. , Davy & Peter

143 km   948 hm   26,3 gemiddeld

zondag 26 mei : verkiezingsrit

deelnemers : Yves J., Peter, Ronny, Davy, Kris, Yves C., Patrick, Noël, Rik, Johan (met MTB)

85 km   362 hm   27,3 gemiddeld

zondag 19 mei : oefenen op piste Peer en kampioenen bezoek bij KRC 

deelnemers : Yves J., Peter, Kris, Yves C., Noël, Jos, Willy, Jochen, François

87 km   212 hm   27,3 gemiddeld

zondag 12 mei : Amstel Gold (lus1) rit op verplaatsing

deelnemers : Yves J., Ronny, Peter, Davy, Kris, Yves C., Marcel, Noël, Rik

77 km   714 hm   24,3 gemiddeld

zondag 5 mei : kanaalrit richting Maasmechelen

woensdag 1 mei : extra ritje richting Zuid-Oost met PG

zondag 28 april : ritje Bart richting Waanrode

paasmaandag 22 april : rondje Jochen vlak, richting Maasmechelen

zondag 21 april : herkansing zonnige bloesemrit met Patrick

zondag 14 april : bloesemrit met Patrick

Dank aan Patrick voor het verslag : Frisse start aan het Prinsenhof.  2 dapperen waren al warmgedraaid (Peter en Patrick), Yves C, Yves J, Noel, Sven, Marcel, Ronny en Kris sloten aan.  Doel van de rit : Bloesems spotten.  Yves J. was ondanks nachtelijk vertier opgedaagd en het was duidelijk dat hij nog maar half nuchter was.  Armstukken als beenwarmers ogen nu eenmaal ... speciaal.   Enfin, er werd vertrokken richting Schimpen.  Kris vond het toch wat koud en gelukkig sprong zijn band met een ferme knal uiteen.  Herstellen was niet mogelijk, dus kon Kris terug naar zijn warme nest.  De rest zette de tocht verder en nauwelijks in Stevoort zagen we al de eerste bloesems opduiken.  En er zouden er nog zeer veel volgen.  De wegen waren breed en rustig en we waren voorzichtig 'obbe boan', iedereen reed vlot mee, misschien ook omdat de wind die we niet voelden toch waaide.  In onze rug.  We passeerden Domein Nieuwenhoven, Moeder Lambik en de kerk in Melveren.  Aan het speelhof was er wel een niet ingecalculeerd obstakel : rommelmarkt.  Maar gene paniek, de route was verkend en we reden dwars door een slapend Sint-Truiden, over de grote markt richting Chaussée d'Amour.  Het was echter te koud om daarbij stil te staan zodat we toch maar via het industrieterrein Droneport passeerden.  Nu voelden we dat er wél een windje was.   Vlotjes gingen we richting Rijkel waar ons een nieuwe lading akkers vol bloesems wachtten.  De klim naar Helshoven was voor sommigen wat te rap en boven wachtten we even, vooral om het prachtige PANORAMA te zien.   Jammer van de afwezige zon.  Groot Gelmen is meestal klimmen maar zo niet vandaag, het ging snel bergaf.  Aan de Chateau de la Motte draaiden we weer de velden in om in Mettekoven een stukje Ronde van Vlaanderen tot ons te nemen.  Een kasseiklim met héél slechte kasseien op het eind vind je in Limburg niet zo snel.  Maar hier dus wél.  Het veld was totaal uit elkaar en na wat temporiseren sloot iedereen weer aan waarna we via de Romeinse Kassei naar Hoepertingen bolden.  Opnieuw rustige brede wegen zorgden voor een aangenaam tempo met wel wat tegenwind.  De beoogde Km's dreigden wat te laag uit te vallen zodat we via improvisatie nog wat Bloesems in Kozen gingen zoeken.  En nog gevonden ook.  Er moet toch nog wat te verdienen zijn met al dat fruit.   De Lindestraat in Alken draaiden we voor een keer in de helft op en als effort reden we niet naar Kermt maar maakten we nog een ommetje via Spalbeek.  Het vermelden waard is dat we vandaag aan geen enkel rood licht zijn moeten stoppen en dat elke baan die we overstaken quasi verkeersvrij was.  Timing is alles!   Smachtend naar ne warme choco stonden we voor de gesloten poort van Het Goed Leven.  Iedereen zijne congé natuurlijk en beter nu dan volgende week als het terrasweer is!   Gelukkig wist Noël ons te overtuigen om in De Grens ne choco te bestellen en die was ook lekker.  We raakten aan 72km met toch 25,5 gemiddeld voor toch 400 hoogtemeters.  Niemand geklaagd over teveel bloesems en misschien nog eens als de zon schijnt.  Een paar dapperen maakten nadien de 100km rond vandaag en zo had iedereen weer zijne halve zondag nuttig besteed.

zondag 7 april : rondje van Ronny

verslag door ... ?

zondag 31 maart : rit op verplaatsing in Hamont

verslag door ... ?

zondag 24 maart : recuperatie-rit wintertoer na paardenmarkt

verslag volgt ....

zaterdag 23 maart : paardenmarkt

verslag volgt ....

zondag 17 maart : rechthoekrit

verslag volgt ....

zondag 10 maart : ritje van Ronny

Voor de tweede rit van ’t seizoen is slecht weer voorspeld. Nochtans schijnt er ’s morgens bij het omkleden heel even een streep zon tussen de gordijnen. Bij de start is er van de zon niks meer te merken. De zeven mannen die de wind en regen gaan trotseren arriveren : Peter, Davy, Jos, Ronny, Kris, Patrick & Yves J. In Schimpen denken we allemaal hetzelfde als de felle wind de regen (of hagel) striemend in ons gezicht kletst. Toch nog maar effe doorbijten. We gaan via Kermt naar Herk De Stad en dan gaan we naar Donk en Schakkebroek, de home-town van Ronny. We gaan van links naar rechts en heen en terug om toch af en toe wat minder wind te hebben. De kop wordt eens overgenomen door Patrick en Yves maar er worden heel wat krachten opgebruikt. Als we halfweg zitten hebben we een gemiddelde van 23,6 en Jos beslist om via de grote baan recht naar huis te rijden. De rest peddelt verder via binnenwegjes ook terug naar Herk De Stad en dan via Schulen en Kermt richting Stokrooie. Besmeurd als veldrijders gaan we op zoek naar een rustplaats want ’t Goed Leven is vandaag gesloten. We finishen op het terras van café Entree. We zitten niet lekker warm maar de choco en Duvel maken veel goed. 64km en net 25 gemiddeld gehaald. Meer dan goed voor deze weersomstandigheden. Ah ja, volgende keer moeten we toch eens foto's tijdens de rit ipv altijd op het terras :-)  

zondag 3 maart : start seizoen 2019

De eerste rit van ’t nieuwe seizoen is er één voor de echte Flandriens … Natte wegen en wat wind maar toch dagen er zes renners op : Marcel, Davy, Rik, Kris, Yves J. en nieuwkomer (of verkenner / tester) Jimmy. De eerste rit zal net over de 50 km zijn en we gaan finishen in ’t Goed Leven om er de eerste jarigen van dit jaar te vieren. Uiteindelijk wordt de voorbereide rit een beetje aangepast en arriveren we met 52,4 km op de teller en een moyenne van 25,7. De regen en kou is rap vergeten als we het eerste glas (of tas van de warme choco) aan onze lippen mogen zetten. Voor de traktatie met spek en eitjes zijn er nog wat mannen afgekomen : Noël, Ronny, Jos en Willy zijn de mannen met de droge kleren. Er wordt wat bijgepraat en zo is het nieuwe seizoen weer op een mooie manier gestart. De eerste kilometers zitten erop en er komen er nog veel aan …

zaterdag 8 december : clubfeest

het clubfeest van De Losse Pedaal was weer gezellig !
We kregen een seizoensoverzicht gepresenteerd door onze voorzitter Peter. Jos haalde de trofee "de gouden soupape" binnen en Ronny mocht de trofee van "clubkampioen" in ontvangst nemen. Ronny schonk deze door aan François die hersteld na een moeilijke periode. Een mooi seizoen met 36 ritten en 3.054 km werd afgesloten met een lekker diner en de nodige drank ! Op naar 2019 !

zondag 18 november : wintertoer MEDIUM

Tja, half november, dan kan ’t al eens koud zijn… Vandaag stond “Wintertoer Medium” op de planning. 68km (ongeveer). Goed ingeduffeld (nadien eigenlijk wat te veel) komen we aan ’t Prinsenhof samen met slechts 4 man. Pé, Davy, Ronny & François. 8h30 starten maar. De zon staat laag en met een bril die af en toe wat aandampt moet je toch wat opletten. Rijmplekken zijn er niet. We vertrekken richting Diepenbeek en maar direct aan een redelijk tempo om de kou te verdrijven. Van Diepenbeek naar Rapertingen en dan op naar Borgloon. Patrick heeft z’n wintertoer XL gemaakt en daar hebben wij dan nog een Medium van gemaakt. Uiteindelijk zijn het enkel wat minder kilometers want Patrick z’n hellingskes blijven er toch in zitten. Het tempo ligt wat hoger dan gewoonlijk omdat we maar met z’n vier zijn. Davy en Pé trekken de kop en François schiet op elke helling eens voorbij. Ronny moet harken zegt hij want hij is wat verkouden geweest en is nog niet z’n niveau maar ge kent hem hè, hij geeft niet op. Iets over de helft moet ik toch effe stoppen om eens aan een gelleke te nippen. Da’s lang geleden maar we rijden ook aan een moyenne van 27,5. Richting Stokrooie schieten we over de Carrefour parking om een hoekske af te snijden maar de cadans blijft hoog. Hup, de autostradebrug nog over en dan neerploffen in ’t Goed Leven. Maar rap ne werme choco bestellen ! Wow mannen, dat was goed gereden zulle ! Ja, ik weet het al : namiddag platte rust.  

zondag 14 oktober : verkiezingsrit

Vandaag verkiezingsdag dus gaan wij ook een beetje kiezen. Er zijn drie rondjes van 70 km gemaakt, een groen, een rood en een oranje. De kleuren liggen klaar aan de start. Rood wordt gemeden door iedereen en het is vier voor groen en vier voor oranje. De voorzitter heeft dus de beslissende stem en kiest ook voor groen. Patrick komt op het nippertje zich nog aanmelden maar gaat zich onthouden om er geen zware onderhandelingen van te maken. Vorige week hebben we nog gezegd dat we dit seizoen toch veel geluk hebben met het weer en ook vandaag schijnt de zon weer alsof ’t zomer is. We vertrekken met een groepje van tien en met wind in de rug gaat het via Stevoort en Schulen naar Diest. Het gaat heel vlot want we hebben hier een gemiddelde van 27,7 … Hier en daar is het wel wat vertragen want de verkiezingen zorgen toch voor meer volk in de dorpskernen. Na Diest gaat het richting Tessenderlo via heel wat ongekende wegjes. We pauzeren iets over de helft even aan de mooie windmolen in Tessenderlo. Vanaf nu is ’t normaal gedaan met de rugwind. Maar het valt nog mee en Ronny komt vooraan meerijden dus dat helpt. Als we langs het kanaal komen in Gestel voel je de goesting opkomen om op dat mooi recht stuk het tempo hoog te houden. Vanaf Lummen industrie splitst het groepje voor de finish sprint naar Stokrooie. Yves Janssens neemt een heel stuk kop voor z’n rekening maar ook Davy duwt nog eens door. We eindigen weer in ’t Goed Leven zonder lekke banden en met een moyenne van 27,4 op 69 km. Sterk gereden mannen voor het einde van ’t seizoen !

21-24 september : Vogezen weekend

Vrijdag :              42km                     928hm                  2h23                     17,5kmh

Valtin-Col de la Schlucht / Col de la Mauselaine / Montée Grand Valtin

Zaterdag :           124,19km            2673hm               6h21                      19,5kmh

Col de la Schlucht vanuit Valtin / Petit Ballon vanuit Munster / Mur Leymel / Platzerwasel   vanuit Sondernach / Col du Breitfirst / Markstein / Route des Crêtes / Col du Louschbach / Col de Bonhomme / Montée du Grand Valtin  

Zondag :              30,10km              397hm                  1h19                      22,80kmh

Montée de Xonrupt / Montée de Ramberchamp / Col du Surceneux / Montée Grand Valtin

Totaal :                196,29km            3998hm               10h03                    19,93kmh

zondag 9 september : sterrit met de doortrappers

helaas veel afwezigen in onze groep voor de rit vandaag. 3 man op voetbalweekend, 2 man die naar Gent gaan om te fietsen, 2 zieken,... maar Noël, Jos en François gaan mee met de doortrappers de sterrit rijden. Er werd met een grote groep gereden en door motards begeleid (waaronder Stefan chauffeur zee) dus het ging vlot vooruit. Nergens stoppen, geen voorrang geven, ja da's plezant rijden natuurlijk. In zo'n grote groep heb je natuurlijk altijd wat te vertellen. Het gemiddelde van 28,4 werd nadien in 't dorp goed gevierd ! volgend jaar moeten we zeker met een grote groep eens meegaan met die mannen van 't dorp hè !

zondag 2 september : bijna Herstappe en verjaar-traktatie

Vandaag gaan onze stalen rossen richting Herstappe maar … niet helemaal tot ginder. We snijden een stukje af want we gaan in ’t Goed Leven nog eens wat verjaardagen vieren. Rond 11h15 a 11h30 willen we aan de finish zijn. We starten nog steeds aan de Resto Kuringen want de werken zijn nog niet ten einde in ’t centrum. Een mooi groepke en ook Richard is er nog eens bij. Als gastrijder is Yves Van Bellen mee (hij verjaart morgen en wil nog eens een rustig toerke fietsen eerst). De laatste tijd zitten we vrij veel aan de kant van St-Truiden en Tongeren te fietsen maar toch verkennen we nu weer wat nieuwe wegen. We snijden ergens midden in de velden iets voor Herstappe een beetje het rondje af wegens onze tijds-planning. We houden nog eens even een korte pauze voor drank en spijzen en schieten dan richting Djoppenbeek. Hier rijden we verkeerd maar laten het niet merken aan de groep. Ons stuk dat we hadden afgesneden in Herstappe doen we er hier nu terug bij …. We komen langs het kanaal en houden ons nog wat in tot aan de brug van Kuringen maar dan schieten de kogels langs ons door. Marcel ontsnapt maar Davy, Sven, Yves J vliegen erachter aan. Pas op want van Kuringen brug naar Stokrooie moet je niet onderschatten als je 40 wil blijven rijden. Alleen kan je dat niet houden. Samenwerken of stilvallen is ‘t. In ’t Goed Leven staat ons tafel achteraan al klaar. Het is vandaag de derde traktatie van de vier voor onze verjaardagen. Bart, Sven, Davy, Ronny, François, Peter en Yves J zijn sinds de laatste traktatie van 27 mei nog jarig geweest. Yves Van Bellen geeft eerst een rondje en dan volgen er de spaghetti’s. Mmmmm mama mia…. Lang zullen ze leven en lang zullen we fietsen ! Schol mannen !

zondag 26 augustus : rondje Buvingen

8h27 en dan stijgt een beetje de spanning want onze virtuele clubkampioen is er nog niet. Yves Cox staat tweede in de rangschikking en staat te popelen om te vertrekken maar….dan komt Ronny toch achter het hoekje uitgereden. Pech Yves. Tja, vandaag weeral richting Sint-Truiden maar we moeten toch nog wat ritjes inplannen met wat hoogtemeters want binnen 4 weken in de Vogezen is ’t ook niet vlak hè. Yves J heeft ne kameraad, Geert, meegebracht om eens kennis te maken met ons clubje. Er zijn nog een paar plaatsen vrij dus geen probleem. Go ! Richting Stevoort maar nu achter Heeren eens over ’t wegske langs het spoor en over de kasseibrug. Voor een aantal onder ons is dit een verrassing. Stevoort, Wijer, Nieuwerkerken, Wilderen… geen probleem. Dan komen er wat hellingen aan. We nemen een korte pauze rond de 40 km en dan komt de Romeinseweg er aan. Hier moet er al wat geschakeld worden. Marcel, Yves J en François amuseren zich hier. Volgende obstakel Borgloon centrum achter de kerk door. Ook een kort hellingske waar je naar ’t klein blad moet schakelen. Allé toch de meeste onder ons… Allé ’t zwaarste zit er op, nu naar huis. Ons gemiddelde zit op 26 dus dat gaan we zo proberen te houden. Jos moet zich wat in ’t midden zetten om de benen te sparen maar we arriveren toch in ’t Goed Leven met 79 km op de teller, 460 hoogtemeters en een gemiddelde van 26,5 dus, goe gedaan boys ! Freddy komt nog verslag uitbrengen van z'n valpartij tijdens een trainingsrit. Dju Freddy, veel beterschap en snel herstel gewenst !

zondag 19 augustus : Vogezen trainingsrit

Ai, een deftig ritje deze week. 500 hoogtemeters en 90km. Laat ons er maar aan beginnen. We gaan nog eens via Alken en passeren bij Marcel in z’n achtertuin. Alles gaat vlot en iedereen is ’t goed aan het uitleggen dus geen problemen. In Widooie draaien we 20 meter een verkeerde weg in. Hooooo, stillekes vertragen en omdraaien. Extra km’s mannen ! We rijden Wallonië binnen en gaan tot Crisnée. Fijn fietsen hier en mooie panorama’s. Tourner a droite et a gauche mais c’est super ici. Via Batsheers gaan we terug Vlaanderen binnen en zo terug richting Kuringen. Noël heeft moeten pitsen op de hellingen maar hij kijkt uit naar onze doortocht in zijn Kermt. ’t Is Kermt kermis en da’s een hoogdag hè. We finishen met een moyenne van 26,8 en bijna 90km in ons benen. Ja, we zijn amateurs maar doen het toch maar ferm ! Ilse en Ronny zijn uitgefeest en voorzien ons weer van de nodige recuperatiemiddelen. Namiddag ook nog wat rusten en dan weer uitkijken naar de volgende rit.  

zondag 12 augustus : rondje café coureur

helaas geen verslag van deze rit.  Deelnemers waren Ronny, François, Freddy, Noël, Yves C., Davy, Marcel. Het rondje was 84km.

zondag 5 augustus : finishen voor de hitte - ritje rond De Hoge Kempen

Tja, van een mooie zomer mogen we niet klagen. Het is regelmatig zelfs te warm om te fietsen. We vertrekken vandaag uitzonderlijk om 7h30 om te finishen voordat het te warm wordt. Ook gaan we het ritje rond St-Truiden vervangen door een ritje rond de Hoge Kempen om wat meer in de schaduw te fietsen. Als we vertrekken is het zelfs bewolkt en het zal nog effe duren voor we de zon te zien krijgen. We vertrekken met 7 man. Nog steeds onder de kanaalbrug want in Kuringen dorp zullen de wegenwerken nog even duren. We vertrekken langs het kanaal en da’s plezant, dat is veel rechtdoor en dan hebben we wat tijd om bij te kletsen. Halfweg heb ik de indruk dat we snel gereden hebben maar toch geeft het gemiddelde maar 24,7 aan ??? Op de terugweg richting kanaal wordt er nog een pis-stopke gehouden. In Zutendaal rijden we verkeerd en wijken we een stuk van de route af maar niemand die dit merkt….behalve Noël die nu met z’n gps alles super mee volgt. Bij een splitsing is er een misverstandje tussen Peter & Davy die voorop rijden en moet Davy z’n beste reflexen en stuurkunsten bovenhalen om contact te vermijden maar uiteraard lukt hem dat. Tja het is altijd opletten en proberen zo goed mogelijk richtingen aangeven. We gaan over Eik en Diepenbeek terug richting sluis Hasselt en dan wordt het tempo strak gehouden tot in Stokrooie. Ronny komt de kop mee trekken en zo arriveren we met 78km en een gemiddelde van 27,4 in ’t Goed Leven. Pffff, en nu ’t zweet afvegen en afkoelen ( en dorst lessen uiteraard … ).      

zondag 29 juli : Cristal-rit

6 deelnemers : Freddy, Sven, Noël, Ronny, Yves C. en Yves J.

88 km , een moyenne van 25 en een lekke band van ..... Yves Janssen en dan nog wel met z'n mountainbike !

zondag 22 juli :

Hoy, 8 losse pedallers vandaag voor een tweede verlofritje zomaar los uit Ronny zijne hoed getoverd. Willy, Sven, Freddy, François, Ronny, Kris, Jos en Noël zullen de rit goedkeuren. 78 km en finish met een moyenne van 26,40. Het ging vlot vandaag ondanks het warme weer. Maar..... met nog enkele km te gaan weer een lekke band en een keer raden wie onze pechvogel weer was ...Jos. Hij gaat zeker voor de trofee "gouden soupappe" van het seizoen.

zondag 15 juli : verlofrit met Ronny

6 deelnemers : ronny, francois, noel, marcel, yves cox, kris.

Rondje Ronny van 79km, 26 moyenne en geen lekke banden.

zondag 8 juli : duivelse comeback-rit François

Eigenlijk gingen we vandaag richting Maastricht rijden maar François belde met het goede nieuws dat hij eigenlijk terug klaar was om bij ons terug aan te sluiten. Sterke kerel hè. Ook Richard liet weten dat hij zou meegaan. Peter had z’n helm uitgerust met de Belgische driekleur en duivelshorens. Dus gaan we richting Herk de Stad waar hij bij z’n mobilhome klaar staat om ons peloton te versterken. Blij dat hij er weer bij is, zowel hij als wij. We gaan door richting Geetbets en dan over het lange rechte stuk terug naar Halen. Joske roept nog maar eens dat hij lek gereden is. Maar deze keer van over een dikke steen te knallen. Propere fiets en zachte buitenband dus dan is ’t rap gefikst. Van Halen gaat het richting Paalse Plas en zo naar ’t kanaal in Beringen. Het gaat eigenlijk vlot vooruit en zowel François als Richard zijn goed mee. Langs ’t kanaal moet Richard wat extra krachten aanspreken maar François laat Sven eens zien wat een sprintje trekken is. We spreken af dat we vanaf ’t circuit eens gaan doorschakelen want de wind staat goed. Het rijtje wordt gevormd en de schoenen aangetrokken. We halen op ’t laatste stuk zelfs 46/h. Boven op de brug van Stokrooie verzamelen we terug en dan bergaf richting ’t Goed Leven. Lekker pintje, worstenbroodje, zonneke, ja mannen, wat een hobby hebben wij toch hè….

zaterdag 30 juni : Nonnekesrit 2018

Zaterdag 8 juli een hoogdag voor De Losse Pedaal want vandaag is het “ de Nonnekesrit “. Onze sponsor Jan en Pieter trakteren ons bij hun thuis op een aantal Nonnekes (bier hè) en een BBQ. We starten in Kuringen met een fotoshoot bij onze andere sponsors “ Hiro-Snack “ en “ Bakkerij Leonardus “. Dan springen we de fiets op naar onze finish-sponsor “ ’T Goed Leven “ en daar drinken we een koffieke (of twee). Ze voorzien ons hier weer super en er komt een plateau koffiekoeken op tafel. Merçi Ilse & Ronny ! Pffff, en nu moeten we nog vertrekken voor een rit van 75km…. We gaan langs het kanaal tot Tessenderlo en dan richting Tielt-Winge naar De Vlooybergtoren. Onderweg gaat het nieuws al rond dat ze de toren deze nacht hebben opgeblazen en als we er aankomen staat inderdaad de brandweer nog ter plaatse om de losgekomen panelen van de toren te verwijderen. Tjonge, jonge, wie haalt het in z’n hoofd om zoiets te vernielen ? We krijgen terug honger en rijden via Scherpenheuvel richting “grasbos” in Diest. De Poggio wordt beklommen en boven arriveren we bij een breed lachende Jan & Pieter. Hier ben je altijd van harte welkom en wordt je super ontvangen. Het eerste Nonneke (van de …) loopt vlot binnen. Mmmmmm. Sven duikt direkt met kleren en al in ’t zwembad. Onze gekwetste Patrick arriveert op krukken en dan trekken we nog een groepsfoto voor we aan de aperitief en de bbq beginnen. Kris en Peter zorgen dat ’t vlees een heerlijke smaak en kleurtje krijgen en Pieter & Jan zetten het buffet klaar. Ja, weeral super hè mannen. Volle zon, lekker eten, goeie compagnie, da’s perfect hè. Voor een aantal onder ons liggen er nog wat kilometers terugweg met de fiets te wachten en andere blijven nog wat plakken voor nog een Nonneke en Nonnekes-ijs. Ja , alweer een geslaagd event !

zondag 24 juni : rit voor 't goede doel

Naar jaarlijkse gewoonte doen we ook een rit voor het goede doel. “wandelen en fietsen tegen kanker “ is een organisatie die twee doelen steunt : “de kleine prins” en “ een hart voor Limburg “. We gaan een uitgestippelde rit van 60 km doen + onze verplaatsing naar Diepenbeek en terug zal ook nog eens 15 a 20 km zijn dus dan komen we aan 75 a 80 km, da’s genoeg momenteel. We schrijven ons in Diepenbeek in en vertrekken met 10 man.  Richting Bilzen en Spouwen krijgen we al wat mooie hellingen voorgeschoteld maar na 25 km is er de bevoorrading bij de steenbakkerij Vandersanden. We mogen door een parcours van stenen achter de fabriek terug de weg op richting Genk. Net als we aan het stadion van KRC Genk arriveren moet Noël opzij met serieuze krampen in z’n bovenbenen. Ook hier staat er weer een bevoorrading en we mogen zelfs met de fiets het stadion inrijden en een rondje rond het veld maken. Tof ! Prima georganiseerd deze rit. De terugweg naar Kuringen wordt afzien voor Noël, nog eens een keer stoppen en wat vertragen maar hij bijt door en haalt de finish.  In ’t Goed Leven wordt er dadelijk gezorgd voor de nodige krampenbestrijding : pizza !  Snel zijn mannen want Marcel is er bij !  Allé toch weer 80 km op de teller met een moyenne van 25,4. Volgende week Nonnekesrit, zie maar dat ’t zuur uit de benen is mannen.

zaterdag 16 juni : Kuringen - Blankenberge

Met de fiets naar Blankenberge ? Zot, weet ge wel hoe ver dat is ? Tja dat weten wij en we gaan dat proberen. Tegen de windrichting in van Kuringen naar Blankenberge. 211 km op papier. Er is natuurlijk wel wat voorbereiding en organisatie aan te pas gekomen maar we zijn er klaar voor. Goed weer, wind uit ZW, nie te warm en niet te koud, ideaal fietsweer. Stefan gaat met de volgwagen rijden en we verzamelen om 7h30. Iedereen is op tijd. 10 renners en de volgwagen. Peter geeft het fluitsignaal voor de start en klik klak klak we zijn vertrokken. Richting Diest, Aarschot. In Diest merkt Yves C dat hij met leeg bidonhouders vertrokken is. Zijn bidon’s staan thuis nog in de frigo…. Vrouwlief had het ook al gemerkt ondertussen en de volgwagen was in Lummen al teruggedraaid om ze te gaan oppikken. In Aarschot stond Stefan ons dan op te wachten met de bidon’s. Ons tempo is berekend rond de 26 om zo ver mogelijk te geraken. Net voor de tussenstop in Katelijne Waver (70km) rijd Jos als eerste lek. Ik rij effe door om de camionette terug te roepen want die staat slechts 600m verder te wachten op ons. Er wordt wat geknabbeld en water bijgevuld en we zijn klaar om tot in Temse te rijden (110km). Op 93 km moeten we in Boom de brug over de Rupel maar … werken en de brug is afgesloten. Twijfel….we volgen de omleiding en die leid ons naar een gratis veerbootdienst. Tja, da’s een fijne verassing eigenlijk. Freddy is de gentleman die een vrouwke met een kinderwagen achter haar fiets van de boot helpt en haar naar boven duwt. In Temse is er langs de Schelde om 12h tafel voor 11 gereserveerd. We arriveren om 12h30 en de 11 spaghetti ’s staan 10 minuten later al op tafel. Welgekomen. Iedereen komt terug op krachten en we beginnen aan het volgende deel van 45km. Het gaat vlot langs de Moervaart en aan het tankstation van Zelzate staat Stefan weer klaar met de volgwagen om onze bidon’s vol te tanken. Allé hup nog 70 km met nog een tussenstop in Damme. We krijgen nog een mooi stuk langs de Damse Vaart en nog een ambetant stuk met veel zig-zag paaltjes. Damme is de laatste kans om gebruik te maken van de volgwagen maar iedereen wil zelf fietsen tot de finish. Karakter mannen ! Dit laatste stuk is het wel stil in de groep. De wind jaagt over de open velden en iedereen is op z’n kilometerteller aan het aftellen. Als het bord “Blankenberge” verschijnt komt de glimlach terug. Een foto en dan op zoek naar de zee. Als we de dijk oprijden en ik zie de zee wordt ik wat emotioneel. Voor mezelf vind ik het een prachtprestatie maar ook voor onze club dat we dit op zo een fijne manier samen gedaan hebben is super. Aan de velodrome wordt een feestje gebouwd en de fles champagne die leeggespoten wordt is de kers op de taart. Er wordt nog wat gedronken op de dijk en dan gaan we in het hotel inchecken. Het avondeten was gepland om 20h00 en dat hebben we verschoven naar 20h30. Er wordt na het eten in de straten van Blankenberge nog eens gezongen voor de verjaardag van Stefan en we sluiten af met een wandelingske op de dijk en de pier van Blankenberge. Nog één pintje en dan bed in. Morgen ontbijt en met de trein terug naar Hasselt. Dit was een superprestatie mannen ! Proficiat allemaal !

zondag 10 juni : wintertoer Patrick + wintertoer Ronny + nog iets ...

Deze dubbele wintertoer-rit is de laatste voorbereidingsrit voordat we de rit naar Blankenberge (211 km) gaan doen. 45+53=98 km vandaag, dat is de planning,…. We beginnen aan het rondje over Diepenbeek met wat op en neer hellingen en zo lopen we lekker warm. Aan de Steenberg aangekomen schiet Patrick als een pijl uit een boog voorbij, Sven zet zich recht en probeert aan te klampen. Nadien blijkt dat Patrick hier z’n Strava record verbroken heeft (2min22 op 1,29 km = 30,6km/u bergop hè …da’s de beste tijd in 2018 op de Steenberg !). De rest spaart zich voor het afhaspelen van de verdere rit. We maken de verbinding van de twee rondjes over Spalbeek en Jos rijd lek op de Lummense kiezel. Via Zelem gaan we richting Schaffen maar … er komt nog een extra stukje via Diest, Kagevinne bij wat ik niet op de planning had staan. Maar ja iedereen volgt dus we zien wel. Yves C z’n voorband heeft er effe genoeg van en zegt psssssssst. Als we in Schaffen het vliegveld passeren zitten we terug op de goeie weg. Allé hup, nog een paar hellingskes richting Lummen en dan via het kanaal nog eens onze ketting op een kleiner tandwiel leggen achteraan, beetje plat liggen, en proberen in het treintje te blijven hangen tot in Stokrooie. Tja, 109km aan 26,1. Dan zijn de kippenvleugelkes en de rolmops van in ’t Goed Leven welgekomen hè. Een beetje doorspoelen en nu een week rusten want volgend weekend zal onze rit ietske langer duren ….  

zondag 3 juni : met Ronny naar Oteppe

Vandaag niet bibberen van de kou maar wel voor de afstand …. 150km. Met Ronny mee naar Oteppe. We starten met 8 man maar Jos en Willy gaan na 45 km afhaken want ze moeten op tijd thuis zijn. Eigenlijk zijn er geen problemen tijdens deel 1 van de rit. 75 km is geen probleem. Ronny kent de rit vanbuiten en heeft slechts één twijfelmomentje gehad. Da’s minder dan mijn GPS  :-)  . Mooie wegskes, landschap, ja, genieten. Het is warm en dus moet er goed gedronken worden. En als ge drinkt moet ge …. stoppen aan een oude windmolen zonder wieken om een plaske te doen. Als ge stopt voelt ge wel onmiddellijk dat ge begint te zweten. Als we een bord met Oteppe tegenkomen houden we een fotoshoot. Als finish in Oteppe heeft Ronny nog twee korte beklimmingen in petto. Het terraske aan de forellenvijver doet deugd en ik heb tijd om te genieten van mijn boterhammeke met choco en een cola. We zitten aan een gemiddelde van 25,8 en allé hup, nu nog 75 km terug. Ronny wijst de weg en onderweg is ’t echt rustig. Open velden, stukjes bos, maar naar het einde toe begint de wind toch voelbaar te worden. Als we 120km op de teller hebben staan moeten we een beetje minderen en geen 30 meer rijden. 26 is goed zeggen ze. We minderen nog een beetje naar 24 en arriveren om 14h15 in Kuringen met een gemiddelde van 25,8 / 144km / 1058hm. Yes, en nu, namiddag platte rust !  

zondag 27 mei : lekke banden rit en verjaar traktatie

De zon schijnt en ’t is al 20° om naar de start te rijden. We kunnen profiteren om nog persfoto’s maken van Freddy, Rik en Bart want we gaan vertrekken met een mooie groep van 15 man. Vandaag gaan we een beetje rijden tegen de tijd want we hebben 82 km gepland en de finish in ’t Goed Leven staat genoteerd om 11h30. Goed haalbaar dus maar …. aan de sluis in Godske wordt het al wat spannender. Kris rijdt plat, 1e nieuwe binnenband, ventieltje kwijt, 2e binnenband, ventieltje laat geen lucht binnen dus 3e binnenband en die lukt wel. Ondertussen zag Jos een confetti op zijn band hangen maar toen hij die er af wou vegen bleek het …. een punaise ! We vertrekken opnieuw, ik ben al wat aan het rekenen en ’t zal spannend worden. Alles gaat vlot en boven op de Bessemerberg of Molenberg houden we effe een korte pauze. Maar …. Het noodlot slaat toe als we bijna op de kanaaldijk zijn. Bart rijd lek. Met wat lachen en grappen wordt de band vervangen maar 600 meter verder wordt het serieus. Bart heeft een snap in z’n buitenband en Ronny moet z’n Mc Gyver trucs verklappen. Ondertussen genieten de anderen van een passerende amazone. Marcel en Sven staan te trappelen om terug te vertrekken maar … we gaan een beetje moeten inkorten om onze timing te halen. Nu, uiteindelijk doen we er maar een drietal kilometer af denk ik. Langs het kanaal krijgen we de wind in de rug en rijden we met één oog op de kilometriek en één oog op het uurwerk. Eigenlijk ook wel eens plezant vind ik. De mietjes die voor een klein regenbuitje onder de brug schuilen vliegen we voorbij en onze trein komt in Stokrooie mooi op tijd aan ! De verjaardags-traktatie kan beginnen en Ronny kruipt achter zijn bbq met sateekes. Jolien bezorgd ons de nodige drank en Ilse heeft een Griekse saladeschotel geprepareerd waar we niet kunnen aan weerstaan en dadelijk aan beginnen. Smakelijk, schol en hiep hiep hoera voor de jarigen ! (ah ja, 81 km aan 27,7 moyenne)

zondag 20 mei : naar de Ford testbaan in Lommel

Vorig jaar zijn we naar de open-deur van de Ford testbaan in Lommel geweest en dat gaan we nu nog eens opnieuw doen. Start om 8h00 en we zijn met 10 renners. Freddy en Sven pikken aan in Zonhoven en zo bolt ons peloton vlot richting Lommel. Allé vlot, in Lommel roept Yves J plots dat er glas ligt en ja effe verder roepen ze al …. lek, platte band ! Noël z’n voorband. Hij wisselt hem zelf (tja Davy) en na wat problemen met het bommetje springen we weer op de fiets. Maar nog voor we goed ingeklikt zijn knalt Noël z’n band opnieuw en vliegt er witte poeder uit. Tja, de binnenband gepitst gezeten. Opnieuw vervangen en dan verder richting testbaan. We bollen binnen met 44km op de teller en op het mooie rechte stuk splits ons peloton in twee groepen. We doen de grote ronde van 27 km. Er wordt door de twee groepjes stevig doorgefietst en we zien mekaar terug voor de 25% helling. Er wordt wat bijgepraat, wat gedronken en iets geknabbeld op de verzamelplaats voor de helling. Een aantal van ons doen de klim en niemand brengt onze club in verlegenheid want iedereen haalt de top. We gaan terug het circuit op want het is nog 3 km tot de exit. We zitten aan een moyenne van 28,5 en vertrekken terug richting Kuringen. Het tempo zullen we vlot noemen en als we langs het kanaal aan het circuit van Terlaemen passeren wordt alles in de strijd gegooid. Davy beslist van nog een extra toerke te doen en de rest laat zich in ’t Goed Leven soigneren. Zon, nieuwe tuinset, lekkere broodjes en voor Freddy …. ne speciale chocomelk ! Heerlijk genieten noemen ze dat. (111 km en 28 moyenne voila)

zondag 13 mei : kanaalrit

verslagje van Noël : slechts drie moedige losse pedallers voor de kanaalrit. De weermannen voorspelden wat kans op regen en dan daalt het aantal deelnemers voor een rit ? Deze keer hebben we in Opgrimbie veilig de weg kunnen overtsteken zonder nonnekes tegen te komen :-)  ..... Willy zijn benen waren weer in form, zijn ketting op 't groot blad en 90% op kop gas gegeven, pffffff. We hebben maar een klein beetje regen gehad, eigenlijk niet de moeite en we zijn blij terug naar huis gereden (gepast voor 't Goed Leven deze keer). Een rit van 87km en een mooi gemiddelde van 26,7. Spijtig voor de thuisblijvers maar onze punten zijn weer binnen. 

zondag 6 mei : rit op verplaatsing

We vertrekken met een aantal auto's naar de start in Diest en een aantal van de echte zijn al met de fiets onderweg naar Diest (Yves J , Davy , Freddy). Om 8h45 vertrekken we aan de Karteria met 10 man voor een rit van 85km. Vorig jaar hebben we dit ritje ook gedaan dus voor velen is het bekend terrein. We rijden weer richting abdij van Tongerlo en Jochen weet nog dat je de weg door de abdij zelf kan nemen. Halfweg nemen we een korte pauze en ze is echt kort want het krioelt er van de muggen. We gaan richting Zichem en maken een extra luske naar Scherpenheuvel. Ronny neemt effe de kop want dit luske staat niet op de GPS en hij kent de weg. Het is prachtig weer en we beslissen van in Scherpenheuvel een terraske te zoeken ipv in de cafetaria van de Karteria. Zalig genieten van de compagnie en van een fris .... drankske. Hierna worden de laatste kilometers terug naar de auto's in Diest nog afgewerkt en een mooie rit van 87 km zit er weer op. Een aantal jongens passen voor de auto's en doen de verplaatsing naar huis ook met de fiets. Een stevige eindsprint langs het kanaal van Stokrooie naar Kuringen (proficiat Freddy) en dan zit er weer een mooie rit in de benen. Moyenne ? 26,4. 87km voor de eigenlijke rit, 109 km voor de rit en naar huis, 142km voor de rit met heen en terug. Toppie !

maandag 30 april : vrije rit

kort verslagje van Ronny : vertrokken met 4 man. Ronny, Jos, Freddy, Sven. Jos is in Diest teruggedraaid met pijn in z'n knie. Waarschijnlijk nog van z'n val vorige week. 80 km gereden en Ronny had goed kop getrokken volgens Sven. Allé, er zijn toch weer wat punten verdiend. Goed zo.

zondag 29 april : regen-rit

Vandaag heb ik thuis in de garage gewacht tot 8h25 want het was serieus aan het regenen.

Ai ai, zal er wel iemand willen gaan fietsen ? Als ik richting Prinsenhof draai zie ik al twee man staan. Yves J. met z’n MTB en Rik. Yes, drie man. We kunnen dadelijk vertrekken want het is al 8h30. Rondje Waanrode werd ooit eens door Bart ingestuurd maar van Rik mag het gerust rondje waanzin heten hahaha. We zijn al vrij snel goed nat en ’t is dus belangrijk om niet te veel stil te staan en te blijven fietsen. Op 40 km zitten er een paar stukken vals plat en zelfs een paar lange stukken bergop tussen. Yves schiet uit de startblokken als Rik en ik op zoek zijn naar onze adem. En het blijft maar regenen. Het zijn geen mooie wegen om met een grote groep te doen. Als we Waanrode voorbij zijn en we gaan richting Diest is het gewoon trappen en niet te veel nadenken. Vanaf Schulen moet Rik wat doseren en minderen we wat snelheid. We houden ons gemiddelde van 26,7 aan tot aan de finisch. Jolien ziet dat de drie doornat geweekte renners 80km afgezien hebben en bedient ons met een glimlach en stuurt ons langs het ontbijtbuffet. Dat was welgekomen, samen met ne warme choco (en een pintje voor Yves). Yves heeft serieus koud en blijft maar bibberen. Ok, we hebben onze rit gereden en de km’s weer in de benen maar hopelijk volgende keer met beter weer.

Zondag 22 april : ritje Jochen

Alweer een prachtig zomers begin van de dag. Korte broek, korte mouwen, dat is ‘t ! We kunnen voor de start al heel wat profielfoto’s maken voor onze website eens te updaten. Met vijf minuten vertraging vertrekken we met 13 man voor een rondje van Jochen. 2 ½ km na de start moeten we in mekaar schuiven om een auto te laten passeren en na dit manoeuvre willen we terug naast mekaar gaan rijden maar Jochen raakt met z’n voorwiel het achterwiel van Peter en Jochen valt. Yves is het tweede slachtoffer en Jos het derde. Yves en Jochen moeten uit de gracht kruipen en hebben beide schaafwonden die lichtjes bloeden. De wonden worden ontsmet maar we moeten toch even terug passeren bij Yves z’n thuis om wat “plekkers” te halen. De tweede start word genomen en we gaan via Zonhoven richting Genk en As naar het Nationaal Park Hoge Kempen. Er wordt een korte pauze gehouden en dan trekt Jochen z’n peloton weer op gang richting Gellik waar we langs het kanaal richting Genk bollen. Ronny wil nog eens effe rusten en doet dan alsof hij een lekke band heeft en deze moet vervangen. Peter duwt hem terug op gang en we kunnen via Schoonbeek, Lutselus en Djoppenbeek nog wat genieten van het schoon weer. Het tempo zit er ondertussen in en het gemiddelde van de rit is net over de 26 geklommen. Vanaf de brug Kuringen wordt er nog een sprint getrokken naar Stokrooie door een paar man en zo ploffen we weer voldaan neer op ’t terras van ’t Goed Leven. Surprise van Ronny en Ilse : een koude pasta als opkikker….mmmmm. Ondanks de valpartij is het ritje van Jochen goed geweest en is het resultaat : 93 km aan 26,5 moyenne. Super !   

Zondag 15 april : ritje Patrick rond Borgloon

Vandaag staat er een rit rond Borgloon van Patrick op de planning. We starten met 10 man nadat we van Patrick nog de nodige instructies gekregen hadden. De weg was toch nog wat nat van de regen die er ’s nachts gevallen was. Patrick was door de week deze rit al twee keer gaan verkennen maar vandaag zal hij zich toch wat moeten inhouden om de groep over de heuvels van Borgloon te trekken denk ik. In Alken staat Marcel ons op te wachten om mee aan te pikken. Marcel z’n eerste rit, en in volledige nonnekestenue warempel ! We krijgen zoals verwacht al de heuvels mooi gepresenteerd. De ene wordt al wat sneller gepakt als de andere en bij het oprijden zie je al direct de mannen naar voor schieten die goed in vorm zijn. Het fluitje om wat te vertragen wordt een paar keer niet gehoord vooraan want er suist toch af en toe toch een goeie tegenwind langs ons oren. Mooie panorama’s en hier en daar al wat bloesems passeren in onze ooghoeken. Er zijn er natuurlijk die alles gezien hebben en er zijn er die meer op de weg moeten letten dan op de omgeving. Op de terugweg zetten we Marcel terug in Alken af en dan komt Davy z’n straat, de Lindestraat. Het tempo gaat omhoog maar het groepke valt uit elkaar. Yves zit aan z’n maximum en we moeten wat minderen. Op de brug in Stokrooie gaan Davy en Peter nog een sprintje trekken en dan is de finish in zicht. Dit rondje heeft toch bij een paar van ons laten merken dat wat hellingen toch nog iets anders is dan snel rijden over vlakke wegen. Dus, trainen, trainen, trainen, …. maar eerst nog ne werme choco hahaha !

Zondag 8 april : ritje Ronny

Ronny’s ritje staat op de planning vandaag maar gezien het weer was de tip voor de rit vandaag : regenjas en/of spatbordje ? Met hier en daar een drup vertrekken we richting ’t Prinsenhof maar de regenjas is niet echt nodig. Bij de 14 starters zag je ook dat er sommigen met en sommigen zonder regenjas arriveerden. Na 1 km het opspattende water van je voorligger merk je dat een bril geen overbodig accessoire is. Ronny start met een relaxed tempo langs het kanaal richting Viversel. Lummen, Gestel, Meldert, Paal, Vleugt, heel wat nieuwe en fijne baantjes. De groep blijft mooi bij mekaar en het tempo is al verhoogd zonder dat we het merken. Regelmatig verschrikken we ons als Yves J eens kracht op de pedalen van z’n mountainbike zet want dan schiet z’n ketting over het tandwiel. Zoveel kracht in z’n benen of toch een probleemke ? Hij zal het ons later wel weten te zeggen. We gaan in Schaffen een paar hellingskes over en iedereen volgt prima. Op de terugweg wordt er boven op een bergske nog een pi(t)sstop gehouden en dan wordt de rest van de ronde afgewerkt. Op de autostradebrug in Stokrooie wordt nog eens het laatste kruid verschoten en we bollen aan Het Goed Leven na 70 km binnen met een gemiddelde van 27,4 ! Wow, ons eigen overtroffen want met 14 man dit tempo maken is goed gereden. Een knap ritje Ronny ! Op het terras achteraan in ’t zonneke maken we één grote tafel en iedereen geniet van een goeie dorstlesser …. Schol mannen !

Zondag 1 april : Easter 69 - rit

Zondag 1 April. Vandaag staat de Ronde van Vlaanderen geprogrammeerd. Het is te zeggen, voor de profs, niet voor de sub profs. Voor ons staat vandaag de Easter 69 rit op het programma. Easter 69 ? What’s in a name. Het had ook de Paasrit kunnen heten. Of de 1 aprilgrap rit ... Maar dat laatste is het zeker niet. Want ’s ochtends om 09h00 staan we paraat om te vertrekken. Met 7 als het nog goed in het geheugen steekt : Willy, Jochen, Ronny, Davy, Jos, Yves C en ik zelf (Rik by the way). Omdat de route op het laatste moment nog wat aangepast is heerst er wat verwarring want enkel Davy heeft de route op zijn machientje staan, de ‘oude’ route. We vetrekken toch met de slagzin : we vinden onze weg wel. We vertrekken op een gemoedelijk tempo en moeten in feite zelfs bij duwen om 25 te houden. Onze vaste kopman ligt wat in de sneeuw te spelen J dan wordt het zoeken voor nieuwe kopmannen he. Stilletjesaan gaat het tempo wat de hoogte in. Wat variërend want de wind speelt van tijd parten. Als je dan éénmaal een goed tempo hebt gebeurt het ... een platte band ... raad eens ... bij Davy. Iets voor we Wijer binnen rijden zijn we, correctie, is Ronny de voorband aan het wisselen. Een hele klus. De tocht wordt verder gezet met wisselende tempo’s en wisselende kopmannen. Het tempo ligt van tijd zelfs wat te strak want regelmatig moet een gaatje gedicht worden. Jos gaf aan dat zijn benen niet goed waren. Nu moet ik werkelijk waar iets persoonlijks vertellen als het effe mag. De eerste 2 ritten had ik enkel water in mijn bus zitten. Het waren gewone ritten. Maar nu, man man man, ik had concap dorstlesser erbij gedaan en een concap energy bar gegeten. Is het dat geweest, ik had goeie benen. Dus Jos, concap is de boodschap. Halleluja. Enfin, verder de fiets op langs mooie wegen, prachtig landschap, Willy zijn we van tijd kwijt. Aha, daar zit ie, tientallen meters voorop. Zelfs langs geschiedkundige plekken razen we voorbij. Tot ergens tussen Zoutleeuw en Geetbets ... weer een platte tube, jaja, bij Davy. Hij vloekt op deze heilige dag. Ronny de plakker gaat weer aan het werk. Zijn bijnaam het brommerke kan haast het plakkerke gaan worden J . Via Halen worden dan de laatste kms afgehaspelt en op de brug kan iedereen die nog heeft zijn laatste energie vrijgeven. Dan wordt al gespeculeerd waar we ene gaan drinken. Het Goed Leven was dicht, naar de Jail, ook dicht. Uiteindelijk zijn we allemaal maar naar huis gereden. Het was een leuke rit, 74 km op de teller met een moyenne van 26 heb ik me laten vertellen. Goe gedaan mannen. Op naar de volgende ...

Zondag 25 maart : rit op verplaatsing

De eerste dag met het zomeruur en wij komen al om 8h00 samen aan het Prinsenhof om met auto en camionette te vertrekken richting Stokkem. Yves C. heeft op het laatste moment afgezegd wegens een verkoudheid maar Peter mocht zijn camionette gaan halen om te gebruiken. Als ik daar 5 punten voor krijg is ’t goed zei hij … ?. We zijn maar met vijf (Peter, Davy, Kris, Ronny en Jos) maar de rest heeft een hele mooie rit met prachtig weer gemist ! Als we in Stokkem aan “ de wissen “ willen vertrekken merken we dat Kris zijn bandje wel heel plat staat (of Kris moet zoveel bijgekomen zijn ?). De pomp wordt nog effe gebruikt en dan zijn we weg. De zon komt er door en Davy zegt vanop de tweede of derde rij dat er ook totaal niks wind is … ? Over de dijken langs de Maas, de plassen en de zijkanalen richting Lanaken. Davy rijdt zijn achterband lek op 30 km ongeveer. Hij begint er aan maar Kris, Peter en Ronny pakken het wiel rap over… Als ’t gefikst is genieten we terug van ‘t landschap en rijden we via Maasmechelen en Dilsen langs het water en een stuk over een fietsroutenetwerk richting Maaseik. Super allemaal, mooie lange stukken en af en toe wat eenden en meeuwen ontwijken maar zo bollen we aan een deftig tempo terug richting Stokkem. Op twee kilometer van de meet voelt Kris dat hij nog wat te veel Concap Energy drank in z’n benen heeft zitten en schiet hij vooruit. We laten hem effe genieten van z’n voorsprong maar op 800m van de meet schieten we in actie en rijden we het gat dicht. Wow 68 km aan 26,7 moyenne dat was een rit om op te slaan en nog eens te doen. In de brasserie “de wissen” kunnen we bij dit mooi weer buiten op ’t terras zitten en krijgen we bij onze warme choco’s een recuperatie hapje. En bij ons volgend rondje koffie’s nog eens zo een lekker potteke flan met caramelsaus mmmmmm. Tja, sorry voor diegene die er niet bij waren, maar onze zondag is héél goed begonnen. Volgend weekend hopelijk mooi weer voor een paaseieren-rit ? Laat ons hopen !  

foto's volgen straks .... 

zondag 18 maart : vriesrit

Jawadde, na de kou van gisteren op de paardenmarkt zag niemand het zitten om nog eens de kou te trotseren. Maar .... er is toch een held die er om 9h30 staat : onze clubkampioen Yves. Hij begint aan zijn solorit maar merkt toch dat dit geen ideaal fietsweer is om alleen een rondje te gaan rijden en houd het na twintig kilometer voor bekeken. Nu we moeten wel zeggen : Yves laat zien dat hij van de kou geen schrik heeft. Maar als al de rest past voor deze vriesrit zal dat wel een goede reden hebben zeker. Goed geprobeerd Yves maar te koud is te koud. Snel naar het volgende weekend uitkijken ! 

zaterdag 17 maart : paardenmarkt Kuringen

Vriestemperaturen, koude wind en lichte sneeuwval … ideaal weer om op de paardenmarkt tenten te gaan opzetten ? Nee dus. We beginnen met de twee tenten van nonneke Jan om wat materiaal droog onder te kunnen zetten en dan beginnen we aan de 6m tent. De fiets wordt op de rollen gezet, toog installeren, de keuken voor het bakken van de champignons en dan kan ’t beginnen. Er loopt geen massa volk over de markt bij dit weer maar we krijgen toch regelmatig volk aan de toog en op de fiets. Er wordt goed gesupporterd, Jochen zorgt voor de timing, Ronny coacht de renners, aan de toog worden de glazen gevuld en Kris zorgt voor bordjes champignons. Het record op 3 minuten fietsen is 3,06 km ! Jan reikt de trofee uit (75cl nonneke) en amuseert zich in z’n nonnenkleed met een aantal bekenden. In onze stand zit een goeie sfeer ondanks het koude weer maar rond 14h beginnen we toch op te ruimen. Jan trakteert nog met een paar rondjes in de drie kronen en zo zit de paardenmarkt er voor het nonneke en de losse pedaal er weer op.

zondag 11 maart : ritje ronny

Ronny’s ritje staat op de planning vandaag maar gezien het weer was de tip voor de rit vandaag : regenjas en/of spatbordje ? Met hier en daar een drup vertrekken we richting ’t Prinsenhof maar de regenjas is niet echt nodig. Bij de 10 starters zag je ook dat er sommigen met en sommigen zonder regenjas arriveerden. Na 1 km het opspattende water van je voorligger opgevangen te hebben merk je dat een bril geen overbodig accessoire is. Ronny start direct met een goeie vitesse. We rijden Kuringen heide op en af en dan richting Zonhoven, Zolder, Houthalen tot Davy plots roept. Zijn tandwielen achteraan draaien weer los rond net zoals ze een paar weken geleden gedaan hebben toen ze bevroren waren. Maar …. nu vriest het toch niet …. misschien eens wat smeren of eens open doen Davy ? Met wat rammelen en schudden kwamen de palletjes niet los en dus zat er voor Davy niks anders op dan z’n privé pechdienst weer te bellen. We rijden verder en niet veel later is het Willy die pech heeft. Platte band. Een scherp steentje is door zijn nieuwe bandjes geraakt en psssssssss… Met wat hulp wordt de band gewisseld. Het eerste bommeke loopt mis en dan trekken we het ventieltje ook nog eens uit de soupappe. Het tweede bommeke gaat wel goed en dan is ’t gefikst. De rest is goed uitgerust ondertussen dus snel richting kanaal en dan wat tempo trekken naar ’t goed leven. Davy is ook al gearriveerd en Ronny komt dadelijk met borden soep op de proppen. Voila, 54 km en een moyenne van 26,4. Volgende week doen we er 10 km bij met een wat lager gemiddelde. Maar eerst zaterdag wat reclame maken op de Paardenmarkt Kuringen met ’t Nonneke !

zondag 4 maart : openingsrit seizoen 2018

Yes, eindelijk is het zover. Start van het nieuwe seizoen. Het was nog effe afwachten want zaterdagochtend waren de wegen nog bedekt met een sneeuwtapijt. Maar nu, zondagochtend, is het een stralende dag. De zon is van de partij, de temperatuur rond de 4° en de mannen verschijnen één voor één aan de start. We starten met 9 : Sven, Yves, Peter, Davy, Ronny, Jos, Rik, Kris en ook een nieuwe man van op de hei, Ives. Jack, Willy, Richard, Jochen, Bart, Freddy, François, Patrick, Noël hebben zich geëxcuseerd en van Marcel hebben we niks gehoord … :-) . We starten om 9h31 voor een intro-rondje van 48 km richting “Djoppenbeek”. Rustig aan langs het kanaal met wat tegenwind moet er nog wat bijgepraat worden want er zijn jongens bij die we al een tijdje niet meer gezien hebben. In Schoonbeek schakelen we een tandje bij en gaan we naar een gemiddelde van 24. Iedereen is opgewarmd en in Diepenbeek ontwijken we een paar sneeuwplekken waar het wat opletten is. In Godske aan de golfclub moet er gestopt worden want er is ene die niet meer kan ophouden…. De pis-stop heeft deugd gedaan want langs het kanaal richting Stokrooie hebben we wind mee en komt het voorstel om nog een extra toerke erbij te doen. Over Bolderberg, via Bovy, en dan langs ’t kanaal terug. De Pits laten we nog liggen, da’s voor later. We komen mooi in groep binnen aan ’t Goed Leven met 53km en een moyenne van 25,3. Prima gedaan mannen voor de eerste rit ! Binnen is onze tafel gedekt en worden we getrakteerd op spek en eikes door de eerste groep jarigen : Jos, Kris, Willy, Jochen en Noël. Mmmmm, ’t smaakt en ook het fietsen smaakt naar meer dus : tot volgende week !

zaterdag 2 december : clubfeest

Waar konden we ons clubfeest beter houden dan bij Ronny en Ilse in 't Goed Leven ? nergens toch ? We werden weer ontvangen met open armen en een grote glimlach zoals steeds. De cava werd geschonken en als iedereen er was kregen we een korte speech van de voorzitter. De nieuwe leden werden voorgesteld en dan eindelijk de uitreiking van de wisselbeker voor de clubkampioen, Yves. En fier zijn mag want hij reed 34 van de 37 kalenderritten, als dat geen mooie prestatie is. Ook aan de vrouwtjes werd gedacht met een klein presentje voor het veel moeten missen van hun coureur-echtgenoot.  We kregen ondertussen de foto's van het voorbije seizoen te zien en er werden wat hapjes geserveerd. 28 aanwezigen is een mooie groep. De volledige veranda was gedekt en net als iedereen aan tafel zat en de eerste wijn was geschonken kwam vanuit de keuken .... de goedheilige man, sinterklaas. "Ne Turk die goed geboerd heeft" zo stelde hij zichzelf voor. En mee met de tijd want zijne dikke rode boek was vervangen door een ipad.... Tja, daar stond wel het één en ander op vermeld. Van iedereen wist hij iets te vertellen. Er werd heel wat gelachen en de sint zorgde voor heel wat animo in de groep, super. Bij het afscheid van de sint werd er gezongen en zwarte piet, ah nee, het was een witte miet, bezorgde iedereen nog een zakje snoep. Het eten werd geserveerd met een lekker glaasje wijn en dan volgde er nog een trio van dessert a la Ilse. Lekker gegeten, gelachen en goed geamuseerd. Fijn clubfeest. Op naar 't volgende fietsseizoen !

zondag 29 oktober

Voila, deze nacht de klok een uur terug gezet en dus goed uitgerust voor onze laatste kalenderrit. We gaan vandaag onze wintertoer verkennen. Twaalf man aan de start en de zon schijnt. Starten maar want de taarten van onze sponsor, bakkerij Leonardus, wachten op ons in ’t goed leven. Oooh zalig, we vertrekken langs het kanaal met wind in de rug richting Godske. Later zullen er een paar zagen dat we te snel vertrokken waren hahahaha. Godsheide, Diepenbeek, klein cafeeke, Kortessem gaat allemaal vlot zodat we met een paar beslissen om het kasseistuk te nemen ipv het gemakkelijk wegske erlangs. Shit, da kruipt wel in de benen. Sven wil dan ook nog eens voorbij steken op die kasseien maar later pak ik hem wel terug. Er worden twee stops geroepen maar er worden geen banden vervangen of niet geplast ….. ? Oei, einde seizoen mannen ? Effe later komt de Steenberg op onze route. Tja die wintertoer zit eigenlijk goed ineen. Merçi PG ! François, Ronny, Jochen & Sven trekken de kop. Sven blijft in mijn vizier en dan moet ik na het kruispuntje toch nog dat beetje reserve aanspreken om over hem te gaan. De rest is ook snel boven en na ne goeie slok van onze bidon kunnen we richting finish. Jos komt ook aangewandeld met zijne grote zak (met de taarten hè) juist als we binnen draaien in ’t goed leven. We gaan eerst in de Halloween tuin een groepsfoto maken en dan aan tafel voor een goed stuk vlaai (of twee, of sommigen zelfs drie). Ilse trakteert een rondje en zo sluiten we ons officieel seizoen gezellig af. Benieuwd of onze clubkampioen Yves nu gaat rusten of toch nog mee gaat om z’n conditie te onderhouden tijdens winterritten. Zo, mijn laatste verslag van ’t seizoen, ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. Volgende week 1e rit winterseizoen !  

zondag 22 oktober

Vandaag is het zover …. de voorlaatste rit van de zomerkalender en pas vandaag zal het clubkampioenschap definitief een winnaar kennen. Yves kan kampioen worden met slechts één of twee ritten meer dan Ronny en Noël die hem op de hielen zitten. Yves heeft maar drie ritten gemist dit seizoen dus da’s een uitdaging voor iedereen in het nieuwe seizoen 2018…..   Als ik ’s morgens toe kom aan het Prinsenhof is Noël al paraat. Dus Yves zal moeten komen als hij vandaag zeker wil zijn van de nummer 1 plaats. Ook Ronny is er bij dus … ja daar komt Yves afgebold met een grote smile op z’n gezicht. Vandaag is het slecht weer en er wordt regen verwacht. We vertrekken richting Sint Truiden. Pfffff zoveel wind hebben we dit seizoen nog niet gehad. Yves heeft mee kop genomen om te laten zien dat hij z’n titel waard is maar we hebben toch gepuft zulle. Sommige stukken zelfs maar 20 of 21/h zoveel tegenwind zit er. Bijna in Sint Truiden begint het dan ook nog eens harder te regenen zodat we de regenjaskes moeten aantrekken. Halfweg staat er een mooi stukske gepland : chaussee d’amour in Brustem. “Waarom moet er hier zo hard gereden worden” roepen ze, 20/h is genoeg ! En toch kijkt Freddy niet waar hij rijd want aan het rond punt bij de vlieger is hij lek gereden. Sommigen willen een stukske terugrijden voor de band te gaan maken maar we zullen het toch maar in het tunnelke doen. Allé, nu richting Wilderen en dan hopelijk met de wind in de rug naar Stokrooie. En dan gebeurd het …. Bij een straatje rechts indraaien schuift Willy z’n voorwiel weg, hij valt, raakt Ronny die bovenop hem valt en Yves raakt ook nog ergens iets of iemand bij het proberen te ontwijken. Ronny is rap recht, maar Willy blijft liggen. Z’n hoofd en z’n rechter onderbeen zegt hij. Aan z’n helm is niets te zien dus z’n hoofd zal wel een smak gehad hebben maar dat zal meevallen blijkt later. Z’n rechterkuit blijft wel pijn doen. Hij staat na een tijdje wel recht maar kan niet fel steunen op z’n been. Even later kruipt hij toch terug op de fiets en vraagt om hem in gang te duwen. Yves en Peter beslissen om rechtstreeks met hem mee naar huis te rijden. De rest gaat verder maar later blijkt dat de afstand naar huis bijna gelijk was. Willy rijd ook nog eens lek ocharm en hij is blij dat Pé en Yves er bij zijn om de reparatie uit te voeren. We rijden met Willy mee tot  aan het kruispunt van de Carrefour en gaan dan ook door naar ’t goed leven. We arriveren bijna gelijk met de anderen en hebben 63km aan een gemiddelde van 25,2 en 25,5/h. Onze clubkampioen trakteert op taart en daar bovenop krijgen we van Ronny en Ilse ook nog een tas soep. Freddy had tussenin ook nog ne boekweitpannekoek besteld omdat hij een goestingske had… Nadien krijgen we van Willy nog bericht dat hij op controle geweest is bij spoed maar alles was ok, rusten en alles wat tijd geven …. Allé Willy, snel beterschap hè man !

Zondag 15 oktober

zondag een zomerse dag, dat zei de weerman en gelijk kreeg hij ! Iedereen had het weerbericht gehoord (of de foto op de rituitnodiging gezien) want we starten met 14 man. 11 leden en drie gastrijders. Sven, François en Marcel, allemaal welkom volgend seizoen hè. We fietsen op 't gemak warm langs het kanaal richting Genk. Beetje wind tegen maar da's goed voor straks als we terugkomen. Van Genk gaat het via Zutendaal naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Net voor we de Duivelsberg gaan beklimmen wandelen er vier nonnen op het fietspad net voor we de grote baan gaan oversteken. Kris is wat afgeleid (of verschrikt) en remt te laat waardoor hij achterop Noël crasht. De nonnen kijken even om maar als ze zien dat er geen EHBO nodig is verdwijnen ze in het bos. We kunnen de rit verder zetten en genieten van het uitzicht boven op de 1e heuvel. We gaan verder en Jochen weet al wat er komt : de Molenberg. 1,7 km met 50 meter hoogteverschil lijkt niet veel maar mijn hartslag haalt hier wel het maximum van deze rit. Als we terug langs 't kanaal komen zit de wind prima. Het kriebelt om er een lap op te geven maar we houden het op 32/h. Na de sluis van Hasselt kan Jochen zich niet meer inhouden en hij ontsnapt. De rest wacht nog even maar dan komt Marcel voorbij, Willy, Yves, .... Ik wacht nog om ook te springen maar verhoog het tempo toch wat om het gat niet te groot te laten worden. Als ik zie dat de kopgroep aansluit bij twee andere goed uitziende renners begin ik aan het inhaalmanoeuvre. Net op tijd blijkbaar want die twee trekken het tempo voor onze groep op naar ....42/h !  Strava geeft aan dat we brug Kuringen tot brug Stokrooie (2,9km) aan 42,5 gemiddeld hebben gereden en max 46,1. Tja mannen , dikke proficiat want we komen aan ons terraske aan met 28,1 gemiddeld op 65 km. Ja, een supermooie zomerdag !  

zondag 7 oktober

Vandaag zijn we iets langer in bed kunnen blijven liggen. 9h00 is goed voor 60km hè. ’s Morgens zegt nog vier man af maar toch starten we met 8 man. We zijn nog maar in Stokrooie en het begint te regenen. Na de rit zegt Jos dat hij toen bijna was omgedraaid. Aan het Schulensmeer stopt het met regenen en we gaan via de strade bianche (witte gravel-wegjes) bollen we naar Diest. Met wat hulp van Jochen vinden we vlot de weg naar de citadel. De kasseien beginnen en onze snelheid zakt helemaal weg. In de 180° bocht liggen er nog eens veel bladeren op de kasseien en wordt het echt oppassen en toch maar door klimmen. Boven ben ik buiten adem en gelukkig stopt iedereen voor een plaske en om eens aan de bidon te sutsen. Allé hup, op naar Grasbos ! Dat venijnig klimmeke doen we er ook nog bij. Boven passeren we bij Jan en nemen we stillekes een foto bij z’n Nonneke’s camionette. We zullen hem niet wakker maken. De rit terug blijft droog. Via Schaffen en Meldert naar Lummen en zo via Viversel naar ’t kanaal. De zon komt er zelfs effe door om ons te feliciteren. De Pits doen we deze keer niet (sorry Jochen en Patrick) en we gaan aan een tempo van 29/h richting ’t Goed Leven. Oei, nog een wielerclubke hier ? We krijgen de VIP plaatsen in de eetkamer en mogen eens langs het buffet gaan neuzen van Ilse. Tja, we zijn hier goed gezien, zelfs in ons modderpakskes. 61km aan 25,4 moyenne da’s goed voor een regenachtige-bijna-einde-seizoen-zondag.

zondag 1 oktober

tja, vorig weekend zijn er veel bergen beklommen en nu gaan we eens rond drie bergen (terrils) rijden. Het is de laatse keer van 't seizoen starten om 8h30 & de laatste keer dat we in de 70 km gaan doen. We starten weer met 10 man en voor Patrick is het zijn 20e rit dus hij verdient een deel van z'n uitrusting terug. We gaan richting Genk en draaien al snel rond de 1e terril. Dan gaat het over de oude spoorbedding richting Heusden en we merken al dat het in de bos rijden moeilijker en gevaarlijker is geworden. Takken, bladeren, eikels, kastanjebolsters..... tja dat weten we voor de volgende ritten. Bijna in Heusden vraagt Patrick of we niet van 't spoor af moeten maar de de GPS wil rond de terril rijden. Effe later moeten we toch omdraaien want de tijd dat we onverharde wegen pakken die is voorbij. Dus Patrick brengt ons terug richting Koersel en zo naar Beringen. Onderweg mag Ronny nog eens zijn banden-wissel-skills demonstreren want zijn achterband liep stillekes af en 't werd gevaarlijk bij het draaien. Via de duiktoren in Beringen gaan we richting 't kanaal. Wind op kop .... Patrick zet zich voorop en we proberen wat te draaien maar niet iedereen voelt zich geroepen om eens locomotief te spelen. We houden toch ongeveer 29 aan en in Viversel verlaat locomotief Patrick het kanaal richting Terlaemen en dan .... de pits nog eens over !  De kaarten worden geschud, de plaatsen verdeeld, de pk's worden bovengehaald.....We verzamelen terug onderaan en gaan dan langs 't kanaal verder richting een lekkere ajuinensoep .. richting 't goed leven bedoel ik dus. mmmmmmm. Opa Noël trakteert ook nog eens dus ons minder mooi ritje wordt toch nog super afgesloten. Volgende week wat minder km's maar blijven geven hè mannen, de clubkampioen is nog niet zeker van z'n plaats ! 

zondag 24 september

vogezen fietsweekend maar ook de thuisblijvers hebben gefietst .... merci voor het verslag Jochen !

Kort de rit van vandaag samengevat: aan wezigen waren Noel, Ik en Cois. De laatst vernoemde heeft gezorgd dat er finaal niet veel vet op de soep zat. Twas echt mistig deze morgen en had heel de tijd het gevoel dat da mijne boosdoener was, maar het was iemand anders denk ik zo achteraf. We zijn, zoals vooraf gepland, richting hoge kempen gereden. Wel ietske anders dan voorzien, eerst via de platwijers en de bedding naar essers om zo langs da zwak voetbalploegske in genk rond den tirril van zwartberg via asch de maasvallei in te duiken. Dan terug volgens parcours de molenberg opgereden, met als grote verrasing, geen mist meer en zomers weer boven in zutendaal. Daarna zijn we nog wa meer door de bos uit naar gellik gereden, en daar zijn we het kanaal op geklest en heb ik geen lager getalleke dan 35 op mij kilometrikse gezien tot ebema. Toen dacht ik, wanneer da wiel voor mij telkens centimeter per centimeter weg reed, om de brug bij ebema over te rijden en zo via munster, schoonbeek langs den demer terug het kanaal op via gudske te rijden. Juist geen 90km en het kaarske was uit. Respec Cois. Gelukkig voor m'n zelfvertrouwen, zag ik achter mij dat Noel ook aant bijten was.

Bij deze, yours truly.

Greatz.

Benjamin.

Vogezen foto's Jos :     https://photos.app.goo.gl/EYTYznZJb7AZmnoN2

Vogezen foto's Peter :    https://photos.app.goo.gl/zK9kHwo1JvAF4AvH2 

zondag 17 september

Vandaag een rit van 83 km rond Oreye maar ….. We staan klaar om 8h30. Ronny en François komen in de verte afgebold en arriveren 10 seconden te laat ! Te laat is te laat hè mannen maar ze hebben geluk want Patrick heeft gevraagd om 5 minuten te wachten want hij heeft een platte band. Als Patrick in de verte verschijnt kunnen we vertrekken want hij komt tegen 37/h aangevlogen. In Alken wordt er al geroepen : plat, plat ! Sven ervangt z’n bandje met wat hulp en we kunnen verder …..voor 600m want alweer : plat, plat ! Allé, opnieuw Sven ? Nu komt François effe erbij en vervangen we nog eens de band. Allé, we zitten nog steeds maar in Alken op ’t industriepark en we moeten nog de taalgrens over dus nu doorrijden hè mannen. Alles rolt goed en de benen doen hun werk. Als we bijna halfweg zijn aan ons keerpunt Oreye staat er op onze weg een nadar met een toegangsverbod. We gaan toch eens proberen en ’t is een bergske op tussen twee bermen. Als we bijna boven zijn zien we over de weg ook al linten gespannen om de doorgang te versperren. En dan zien en horen we het ….. rally auto’s komen er de bocht uit en scheuren door het veld. Rechtsomkeer dan maar en een nieuwe route zoeken. We zoeken wat wegjes links en rechts maar onze originele terugweg ligt te ver uit de richting. Jochen en Patrick kennen de weg overal en we komen zo terug over Kuttekoven en Alken. Via Stevoort en Kermt komt de brug van Stokrooie in zicht en da’s een uitdaging voor een paar onder ons hè ! 83km en een moyenne van 26/h. In ’t goed leven is het echt wel ’t goed leven … terras, zonneke, stokbrood met spek en eikes. Ge zou voor minder wielertoerist worden !

zondag 10 september

wie waagt zich aan een verslag ?

zondag 3 september

We hebben hem zover gekregen ! Onze af-en-toe-gastrijder Yves Van Belle verjaart vandaag en hij gaat mee om te fietsen ( en te trakteren hahaha ). Als hij arriveert beginnen we te zingen maar dat vind hij er een beetje over. Davy heeft z’n nieuw machien bij maar we zijn nog niet lang weg en hij rijd lek. Hij zal niet de enige zijn. We gaan vandaag een stuk van de Cristal toer doen tot in Houtain-St-Simeon. Onderweg naar Bilzen roept Freddy ook nog eens : lek ! Achter Bilzen beginnen er wat hellingen te komen met als uitschieter Chavée Arecht met 15%. Hier blijft niet iedereen op de fiets en Willy is iets over de limiet gegaan. Alsof het niet zwaar genoeg was krijgt hij ook nog een lekke band. Iedereen recupereert en we kunnen terug richting Diepenbeek rijden. Langs het kanaal vind Willy zijn tweede adem en springt hij mee weg met Patrick, Yves VB, Ronny, … De rest gaat tegen 30 per uur rustig volgen … We komen binnen met 89 km en een moyenne van 26 da’s weer super gereden hè mannen. Onze jarige Yves trakteert en Jolien van ’t goed leven doet haar ronde met een lekkere hot dog. We lachen en zeveren nog wat, Yves VB besteld nog ne dubbele bij en zo is deze rit ook weer prachtig afgesloten. Oh ja, als we vertrekken voelt Willy dat z’n band plat staat en wil al beginnen met vervangen maar …. het is de druk van het gebruikte Co2 bommeke die er wat af is met in de zon te staan. Dus, wat bijpompen en ’t is in orde, we kunnen terug naar huis. Zullen wij nu maar voorop rijden Yves ? hahaha ....

zondag 27 augustus 

Jawadde, twaalf man aan de start vandaag ! 10 leden en twee gastrijders da’s een mooie groep. We vertrekken richting Diepenbeek en we gaan deze keer niet achter de unief door want daar zijn er grote werken aan het fietspad. We bollen opzij van Diepenbeek via Bilzen richting de grens België-Nederland. We zijn er verrassend snel en ik heb zelfs geen kans om er een foto van te maken. We gaan ten zuiden van Maastricht door een woonwijk en mijden zo het drukke centrum. Nu terug richting België en dan op zoek naar het kanaal. Het is prachtig weer en als we aan de splitsing Albertkanaal met de Zuid Willemsvaart komen pauzeren we even voor een in-en-out momentje. We hebben geluk met de wind deze keer want hij blaast ons richting Stokrooie. We kunnen bijna heel de terugrit 32 aanhouden en dat is een heel verschil met vorige week. We arriveren al voor 11h00 aan onze finish “het goed leven” en wel met een moyenne van 27,4 zonder een overdreven inspanning. Richard ging ook een kleiner toerke apart doen en komt een half uurtje na ons aan. Ideaal terrasweer en dus is het druk bij Ilse en Ronny maar toch verrassen ze ons met twee bordjes croque messieurs. Super toch hè !

Zondag 20 augustus

Vandaag staat er dan toch een lange rit gepland richting Maastricht. We starten met een groep van 9 man. Freddy z’n knie gaat getest worden vandaag en ook Noël is weer in orde. Via Wimmertingen, Kortessem gaan we richting Genoels Elderen en zo verlaten we Vlaanderen en gaan we effe door Wallonië. In Wonk gaan we de eerste keer naar ons klein blad schakelen (allé….ik toch). Dan volgt Bassenge, Sint Pietersberg (met mooi zicht op de steengroeve), en na de Muizenberg gaan we richting kanaal voor onze terugweg. Met een moyenne van 24,7 vond Janneke wind dat we nog wat extra benenwerk mochten hebben en ging hij ons volledig tegenwerken. Er werd al snel een treintje gevormd en het was werken geblazen om in Stokrooie te eindigen met een gemiddelde van 25,7. Maar we hebben wel 106 km op de teller en onze wielerbenen zullen we nog effe wat rust moeten gunnen. Allé Ronny, pak maar rap onze bestelling op want we hebben dorst ….

Zondag 13 augustus

Tja, zondagmorgend en 8h00 da’s toch vroeg maar ne keer dat ge de kameraden ziet en begint bij te praten is dat rap vergeten. Ronny, Yves, Davy, Jochen, Peter en Patrick dat is ons team vandaag. “Oei” zegt Yves al. Een paar mannen zijn nog op verlof, een paar moeten verplicht wat rusten met kwetsuren of ziek, en dan heb je nog Bart … da’s al effe geleden dat we die nog gezien hebben … Allé starten maar : richting St Lambrechts Herk, rond en door Borgloon en omstreken en naar huis via Kortessem langs “café coureur”, want zo heet het ritje vandaag. 84km en Peter moet op tijd thuis zijn ! Onze 10km opwarming is aan een rustig tempo en we hebben dan 23,2 moyenne. Dan schakelen we een tandje bij. Je merkt dat het ontwerp een afgekeken rondje van Patrick is want er mag geen bergske of helling in de buurt zijn of we moeten er over. Af en toe wordt er op de hellingen wat gespeeld en Patrick heeft aan Ronny en Jochen goeie medevluchters hiervoor. Op de terugweg haalde Yves aan de verkeerslichten twee keer zijn “inhouden en op het juiste moment doorrijden”-truc boven. Zo pakte hij na de lichten heel wat meters en moest de rest goed aantrekken om het gat toe te rijden. Iets voor de Steenberg kregen we nog twee andere wielertoeristen achter ons en toen Patrick de Steenberg opknalde probeerden ze samen met Ronny en Jochen mee te springen wat eigenlijk nog goed lukte. We bollen Stokrooie binnen en ’t goed leven is weer onze finish. Freddy zit ons op te wachten op ’t terras. 84km en 27,6 moyenne. Een goede training was dit want ik voel het in de bovenbenen.

Zondag 6 augustus

Hiep hiep hoera ! Verjaardagsrit ! Ronny, Peter & Davy verjaren in augustus en gaan samen trakteren in ’t Goed Leven maar eerst …. ah ja , eerst nog gaan fietsen ! De rit door de vijver in Bokrijk stond al lang op Peter z’n verlanglijstje dus nu is de ideale kans. 8h00 zijn we paraat en we vertrekken richting kanaal. De ganzen op het jaagpad hebben van ons groepke helemaal geen schrik en zijn ook niet van plan om opzij te gaan dus effe opletten mannen. Het is zo vroeg nog niet druk en het wegje door de vijver is helemaal vrij voor ons. Ja , da’s toch knap gemaakt. Met de dauw nog op de bomen en de zon die schijnt komen we prachtige landschappen tegen als we richting Siberië rijden. We zitten tussen de 25 en 26 gemiddeld en dat is prima. Effe stuurt kopman Peter en gastrijder Yves V. ons een parking op ipv het fietspad en Jos zegt da’s ideaal om het tempo eens te breken. Niet erg dus. Onze gastrijder Yves Vanbellen rijdt lek en we nemen z’n tijd op voor de vervanging. Maar daar gaan we het verder niet over hebben want … hahaha. We rijden ons rondje van 74 km zo vlot dat we te vroeg in Stokrooie gaan arriveren en dus beslissen we van nog eens over de Bolderberg te gaan maar dat hadden we beter niet gedaan. François rijd lek in de bergaf en zelfs de buitenband is stuk. Gelukkig heeft er iemand een andere buitenband mee en na een demonstratie hoe je er snel een nieuwe buitenband oplegt kunnen we verder richting Stokrooie. Als we toekomen is onze tafel al gedekt en staat Ronny al aan de bbq vleesstokjes te bakken hmmmm. Een lekker Grieks slaatje erbij, brood, een pintje…. Nogmaals merçi en proficiat aan de jarigen ! Wat is het fijn om een losse pedaller te zijn !   

Zondag 30 juli

Een Hallembaye rit …. daar hebben we vroeger ook al aan gedacht maar de afstand van meer dan 100km hield ons steeds tegen. Nu we goed in ’t seizoen zitten mag dat geen probleem meer zijn voor ne keer. We gaan het vlak houden langs ’t kanaal naar Maastricht en terug. We vertrekken met wind in de rug dus da’s mooi meegenomen en tegen straks zal de wind wel draaien zeker ? Het tussenstuk bevat dan de Hallembaye minst steile kant, Hautin via zijweg (stukken van 12%), Chaussée Avrecht (stukken van 13%) en dan de Hallembaye steile kant (ook steil).  Terug naar kanaal via Muizenberg en Veldwezeldt. Dat schrikt wel af en Willy en Jos kozen ervoor om van boven op de Hallembaye direct naar de Muizenberg te rijden en daar op de rest te wachten. De rest van het groepke wordt door Patrick geleid en hij sleurt ze allemaal mee bergop en bergaf. ( Patrick heeft boven op elke helling wat tijd om foto’s te maken of te filmen … ). Peter rijdt eens lek … om effe op adem te komen. Als we na de Muizenberg gehergroepeerd zijn gaan we richting kanaal maar …. de wind is niet gedraaid ! Patrick stelt de formatie samen als een ganzenvlucht en ik moet zeggen, zo dicht op mekaar hebben we nog nooit gefietst. Iedereen zoekt een plaatske achter of naast een slachtoffer die wel de wind moet blokken. We arriveren met 115km, 25,5 moyenne en 766hm. Pffff, de wind was er teveel aan maar voor de rest was het eens een fijne rit buiten categorie, zeker na die boterhammen met hietkees en mosterd !    

zondag 23 juli

helaas, geen verslag ontvangen van deze rit.

zondag 16 juli